Birdby LogoBirdby
Huiseend (Anas platyrhynchos domesticus)

Huiseend

Niet van toepassing (gedomesticeerde ondersoort). De wilde voorouder, de Wilde Eend, is niet bedreigd.

Anas platyrhynchos domesticus

Vogel gezien? Identificeer hem direct met de Birdby-app

App openen

Over de soort

De Huiseend is de gedomesticeerde ondersoort van de Wilde Eend (Anas platyrhynchos). Door eeuwenlange selectie door de mens zijn er talloze rassen ontstaan met een grote variatie in uiterlijk, grootte, kleur en gedrag. Ze worden gehouden voor vlees, eieren, dons of als gezelschapsdier. Vaak zijn ze te vinden in stedelijke en landelijke gebieden, waar ze verwilderd kunnen raken of ontsnappen en zich vermengen met wilde populaties.

Grootte en levensduur

Lengte
45-80 cm (afhankelijk van het ras)
Spanwijdte
80-110 cm (afhankelijk van het ras)
Gewicht
1-5 kg (afhankelijk van het ras)
Levensduur
5-10 jaar, in uitzonderlijke gevallen tot 20 jaar in gevangenschap
Voedsel
Omnivoor; granen, zaden, grassen, waterplanten, insecten, wormen, slakken, kleine visjes. Ze worden vaak bijgevoerd met brood, wat echter ongezond voor ze is.

Fysieke kenmerken

Verenkleed
Extreem variabel. Kan wit, bruin, zwart, gevlekt, bont of een combinatie van deze kleuren zijn. Veel rassen lijken op de wilde eend, maar zijn vaak groter, zwaarder, en hebben minder uitgesproken kleurenpatronen. Witte eenden zijn veelvoorkomend in gedomesticeerde populaties.
Snavelvorm
Breed en plat, geschikt voor filtervoeding en grazen. Kleur varieert sterk: geel, oranje, zwart, groenachtig of combinaties hiervan.
Oogkleur
Variabel, vaak donkerbruin, maar blauw of andere kleuren komen voor bij specifieke rassen.
Pootkleur
Oranje, geel, zwart, of gevlekt, met zwemvliezen.
Onderscheidende kenmerken
De meest opvallende kenmerken zijn de grote variatie in grootte en kleur. Vaak zijn ze forser gebouwd dan wilde eenden en hebben ze een meer 'loze' uitstraling door hun onnatuurlijke kleuren en gedrag.
Uiterlijk jongen
Kuikens zijn donsjongen, vaak geel of bruin met donkere vlekken, afhankelijk van het ras. Ze groeien snel en ontwikkelen geleidelijk hun volwassen verenkleed.
Seizoensveranderingen
Geen duidelijke seizoensgebonden veranderingen in het verenkleed zoals bij wilde eenden. De kleur blijft consistent, al kunnen veren slijten of verkleuren door externe factoren.
Geslachtsdimorfisme
Minder uitgesproken dan bij wilde eenden, vooral bij rassen met afwijkende kleuren. Bij sommige rassen zijn woerden groter dan eenden en hebben ze subtiele verschillen in kop- of nekveren, maar het kenmerkende krulletje op de staart van de wilde woerd ontbreekt vaak of is minder ontwikkeld. De roep is een betere indicator: eenden kwaken luid, woerden hebben een zachter, rauw geluid.

Hoe herken je

  1. 1

    Verenkleed

    Zoek naar onnatuurlijke kleuren zoals geheel wit, zwart, bont of gevlekt. Afwijkende patronen of een gebrek aan de kenmerkende kleuren van een wilde woerd of eend wijzen op een huiseend.

  2. 2

    Grootte en bouw

    Huiseenden zijn vaak forser, zwaarder en lijviger dan hun wilde verwanten. Sommige rassen zijn zelfs te zwaar om te vliegen.

  3. 3

    Gedrag

    Ze zijn vaak minder schuw en laten zich gemakkelijk benaderen. Ze zijn vaak te vinden in parken, bij vijvers en in de buurt van mensen die ze voeren.

  4. 4

    Vlieggedrag

    Indien ze al vliegen, is hun vlucht vaak zwaarder en minder behendig dan die van wilde eenden.

  5. 5

    Roep

    Vrouwtjes kwaken luid, mannetjes produceren een zacht, hees 'raab' geluid. Luister goed naar de kwaliteit van het geluid.

Leefgebied en verspreiding

Biomen
Niet-specifiek, voornamelijk antropogene landschappen zoals boerderijen, parken, vijvers in stedelijke gebieden en waterwegen in de buurt van menselijke bewoning.
Verspreidingsgebied
Wereldwijd, overal waar mensen eenden houden. Ze kunnen verwilderd worden in de meeste gematigde en subtropische gebieden.
Hoogtebereik
Meestal op lage tot middelhoogte, afhankelijk van menselijke bewoning. Niet gebonden aan specifieke hoogtes.
Voorkeursomgevingen
Zoetwaterhabitats zoals vijvers, meren, rivieren, kanalen, sloten, en moerassen, vooral in de nabijheid van mensen. Ze passen zich goed aan in parken en stedelijke wateren.

