پرندهای دیدید؟ با اپلیکیشن Birdby فوراً آن را شناسایی کنید
باز کردن اپدرباره
سهره جاوا پرندهای کوچک و اجتماعی از خانواده سارگنجشکسانان است که به خاطر پرهای زیبا و رژیم غذایی عمدتاً دانهایاش شناخته میشود. این پرنده بومی اندونزی است اما به دلیل تجارت پرندگان زینتی به بسیاری از نقاط جهان معرفی شده است. سهره جاوا پرندهای با جثه متوسط است که عمدتاً دانهخوار بوده و اغلب در گلههای بزرگ دیده میشود. این پرنده به دلیل تواناییاش در خوردن برنج، گاهی اوقات به عنوان آفت کشاورزی شناخته میشود اما به عنوان یک پرنده زینتی بسیار محبوب است.
اندازه و طول عمر
- طول
- ۱۳.۵ تا ۱۷ سانتیمتر
- بازشدگی بال
- ۲۵ تا ۲۸ سانتیمتر
- وزن
- ۲۰ تا ۳۰ گرم
- طول عمر
- ۵ تا ۱۰ سال در طبیعت، تا ۱۳ سال در اسارت
- تغذیه
- دانه، به ویژه برنج، سایر دانههای علفی، حشرات کوچک (به ویژه در فصل تولید مثل)
ویژگیهای ظاهری
- پرها
- بالغین دارای سر سیاه با گونههای سفید برجسته، پشت و بالهای خاکستری، شکم صورتی مایل به قهوهای، دم سیاه و نوار سفید مشخص روی دم هستند. در فصل تولید مثل، رنگها ممکن است کمی روشنتر به نظر برسند.
- شکل منقار
- منقار مخروطی شکل، بسیار قوی و ضخیم به رنگ قرمز روشن که در نوک به سفیدی میگراید. این منقار برای شکستن دانههای سخت، به ویژه برنج، سازگار شده است.
- رنگ چشم
- چشمها قهوهای تیره با حلقهای باریک و قرمز رنگ دور چشم.
- رنگ پا
- پاها به رنگ صورتی گوشتی.
- ویژگیهای متمایز
- ترکیب سر سیاه، گونههای سفید و منقار قرمز روشن، از بارزترین ویژگیهای سهره جاوا است. همچنین، رنگ خاکستری پشتی و شکم صورتی مایل به قهوهای به شناسایی آن کمک میکند.
- ظاهر نابالغ
- جوانها دارای پرهای قهوهای مات در سر و پشت، شکم قهوهای روشنتر و منقاری به رنگ خاکستری مایل به سیاه هستند که با افزایش سن به تدریج قرمز میشود. گونههای سفید در جوانها وجود ندارد یا بسیار کمرنگ است.
- تغییرات فصلی
- تغییرات فصلی قابل توجهی در پرهای سهره جاوا وجود ندارد. رنگها ممکن است در فصل تولید مثل کمی براقتر به نظر برسند، اما این تفاوتها جزئی هستند.
- دوشکلی جنسی
- نرها و مادهها از نظر ظاهری بسیار شبیه به هم هستند و تشخیص آنها از روی پرها دشوار است. نرها ممکن است منقار کمی بزرگتر و تیره تری داشته باشند و در آوازخوانی فعالترند، اما این تفاوتها همیشه قابل اعتماد نیستند. تنها راه قطعی تعیین جنسیت، مشاهده رفتار جفتگیری یا بررسی ژنتیکی است.
شناسایی
- 1
سر و صورت
سر سیاه براق با یک لکه سفید بزرگ و برجسته روی هر گونه. این مشخصه، بارزترین نشانه برای شناسایی سهره جاوا است.
- 2
منقار
منقار بسیار قوی، مخروطی شکل و به رنگ قرمز روشن که در نوک به سفیدی میگراید.
- 3
رنگ بدن
پشت و بالها خاکستری مایل به آبی، شکم صورتی مایل به قهوهای و دم سیاه با یک نوار سفید مشخص در لبه. این ترکیب رنگها منحصر به فرد است.
- 4
جثه
با طول تقریبی ۱۴ سانتیمتر، از بسیاری از سهرههای دیگر بزرگتر است.
- 5
صدا
صدای 'چیک-چیک' یا 'چیت-چیت' فلزی و تیز آنها در پرواز یا در گلهها به شناسایی کمک میکند.
