Birdby LogoBirdby
Roodmaskerara (Ara rubrogenys)

Roodmaskerara

Bedreigd (Endangered) - IUCN Rode Lijst

Ara rubrogenys

Vogel gezien? Identificeer hem direct met de Birdby-app

App openen

Over de soort

De roodmaskerara is een middelgrote, voornamelijk groene ara, opvallend door de rode veren op het voorhoofd, de 'wangen' en de dijen. Het is een endemische soort in een klein, semi-aride gebied in Bolivia en staat bekend om zijn aanpassing aan rotsachtige, droge valleien, waar hij vaak verticale kliffen gebruikt om te nestelen en te slapen.

Grootte en levensduur

Lengte
55-60 cm
Spanwijdte
ongeveer 70-80 cm
Gewicht
ongeveer 500-800 gram
Levensduur
Tot 50-60 jaar in gevangenschap, korter in het wild
Voedsel
Zaden, noten, fruit, bloemen, cactussen en landbouwgewassen zoals maïs en pinda's.

Fysieke kenmerken

Verenkleed
Het grootste deel van het lichaam is heldergroen. Het voorhoofd en de veren rond de ogen (wangen) zijn opvallend oranjerood, evenals de kleine veerplekken op de dijen en de flexie van de vleugel (de 'schouder'). De vleugeldekveren zijn groen, de primaire en secundaire slagpennen zijn voornamelijk blauw. De onderrug en staartdekveren zijn blauw, en de staartveren zijn rood aan de basis, overgaand in blauw aan de uiteinden met blauwe buitenvlaggen. De onbevederde huid rond de ogen is roze-wit.
Snavelvorm
Grote, krachtige, donkergrijze tot zwarte snavel, typisch voor ara's, aangepast voor het kraken van harde zaden.
Oogkleur
Geel tot oranjerood, met een opvallende rood-oranje iris bij volwassen vogels.
Pootkleur
Donkergrijs
Onderscheidende kenmerken
De unieke combinatie van rood op het voorhoofd, de wangen en dijen, samen met de heldergroene lichaamskleur en blauwe vleugel- en staartaccenten. De afwezigheid van rode veren op de vleugeldruk is een belangrijk onderscheidend kenmerk van andere ara's.
Uiterlijk jongen
Jonge vogels lijken op volwassenen, maar hebben meestal minder uitgebreide rode veren op de wangen, een bruinere of doffere iris en een kortere staart. De snavel kan ook bleker zijn aan de basis.
Seizoensveranderingen
Geen opvallende seizoensgebonden veranderingen in het verenkleed.
Geslachtsdimorfisme
Geen opvallend uiterlijk geslachtsdimorfisme; mannetjes en vrouwtjes zien er identiek uit.

Hoe herken je

  1. 1

    Verenkleed

    Let op de heldergroene lichaamskleur gecombineerd met de kenmerkende oranjerode vlekken op het voorhoofd, de wangen en de dijen/vleugelbuiging. De rest van de vleugels en staart zijn blauw.

  2. 2

    Grootte en postuur

    Het is een middelgrote ara, kleiner dan de meeste van zijn grotere verwanten zoals de blauwgele of groenvleugelara. Het postuur is robuust.

  3. 3

    Gedrag

    Waarnemen van vliegende groepen die luide kreten produceren, vaak in en uit rotsachtige kliffen in semi-aride valleien.

  4. 4

    Habitat

    De roodmaskerara komt alleen voor in de droge inter-Andes valleien van Bolivia, een uniek en beperkt verspreidingsgebied. De aanwezigheid in dit specifieke habitat is een sterke aanwijzing.

Leefgebied en verspreiding

Biomen
Semi-aride bergachtige valleien, droge doornstruiken, bossen en rivierdalen.
Verspreidingsgebied
Endemisch in een klein gebied in de semi-aride tussenliggende valleien van de departementen Cochabamba, Chuquisaca, Santa Cruz en Potosí in centraal Bolivia.
Hoogtebereik
Meestal tussen 1.000 en 2.000 meter boven zeeniveau, maar soms lager (tot 300 m) of hoger (tot 2.700 m) waargenomen.
Voorkeursomgevingen
Diepe, rotsachtige kloven met verticale kliffen voor nestgelegenheid, nabijgelegen landbouwgebieden voor voedsel, en galerijbossen langs rivieren.

Gedrag

Activiteitstijd
Diurnaal (overdag actief). Het meest actief in de vroege ochtend en late namiddag tijdens het foerageren.
Eetgewoonten
Foerageert in paren of kleine groepen, soms in grotere zwermen op landbouwgewassen. Zoekt naar zaden, noten, fruit en bloemen. Staat erom bekend zich te voeden met een verscheidenheid aan cactussen en gewassen zoals maïs en pinda's, wat leidt tot conflicten met boeren.
Sociaal gedrag
Meestal waargenomen in paren of kleine familiegroepen. Kan samenkomen in grotere zwermen bij voedselbronnen of gemeenschappelijke slaapplaatsen op kliffen. Zeer sociaal binnen hun soort.
Vliegpatroon
Rechtlijnig en krachtig, met snelle, ondiepe vleugelslagen. Grote groepen vliegen vaak lawaaiig van rotswanden naar foerageergebieden en terug.
Trekpatroon
Niet-migrerend; de soort is sedentair, maar kan lokale bewegingen maken tussen voedselgebieden en rotswanden.
Territoriaal gedrag
Broedparen verdedigen waarschijnlijk hun nestgebieden, maar foerageergroepen lijken minder territoriaal te zijn.

