Birdby LogoBirdby
Zwarte Gier (Coragyps atratus)

Zwarte Gier

Niet bedreigd

Coragyps atratus

Vogel gezien? Identificeer hem direct met de Birdby-app

App openen

Over de soort

De Zwarte Gier is een grote, geheel zwarte aaseter met een kalende, donkere kop. Het is een sociaal dier dat vaak in grote groepen wordt gezien, zowel in de lucht als op voedselbronnen. Ze staan bekend om hun uitstekende zicht, maar minder om hun reukvermogen in vergelijking met andere gieren. Het zijn opportunistische eters en spelen een belangrijke ecologische rol als opruimers van kadavers.

Grootte en levensduur

Lengte
58-74 cm
Spanwijdte
133-160 cm
Gewicht
1.6-3 kg
Levensduur
Gemiddeld 10-15 jaar in het wild, tot 25 jaar in gevangenschap.
Voedsel
Voornamelijk aas (kadavers van diverse dieren, inclusief vee, wilde zoogdieren en vogels). Ook eten ze eieren, jonge dieren, fruit en plantaardig afval, en stelen ze voedsel van andere roofdieren.

Fysieke kenmerken

Verenkleed
Volledig zwart verenkleed met een enigszins glanzende tint. De ondervleugels vertonen een opvallende witte vlek aan de basis van de handpennen, wat een belangrijk kenmerk is in vlucht.
Snavelvorm
Kort, haakvormig, stevig en donker van kleur, geschikt voor het scheuren van vlees.
Oogkleur
Donkerbruin.
Pootkleur
Grijsachtig, relatief kort en krachtig, met platte klauwen die niet geschikt zijn voor het grijpen van prooien.
Onderscheidende kenmerken
De kop en nek zijn kaal en donkergrijs tot zwart van kleur, vaak rimpelig. In vlucht zijn de korte, brede vleugels en de korte staart kenmerkend. De vlucht is relatief zwaar met frequente vleugelslagen, afgewisseld met korte glijvluchten, en de vleugels worden vlak gehouden.
Uiterlijk jongen
Juvenielen lijken sterk op volwassenen, maar hun kop is meestal minder rimpelig en heeft een iets donkerdere, minder grijze huid. Hun verenkleed kan een doffere zwarte kleur hebben.
Seizoensveranderingen
Geen opvallende seizoensgebonden veranderingen in het verenkleed.
Geslachtsdimorfisme
Er is geen significant uiterlijk verschil tussen mannetjes en vrouwtjes. Vrouwtjes kunnen gemiddeld iets groter zijn.

Hoe herken je

  1. 1

    Grootte en Vorm

    Een grote, gedrongen vogel met brede vleugels, een korte staart en een kale, donkere kop.

  2. 2

    Vluchtpatroon

    Zwaardere vlucht met snelle, krachtige vleugelslagen afgewisseld met korte glijvluchten. Vleugels worden relatief vlak gehouden in glijvlucht, niet in een 'V'-vorm.

  3. 3

    Verenkleed

    Geheel zwart verenkleed met een kenmerkende witte vlek aan de basis van de primaire slagpennen aan de onderzijde van de vleugels, duidelijk zichtbaar in vlucht.

  4. 4

    Kop

    Kale, donkergrijze tot zwarte kop, vaak rimpelig.

  5. 5

    Gedrag

    Vaak te zien in groepen, zowel in de lucht als op kadavers. Ze zijn agressief bij voedselbronnen en kunnen andere aaseters verdrijven.

Leefgebied en verspreiding

Biomen
Bosranden, open bossen, landbouwgebieden, graslanden, kustgebieden, stedelijke en voorstedelijke gebieden.
Verspreidingsgebied
Van het zuidoosten van de Verenigde Staten, door Midden-Amerika tot in het grootste deel van Zuid-Amerika (tot Midden-Chili en Uruguay).
Hoogtebereik
Meestal van zeeniveau tot ongeveer 3000 meter, soms hoger in de Andes.
Voorkeursomgevingen
Ze geven de voorkeur aan open en halfopen landschappen waar gemakkelijk aas te vinden is. Ze zijn tolerant ten opzichte van menselijke verstoring en komen vaak voor in de buurt van vuilstortplaatsen en veehouderijen.