زیستگاه و گسترش
- زیستبومها
- اراضی کشاورزی، چمنزارها، حاشیههای جنگلها، پارکها، باغها و مناطق شهری
- محدوده جغرافیایی
- بومی جاوه، بالی و جزایر دیگر اندونزی. جمعیتهای معرفی شده در بسیاری از نقاط جهان از جمله آسیا (تایلند، مالزی، سنگاپور)، آفریقا (کنیا، تانزانیا)، آمریکا (پورتوریکو، هاوایی)، و استرالیا یافت میشوند.
- محدوده ارتفاعی
- معمولاً از سطح دریا تا ارتفاع حدود ۱۰۰۰ متر.
- محیطهای مورد علاقه
- مناطق باز با پوشش گیاهی کوتاه و نزدیک به منابع آب، به ویژه شالیزارها و مزارع غلات. آنها مناطق شهری و روستایی را که دانههای فراوان در دسترس است، ترجیح میدهند.
رفتار
- زمان فعالیت
- روز فعال (Diurnal). در طول روز به دنبال غذا هستند و شبها در انبوه درختان یا بوتهها به استراحت میپردازند.
- عادات تغذیه
- عمدتاً دانهخوار هستند و از دانههای برنج، ارزن، گندم و سایر غلات تغذیه میکنند. آنها همچنین از بذر علفها و گاهی حشرات کوچک، به ویژه در فصل تولید مثل، استفاده میکنند. آنها اغلب به صورت گروهی روی زمین یا ساقههای گیاهان غذا میخورند.
- رفتار اجتماعی
- پرندگان بسیار اجتماعی هستند و اغلب در گلههای بزرگ، گاهی اوقات صدها نفری، زندگی و غذا میخورند. این گلهها به خصوص در مزارع برنج مشاهده میشوند. آنها همچنین در گروههای بزرگ شب را میگذرانند.
- الگوی پرواز
- پروازی مستقیم، سریع و موجدار دارند. در پرواز، بالهای کوتاه و گرد آنها مشخص است. آنها معمولاً در گلههای بزرگ پرواز میکنند.
- الگوی مهاجرت
- غیرمهاجر. آنها پرندگان مقیم هستند و تنها حرکات محلی برای یافتن منابع غذایی یا مناطق تولید مثلی انجام میدهند.
- قلمروگرایی
- در طول فصل تولید مثل، جفتها ممکن است یک قلمرو کوچک در اطراف لانه خود ایجاد کنند، اما به طور کلی گونهای بسیار اجتماعی هستند و گلههای بزرگ نشاندهنده عدم قلمروطلبی شدید است.
آواز و فراخوان
- آواز
- آواز سهره جاوا شامل نتهای کوتاه، سریع و متناوب است که گاهی اوقات شبیه به زمزمه به نظر میرسد. این آواز معمولاً توسط نرها برای جذب جفت خوانده میشود و در آن نتهای جیر جیر، خشخش و ترق و تروق با هم ترکیب میشوند.
- فراخوان
- صدای اصلی آنها یک 'چیک-چیک' یا 'چیت-چیت' تیز و فلزی است که اغلب در پرواز یا هنگام تغذیه در گله شنیده میشود. همچنین یک صدای هشدار 'پیت' کوتاه دارند.
- چه زمانی صدا میدهد
- بیشتر در طول روز، به ویژه در صبح زود و اواخر بعدازظهر، و در طول فصل تولید مثل شنیده میشوند.
تولید مثل
- فصل تولید مثل
- فصل تولید مثل در مناطق بومی عمدتاً بین فوریه تا آگوست است و ممکن است در مناطق معرفی شده متفاوت باشد، اغلب به دسترسی به غذا و آب بستگی دارد.
- عادات لانهسازی
- لانهای کروی یا بطریشکل از علفها، برگها و ساقه گیاهان در سوراخ درختان، شکاف دیوارها، زیر شیروانیها یا در بین شاخههای متراکم درختان میسازند. هر دو نر و ماده در ساخت لانه شرکت میکنند.
- تعداد تخم
- معمولاً ۴ تا ۸ تخم.
- توصیف تخم
- تخمها سفید خالص، بیضی شکل و براق هستند.
- دوره جوجهکشی
- حدود ۱۳ تا ۱۶ روز، توسط هر دو والدین.
- دوره ترک لانه
- جوجهها پس از حدود ۲۱ تا ۲۵ روز لانه را ترک میکنند، اما تا مدتی پس از آن توسط والدین تغذیه میشوند.