Zang en geluiden

Zang
Geen specifieke 'zang'; zoals de meeste ara's produceert de roodmaskerara een reeks luide, rauwe, schorre kreten en schreeuwen.
Roep
Typische roepen omvatten harde, schurende 'raaah!' of 'kraaak!' geluiden. Deze zijn vaak herhalend en worden gebruikt voor communicatie binnen de groep, territoriumverdediging en bij verstoring.
Wanneer hij roept
Voornamelijk 's ochtends vroeg en 's avonds laat wanneer ze groepsgewijs van en naar slaapplaatsen op kliffen vliegen, en onregelmatig gedurende de dag.

Voortplanting

Broedseizoen
Variabel, meestal tussen november en april, samenvallend met het regenseizoen en de beschikbaarheid van voedsel.
Nestgewoonten
Nestelt bijna uitsluitend in natuurlijke holtes of spleten in verticale zandstenen kliffen. Gebruikt soms gaten in grote bomen. De nestlocaties zijn vaak moeilijk bereikbaar voor roofdieren.
Legselgrootte
Meestal 2-3 eieren, soms 4.
Eierbeschrijving
Witte, licht ovale eieren.
Broedperiode
Ongeveer 26 dagen.
Uitvliegperiode
Jongen vliegen uit na ongeveer 10-12 weken, maar blijven nog enige tijd afhankelijk van de ouders.
Ouderlijke zorg
Beide ouders broeden en voeden de jongen. Ze blijven als familie-eenheid samen, zelfs nadat de jongen zijn uitgevlogen.

Waar te vinden

Río Mizque-vallei

Een van de belangrijkste en meest toegankelijke gebieden om de roodmaskerara te spotten, met name langs de kliffen en nabijgelegen landbouwgebieden.

Parque Nacional y Área Natural de Manejo Integrado Tunari (PNAMI Tunari)

Hoewel de ara's niet strikt binnen de grenzen van het park leven, bevindt een deel van hun habitat zich in de omliggende zones van beheerd gebruik.

Valleien van Chuquisaca

Specifieke valleien in dit departement, zoals rond Comarapa, bieden geschikte habitat en zijn bekende waarnemingsplaatsen.

Veldtips

  1. Vroege ochtend of late middag. Dit zijn de meest actieve periodes van de ara's, wanneer ze de kliffen verlaten om te foerageren of terugkeren om te slapen. Hun luide roepen zijn dan ook het meest hoorbaar.
  2. Zoek naar kliffen. Focus uw zoektocht op gebieden met hoge, verticale zandstenen kliffen, aangezien deze essentieel zijn voor hun nest- en slaapplaatsen.
  3. Luister naar geluid. Roodmaskerara's zijn zeer vocaal. Het luisteren naar hun kenmerkende, rauwe kreten is vaak de eerste stap om ze te lokaliseren, zelfs voordat u ze ziet.
  4. Gebruik een verrekijker of telescoop. Door hun vaak hoge nest- en slaapplekken op kliffen, is goede optica essentieel voor een gedetailleerde waarneming.
  5. Respecteer de habitat. Blijf op afstand van nestplaatsen om verstoring te voorkomen, vooral gezien hun bedreigde status.

Gelijkende soorten

Ararauna of blauwgele ara

Ara ararauna

De blauwgele ara heeft een blauwe rug en gele onderdelen, met groene tinten op het hoofd en een zwarte keelstreep. Hij mist de prominente rode wangen en dijen van de roodmaskerara en heeft een veel breder verspreidingsgebied.

Groenvleugelara

Ara chloropterus

De groenvleugelara is veel groter en heeft uitgebreidere rode veren op het hoofd en een rode nek, met rode strepen die door de onbevederde wangen lopen. De vleugels hebben duidelijke groene banen. De roodmaskerara is kleiner, voornamelijk groen met minder uitgebreide rode markeringen en mist de rode strepen op de wangen en de groene banen op de vleugels.

Militaire ara

Ara militaris

De militaire ara is ook overwegend groen, maar heeft een rood voorhoofd dat kleiner en minder uitgebreid is dan die van de roodmaskerara. De wangen zijn onbevederd en witachtig met kleine zwarte verenlijntjes, en mist de opvallende rode veermasker. Het lichaam is intenser groen en de vleugels hebben geen rode accenten op de dijen.

Snelle feiten

Populatiegrootte:
Geschat op minder dan 1000 volwassen individuen.
Unieke habitat:
Enige ara-soort die uitsluitend in droge inter-Andes valleien leeft.
Belangrijkste bedreiging:
Habitatverlies door uitbreiding van landbouw, de illegale huisdierenhandel en vervolging door boeren.
Ecologische rol:
Zaadverspreider en belangrijke indicator voor de gezondheid van het ecosysteem van de Boliviaanse droge valleien.

Leuke weetjes

  • De roodmaskerara is een van de zeldzaamste en meest bedreigde ara-soorten ter wereld.
  • Ondanks zijn naam is de rode kleur op de wangen een uniek kenmerk dat hem onderscheidt van bijna alle andere ara's.
  • Deze ara's kunnen honderden kilometers afleggen om voedsel te vinden en terug te keren naar hun rotswanden.
  • Lokale boerengemeenschappen werken samen met natuurbeschermers om de soort te beschermen, deels door alternatieve gewassen of afschrikmethoden aan te bieden om conflicten te verminderen.

Wetenschappelijke classificatie

Rijk
Animalia
Stam
Chordata
Klasse
Aves
Orde
Psittaciformes
Familie
Psittacidae
Geslacht
Ara
Soort
Ara rubrogenys

Ontdek de Roodmaskerara

Identificeer vogels overal

Gratis op iOS, Android en web. Foto- en geluidsidentificatie, complete soortendatabase en je persoonlijke lijst.

Openen in app