Παπαγαλάκι

Σχετικά

Το παπαγαλάκι (Melopsittacus undulatus), γνωστό και ως Budgerigar, είναι ένα μικρό, μακρόουρο, σποροφάγο παπαγαλάκι που απαντάται στην Αυστραλία. Είναι το μόνο είδος του γένους Melopsittacus. Είναι ένα από τα πιο δημοφιλή κατοικίδια πουλιά παγκοσμίως, λόγω του μικρού του μεγέθους, του χαμηλού κόστους και της ικανότητάς του να μιμείται την ανθρώπινη ομιλία. Στην άγρια φύση, είναι νομαδικά πουλιά που ζουν σε μεγάλες αγέλες και μετακινούνται αναζητώντας τροφή και νερό.

Μέγεθος και διάρκεια ζωής

Μήκος

18-20 cm (συμπεριλαμβανομένης της ουράς)

Άνοιγμα φτερών

28-32 cm

Βάρος

25-40 g

Διάρκεια ζωής

5-8 χρόνια στην άγρια φύση, 10-15 χρόνια σε αιχμαλωσία

Διατροφή

Σποροφάγο (κυρίως σπόροι χόρτων), συμπληρώνεται με φύλλα, βλαστούς και περιστασιακά έντομα

Σωματικά χαρακτηριστικά

Φτέρωμα

Το άγριο παπαγαλάκι έχει πράσινο σώμα, κίτρινο κεφάλι με μαύρες ραβδώσεις στο πίσω μέρος του κεφαλιού, του αυχένα και της πλάτης. Τα φτερά των φτερών είναι μαύρα με κίτρινα περιγράμματα. Έχει μπλε κηρώδες ράμφος και μικρές μαύρες κηλίδες (κηλίδες λαιμού) σε κάθε πλευρά του λαιμού. Υπάρχουν επίσης μπλε κηλίδες στα μάγουλα. Οι οικόσιτες ποικιλίες εμφανίζουν μια τεράστια γκάμα χρωμάτων, όπως μπλε, λευκό, κίτρινο, γκρι και διάφορους συνδυασμούς.

Σχήμα ράμφους

Μικρό, γαμψό, ισχυρό ράμφος, προσαρμοσμένο για το σπάσιμο σπόρων. Το χρώμα του ράμφους είναι μπλε-γκρι ή γκρι-πράσινο στην άγρια μορφή.

Χρώμα ματιών

Μαύρο με λευκή ίριδα (στους ενήλικες). Τα νεαρά έχουν ολόμαυρα μάτια.

Χρώμα ποδιών

Γκρι-μπλε ή γκρι-ροζ

Διακριτικά γνωρίσματα

Οι χαρακτηριστικές μαύρες ραβδώσεις στο κεφάλι και την πλάτη, οι κηλίδες λαιμού και οι μπλε κηλίδες στα μάγουλα. Το μακρύ, κωνικό ουραίο φτέρωμα.

Εμφάνιση νεαρού

Τα νεαρά παπαγαλάκια έχουν πιο θαμπά χρώματα, οι ραβδώσεις στο κεφάλι εκτείνονται μέχρι το cere (το οποίο είναι ροζ-μοβ), και δεν έχουν λευκή ίριδα στα μάτια τους (είναι ολόμαυρα). Η ουρά τους είναι επίσης πιο κοντή.

Εποχιακές αλλαγές

Δεν υπάρχουν σημαντικές εποχιακές αλλαγές στο πτέρωμα. Το χρώμα του cere στα θηλυκά μπορεί να γίνει πιο σκούρο καφέ κατά την αναπαραγωγική περίοδο.

Φυλετικός διμορφισμός

Το πιο αξιόπιστο χαρακτηριστικό είναι το χρώμα του κηρώδους ράμφους (cere). Στα αρσενικά, το cere είναι συνήθως έντονο μπλε όταν είναι σε αναπαραγωγική κατάσταση, ενώ στα θηλυκά είναι καφέ ή μπεζ (συχνά με λευκούς κύκλους γύρω από τα ρουθούνια) όταν είναι σε αναπαραγωγική κατάσταση, και ανοιχτό μπλε ή λευκό-μπλε όταν δεν είναι. Τα νεαρά έχουν ροζ-μοβ cere και στα δύο φύλα.

