Κελάηδημα και κραυγές του Δυτικός Ξυλομυγοχάφτης

Το κελάηδημα και οι κραυγές είναι συχνά ο ευκολότερος τρόπος αναγνώρισης του Δυτικός Ξυλομυγοχάφτης, ειδικά όταν το πουλί κρύβεται σε πυκνό φύλλωμα. Δείτε τι να ακούτε.

Κελάηδημα

Το τραγούδι είναι ένα διακριτικό, τραχύ και συχνά θλιμμένο «μπζι-μπγιιιιρ» ή «φιιιι-μπιιρ», με τον δεύτερο τόνο να είναι τραχύς και να πέφτει. Επαναλαμβάνεται συχνά και είναι ένα από τα καλύτερα χαρακτηριστικά αναγνώρισης του είδους.

Κραυγές

Η συνηθισμένη κλήση επικοινωνίας είναι ένα απλό, σύντομο «τσιπ» ή «τζιπ». Μπορεί επίσης να εκπέμψει ένα πιο έντονο, αναστατωμένο «μπζιτ» όταν είναι ανήσυχο.

Πότε φωνάζουν

Οι φωνές είναι πιο συχνές κατά τις πρώτες πρωινές ώρες και αργά το απόγευμα, ιδιαίτερα κατά την αναπαραγωγική περίοδο. Ακούγονται επίσης κατά τη διάρκεια της ημέρας και κατά τη μετανάστευση.

Εξερευνήστε το Δυτικός Ξυλομυγοχάφτης