Gedrag

Activiteitstijd
Dagactief, hoewel ze in de schemering ook actief kunnen zijn.
Eetgewoonten
Grasduinen in water (tippen), grazen op land, en voedsel zoeken op de oevers. Ze eten een breed scala aan plantaardig en dierlijk materiaal.
Sociaal gedrag
Zeer sociaal, leven vaak in groepen. Kunnen agressief zijn ten opzichte van soortgenoten, vooral tijdens het broedseizoen. Ze hybridiseren vaak met wilde eenden.
Vliegpatroon
Vaak zwaarder en minder gracieus dan wilde eenden. Veel rassen zijn minder vliegvaardig of zelfs vliegonbekwaam door hun gewicht of specifieke fokdoelen.
Trekpatroon
Niet-migrerend. Ze zijn sedentair en blijven in de buurt van hun broed- en voedselgebieden.
Territoriaal gedrag
Eenden verdedigen hun nestplaats en kuikens. Woerden kunnen territoriaal zijn tijdens de broedtijd.

Zang en geluiden

Zang
Geen echte zang.
Roep
Eenden (vrouwtjes) produceren het klassieke 'kwaak-kwaak-kwaak' geluid, dat luid en repetitief is. Woerden (mannetjes) hebben een veel zachter, schor en rauw 'raab-raab' of 'rrrr-ip' geluid, vaak omschreven als een 'fluisterkwaak'.
Wanneer hij roept
Het hele jaar door, maar intensiever tijdens de broedperiode.

Voortplanting

Broedseizoen
Variabel, vaak van de lente tot de zomer (maart-juli), maar kan in gevangenschap of gunstige omstandigheden het hele jaar door plaatsvinden.
Nestgewoonten
Nesten worden gebouwd op de grond, vaak verborgen in dichte vegetatie nabij water. Het nest is een ondiepe uitholling bekleed met gras, bladeren en donsveren van de eend.
Legselgrootte
8-15 eieren, afhankelijk van het ras.
Eierbeschrijving
Meestal wit tot lichtgroen of lichtbruin, zonder vlekken. Groter dan wilde eendeneieren, afhankelijk van het ras.
Broedperiode
28 dagen.
Uitvliegperiode
50-60 dagen. De kuikens zijn nestvlieders en kunnen kort na het uitkomen hun nest verlaten, maar blijven lange tijd onder toezicht van de moeder.
Ouderlijke zorg
Alleen de eend broedt en verzorgt de kuikens. Woerden spelen geen rol in de opvoeding.

Waar te vinden

Parken en stadsvijvers

De meest voorkomende plekken om huiseenden te zien, vaak gevoerd door mensen.

Boerderijen en landelijk gebied

Waar ze worden gehouden voor landbouwdoeleinden.

Rondom waterwegen

Kanalen, rivieren en sloten, vooral in bewoonde gebieden waar ze verwilderd kunnen zijn.

Veldtips

  1. Let op onnatuurlijke kleuren. Elk eend die niet het standaard wilde eendenkleed heeft (groene kop woerd, bruine eend) is waarschijnlijk een huiseend of een hybride.
  2. Observeer grootte en bouw. Huiseenden zijn vaak zichtbaar groter en plomper dan wilde eenden.
  3. Gedrag bij mensen. Tamme eenden die voedsel van mensen accepteren zijn vrijwel zeker huiseenden of nauw verwant.
  4. Luister naar de roep. Het verschil in roep tussen woerd en eend is een goede indicator, vooral als de woerd geen groen hoofd heeft.

Gelijkende soorten

Wilde Eend

Anas platyrhynchos

Huiseenden zijn over het algemeen groter en zwaarder, en hebben een veel grotere variatie in verenkleed, inclusief geheel witte of bonte exemplaren die bij wilde eenden niet voorkomen. Wilde eenden hebben een strakker en gestroomlijnder uiterlijk, met de kenmerkende groene kop bij de woerd en bruine, gestreepte eend. Huiseenden missen vaak de heldere speculum (vleugelspiegel) die bij wilde eenden wel aanwezig is. Gedrag: Huiseenden zijn vaak tammer en minder schuw.

Muskuseend

Cairina moschata

Muskuseenden zijn groter en hebben een plomper lichaam. Ze hebben opvallende rode, wratachtige gezichtsmaskers rond de ogen en aan de snavelbasis, en hun snavel is vaak zwart en knobbelig. Hun verenkleed is meestal donker, vaak met witte vlekken op de vleugels. Ze maken vaak een sisgeluid in plaats van te kwaken.

Snelle feiten

Gedomesticeerd van:
Wilde Eend (Anas platyrhynchos)
Ecologische rol:
Voornamelijk beïnvloed door menselijke activiteit; kunnen lokale ecosystemen beïnvloeden door hybridisatie en introductie van ziekten.
Hybridisatie:
Regelmatig hybridiseert de Huiseend met de Wilde Eend, wat kan leiden tot genetische vervuiling van wilde populaties.
Veelvoorkomende rassen:
Pekingeend, Rouen-eend, Indische Loopeend, Kai-eend

Leuke weetjes

  • Alle huiseenden, ongeacht ras, stammen af van de Wilde Eend, met uitzondering van de Muskuseend.
  • Het 'kwaak'-geluid is vrijwel exclusief voor de vrouwelijke eend; mannetjes maken een veel zachter, schor geluid.
  • Sommige eendenrassen, zoals de Indische Loopeend, staan bekend om hun bijna verticale houding en uitstekende eierproductie.

Wetenschappelijke classificatie

Rijk
Animalia
Stam
Chordata
Klasse
Aves
Orde
Anseriformes
Familie
Anatidae
Geslacht
Anas
Soort
Anas platyrhynchos domesticus

Ontdek de Huiseend

Identificeer vogels overal

Gratis op iOS, Android en web. Foto- en geluidsidentificatie, complete soortendatabase en je persoonlijke lijst.

Openen in app