Πώς να αναγνωρίσετε

1. 1

   Μέγεθος και Σχήμα

   Μικρό παπαγαλάκι με μακριά, κωνική ουρά. Το σώμα είναι λεπτό και αεροδυναμικό.

2. 2

   Χρώμα Πτερώματος (άγρια μορφή)

   Πράσινο σώμα, κίτρινο κεφάλι με μαύρες ραβδώσεις, μαύρα φτερά με κίτρινα περιγράμματα. Μπλε κηλίδες στα μάγουλα και μαύρες κηλίδες λαιμού.

3. 3

   Κηρώδες Ράμφος (Cere)

   Το χρώμα του cere είναι ο καλύτερος δείκτης φύλου: έντονο μπλε στα ενήλικα αρσενικά, καφέ/μπεζ στα ενήλικα θηλυκά (ειδικά στην αναπαραγωγή), ροζ-μοβ στα νεαρά.

4. 4

   Μάτια

   Ενήλικες με μαύρα μάτια και λευκή ίριδα. Νεαρά με ολόμαυρα μάτια.

5. 5

   Φωνή

   Συνεχή, γρήγορα, υψηλής συχνότητας τσιρίγματα και κελαηδίσματα. Πολύ φωνητικά σε αγέλες.

6. 6

   Συμπεριφορά

   Συχνά παρατηρούνται σε μεγάλες, θορυβώδεις αγέλες, ειδικά γύρω από πηγές νερού.

Βιότοπος και κατανομή

Βιόμοι

Ξηρές και ημι-ξηρές περιοχές, λιβάδια, σαβάνες, ανοιχτά δάση ευκαλύπτων, θαμνώδεις εκτάσεις.

Γεωγραφική εξάπλωση

Ενδημικό στην Αυστραλία, απαντάται σε όλη την ηπειρωτική χώρα, εκτός από τις παράκτιες περιοχές της ανατολικής, νοτιοανατολικής και νοτιοδυτικής Αυστραλίας, καθώς και τις πυκνές δασικές περιοχές.

Υψομετρικό εύρος

Από το επίπεδο της θάλασσας έως περίπου 1000 μέτρα.

Προτιμώμενα περιβάλλοντα

Περιοχές με άφθονους σπόρους χόρτων και πρόσβαση σε νερό, συχνά κοντά σε ποτάμια ή εποχιακές υδάτινες πηγές. Αποφεύγουν τις πυκνές δασικές εκτάσεις και τις παράκτιες περιοχές.

Συμπεριφορά

Χρόνος δραστηριότητας

Ημερόβια.

Διατροφικές συνήθειες

Τρέφονται κυρίως με σπόρους χόρτων, τους οποίους συλλέγουν από το έδαφος ή απευθείας από τα φυτά. Χρησιμοποιούν το ράμφος τους για να σπάσουν τους σπόρους. Επίσης καταναλώνουν φύλλα, βλαστούς και περιστασιακά έντομα. Είναι πολύ κοινωνικά κατά τη διάρκεια της αναζήτησης τροφής.

Κοινωνική συμπεριφορά

Εξαιρετικά κοινωνικά πουλιά, ζουν σε αγέλες που μπορεί να αριθμούν από λίγα άτομα έως χιλιάδες. Επικοινωνούν συνεχώς μεταξύ τους με κελαηδίσματα και τσιρίγματα.

Πρότυπο πτήσης

Γρήγορη, ευθεία πτήση με γρήγορα χτυπήματα φτερών. Συχνά πετούν σε μεγάλες, συντονισμένες αγέλες.

Μετανάστευση

Νομαδικά. Δεν ακολουθούν σταθερές μεταναστευτικές διαδρομές, αλλά μετακινούνται σε μεγάλες αποστάσεις σε όλη την Αυστραλία, ανάλογα με τη διαθεσιμότητα τροφής και νερού, ειδικά μετά από βροχοπτώσεις.

Τοπικότητα

Δεν είναι ιδιαίτερα εδαφικά εκτός από την άμεση περιοχή της φωλιάς κατά την αναπαραγωγική περίοδο.

Αναπαραγωγή

Εποχή αναπαραγωγής

Στην άγρια φύση, η αναπαραγωγή εξαρτάται από τις βροχοπτώσεις και τη διαθεσιμότητα τροφής, συνήθως μετά από έντονες βροχές. Μπορεί να αναπαραχθούν οποιαδήποτε εποχή του χρόνου, αλλά συχνότερα από τον Ιούνιο έως τον Σεπτέμβριο στο βορρά και από τον Αύγουστο έως τον Ιανουάριο στο νότο.