- مراقبت والدین
- هر دو والدین در جوجهکشی تخمها و تغذیه جوجهها شرکت میکنند. آنها با دقت از جوجههای خود مراقبت میکنند تا زمانی که آنها مستقل شوند.
کجا پیدا میشود
مزارع برنج و غلات
این پرندگان به ویژه در مناطقی با کشت برنج فراوان یافت میشوند، زیرا برنج بخش عمده رژیم غذایی آنها را تشکیل میدهد.
پارکها و باغهای شهری
در مناطقی که جمعیتهای معرفی شده وجود دارد، میتوان آنها را در پارکها و باغهای شهری که منابع غذایی و پناهگاه وجود دارد، مشاهده کرد.
حاشیههای جنگل و مناطق بوتهزار
برای استراحت و شبمانی، اغلب در درختان انبوه و بوتهزارها در حاشیههای جنگل یا مناطق باز تجمع میکنند.
نکات میدانی
- به دنبال گلههای بزرگ بگردید. سهرههای جاوا پرندگان بسیار اجتماعی هستند و اغلب در گلههای بزرگ دیده میشوند. در مزارع برنج یا زمینهای کشاورزی به دنبال گروههای بزرگی از پرندگان باشید که به دنبال غذا هستند.
- به صداها گوش دهید. صدای مشخص 'چیک-چیک' فلزی آنها میتواند حضورشان را حتی قبل از اینکه آنها را ببینید، آشکار کند. به خصوص در اوایل صبح و اواخر بعد از ظهر.
- در نزدیکی منابع آب مشاهده کنید. مانند بسیاری از پرندگان دانهخوار، آنها به طور منظم برای نوشیدن آب مراجعه میکنند. نزدیک برکهها، رودخانهها یا آبگیرها در مناطق کشاورزی به دنبال آنها باشید.
- صبح زود یا اواخر بعد از ظهر. این زمانها بهترین فرصت برای مشاهده سهره جاوا هستند، زیرا آنها در این زمانها فعالترند و به دنبال غذا میگردند.
گونههای مشابه
سهره مونیای سرسیاه (Chestnut-breasted Mannikin)
Lonchura castaneothorax
سهره جاوا دارای گونههای سفید و منقار قرمز مشخص است، در حالی که سهره مونیای سرسیاه دارای سر و گردن سیاه بدون گونههای سفید، سینه قهوهای بلوطی و شکم با نوارهای سیاه و سفید است.
سهره مونیای سه رنگ (Tricolored Munia)
Lonchura malacca
سهره جاوا بسیار بزرگتر از سهره مونیای سه رنگ است و فاقد نواحی قهوهای تیره یا سیاه روی شکم و پهلوها است. مونیای سه رنگ دارای سر و گردن سیاه، پشت قهوهای و شکم سفید با پهلوهای سیاه است.
حقایق سریع
- نام علمی:
- Lonchura oryzivora
- خانواده:
- Estrildidae (سهرههای ریز)
- جثه:
- پرنده متوسط (۱۴ سانتیمتر)
- وضعیت حفاظتی:
- نزدیک تهدید
- رژیم غذایی اصلی:
- دانهها (برنج)
- رفتار اجتماعی:
- بسیار اجتماعی، زندگی در گلههای بزرگ
حقایق جالب
- سهره جاوا یکی از محبوبترین پرندگان زینتی در جهان است و به همین دلیل به طور گستردهای در اسارت پرورش داده میشود.
- این پرندگان به دلیل علاقهشان به برنج، در برخی مناطق به عنوان آفت کشاورزی شناخته میشوند، اما در اکوسیستمهای بومی خود نقش مهمی در پراکندگی بذر ایفا میکنند.
- نسلهای مختلفی از سهره جاوا با رنگهای متنوع مانند سفید، نقرهای، ایزابل و اوپال در اسارت پرورش داده شدهاند.
- برخلاف بسیاری از پرندگان که نرها رنگینتر هستند، در سهره جاوا نر و ماده از نظر ظاهری تقریباً یکسان هستند، که تشخیص جنسیت آنها را دشوار میکند.
ردهبندی علمی
- فرمانرو
- جانوران
- شاخه
- مهرهداران
- رده
- پرندگان
- راسته
- گنجشکسانان
- خانواده
- سهرههای ریز
- سرده
- Lonchura
- گونه
- Lonchura oryzivora
کشف بیشتر درباره سهره جاوا
هرجا پرندگان را شناسایی کنید
رایگان در iOS، اندروید و وب. شناسایی با عکس و صدا، پایگاه داده کامل گونهها و فهرست شخصی شما.