Συνήθειες φωλεοποίησης

Φωλιάζουν σε κουφάλες δέντρων, συνήθως ευκαλύπτων, ή σε κοιλότητες βράχων. Δεν προσθέτουν υλικά στη φωλιά, αλλά γεννούν τα αυγά απευθείας στο ξύλο ή στο έδαφος της κοιλότητας.

Μέγεθος γέννας

4-8 αυγά, συνήθως 5-6.

Περιγραφή αυγού

Λευκά, στρογγυλά ή ελλειπτικά, χωρίς σημάδια. Μέγεθος περίπου 1.8 x 1.4 cm.

Περίοδος επώασης

18-21 ημέρες, επωάζει μόνο το θηλυκό.

Περίοδος εκκόλαψης

30-35 ημέρες μετά την εκκόλαψη. Τα νεαρά εγκαταλείπουν τη φωλιά, αλλά παραμένουν εξαρτημένα από τους γονείς για λίγο διάστημα.

Γονική φροντίδα

Το θηλυκό επωάζει τα αυγά και αρχικά ταΐζει τους νεοσσούς. Το αρσενικό ταΐζει το θηλυκό κατά την επώαση και αργότερα βοηθά στην ανατροφή των νεοσσών, φέρνοντας τροφή στη φωλιά.

Πού θα το βρείτε

Συμβουλές πεδίου

1. Αναζητήστε μεγάλες αγέλες. Τα παπαγαλάκια είναι εξαιρετικά κοινωνικά και σπάνια τα βρίσκει κανείς μόνα τους. Αναζητήστε μεγάλες, θορυβώδεις αγέλες.
2. Επισκεφθείτε πηγές νερού. Σε ξηρές περιοχές, οι πηγές νερού είναι μαγνήτης για τα παπαγαλάκια, ειδικά νωρίς το πρωί ή αργά το απόγευμα.
3. Ακούστε τις φωνές τους. Οι συνεχείς, υψηλής συχνότητας φωνές τους είναι συχνά το πρώτο σημάδι της παρουσίας τους.
4. Παρατηρήστε την πτήση. Η γρήγορη, ευθεία πτήση τους σε συντονισμένες αγέλες είναι χαρακτηριστική.

Παρόμοια είδη

Γρήγορα στοιχεία

Επιστημονικό Όνομα:

Melopsittacus undulatus

Οικογένεια:

Psittaculidae

Μέγεθος:

18-20 cm

Βάρος:

25-40 g

Διατροφή:

Σποροφάγο

Κατάσταση Διατήρησης:

Ελάχιστης Ανησυχίας

Ενδιαίτημα:

Ξηρές και ημι-ξηρές περιοχές της Αυστραλίας

Κοινωνική Συμπεριφορά:

Εξαιρετικά κοινωνικό, ζει σε αγέλες

Διασκεδαστικά στοιχεία

• Το όνομα 'Budgerigar' προέρχεται από τη γλώσσα των ιθαγενών της Αυστραλίας (Gamilaraay) και σημαίνει 'καλό φαγητό' ή 'καλό πουλί'.
• Είναι το τρίτο πιο δημοφιλές κατοικίδιο στον κόσμο, μετά τον σκύλο και τη γάτα.
• Τα παπαγαλάκια έχουν εξαιρετική όραση και μπορούν να δουν στο υπεριώδες φάσμα, κάτι που παίζει ρόλο στην επιλογή συντρόφου.
• Έχουν την ικανότητα να μιμούνται την ανθρώπινη ομιλία, με ορισμένα αρσενικά να έχουν καταγράψει λεξιλόγιο άνω των 1.700 λέξεων.
• Στην άγρια φύση, οι αγέλες τους μπορούν να φτάσουν σε χιλιάδες άτομα, δημιουργώντας εντυπωσιακά θεάματα στον ουρανό.

Επιστημονική ταξινόμηση

Βασίλειο

Animalia

Συνομοταξία

Chordata

Κλάση

Aves

Τάξη

Psittaciformes

Οικογένεια

Psittaculidae

Γένος

Melopsittacus

Είδος

Melopsittacus undulatus

Εξερευνήστε το Παπαγαλάκι