Gedrag

Activiteitstijd
Dagactief.
Eetgewoonten
Gieren voeden zich voornamelijk met aas. Ze hebben minder reukvermogen dan de Kalkoengier en vertrouwen meer op hun gezichtsvermogen om kadavers te vinden, vaak door andere aaseters of de aanwezigheid van Kalkoengieren te volgen. Ze zijn agressief bij voedselbronnen en domineren kleinere aaseters. Ze eten ook plantaardig materiaal en jagen soms op kleine, zwakke of zieke dieren.
Sociaal gedrag
Ze zijn zeer sociaal en leven in kolonies, roesten vaak in grote groepen en voeden zich gemeenschappelijk. Buiten het broedseizoen kunnen grote groepen van honderden vogels worden waargenomen.
Vliegpatroon
De vlucht is zwaarder en actiever dan die van de Kalkoengier. Ze vliegen met relatief snelle, krachtige vleugelslagen, afgewisseld met korte glijvluchten. De vleugels worden vrijwel vlak gehouden tijdens het glijden, in tegenstelling tot de V-vormige houding van de Kalkoengier. Ze zijn bedreven in het vliegen op thermiek.
Trekpatroon
Over het algemeen standvogels over het grootste deel van hun verspreidingsgebied. Populaties in het uiterste noorden van hun verspreidingsgebied (bijv. zuidelijke VS) kunnen korte afstanden afleggen als reactie op voedselbeschikbaarheid of koude.
Territoriaal gedrag
Niet strikt territoriaal buiten het broedseizoen. Nestplaatsen kunnen echter verdedigd worden.

Zang en geluiden

Zang
Zwarte Gieren produceren geen melodieuze zang. Hun vocalisaties zijn beperkt.
Roep
Ze communiceren voornamelijk door middel van een reeks van lage grollen, sissen en knorgeluiden. Deze geluiden worden vaak gehoord bij voedselbronnen of wanneer ze verstoord worden.
Wanneer hij roept
Het hele jaar door, vooral bij sociale interacties, voedsel en het nest.

Voortplanting

Broedseizoen
Varieert geografisch, maar meestal van maart tot juni in Noord-Amerika, en eerder in zuidelijker gebieden.
Nestgewoonten
Zwarte Gieren bouwen geen traditionele nesten. Ze leggen hun eieren direct op de grond in donkere, beschutte plaatsen zoals grotten, holle boomstammen, dichte struikgewas, verlaten gebouwen, of onder rotsrichels.
Legselgrootte
1-3 eieren (meestal 2).
Eierbeschrijving
Meestal 1-3 eieren (meestal 2). De eieren zijn witachtig of lichtgroen met bruine, rode of paarse vlekken, vooral aan de brede kant.
Broedperiode
38-45 dagen. Beide ouders broeden.
Uitvliegperiode
Ongeveer 60-80 dagen. De jongen blijven nog enige tijd na het uitvliegen afhankelijk van de ouders.
Ouderlijke zorg
Beide ouders zijn betrokken bij het broeden, het voeren van de jongen (door regurgitatie) en het beschermen van het nest.

Waar te vinden

Open landschappen

Landbouwgebieden, graslanden en bosranden waar voldoende aas beschikbaar is.

Stedelijke en voorstedelijke gebieden

Vaak te vinden in de buurt van vuilstortplaatsen, afvalcontainers en veehouderijen.

Langs snelwegen

Op zoek naar verkeersslachtoffers (roadkill).

Roestplaatsen

Grote groepen kunnen 's avonds samenkomen in hoge bomen of op telecommunicatietorens.

Veldtips

  1. Let op thermiek. Ze gebruiken thermiek om met minimale inspanning te zweven. Zoek naar cirkelende groepen vogels op grote hoogte.
  2. Observeer ander aasetergedrag. Zwarte Gieren volgen vaak Kalkoengieren, die een beter reukvermogen hebben. Waar je Kalkoengieren ziet cirkelen, kunnen Zwarte Gieren volgen.
  3. Bezoek vuilstortplaatsen (indien toegestaan). Dit zijn gegarandeerde voedselbronnen waar grote aantallen Zwarte Gieren te vinden zijn.
  4. Kijk uit naar karakteristieke vlucht. Zoek naar de kortere, bredere vleugels en de frequentere, snellere vleugelslagen vergeleken met de langzamer, wiebelende vlucht van de Kalkoengier.

Gelijkende soorten

Kalkoengier

Cathartes aura

De Zwarte Gier heeft een kortere staart en kortere, bredere vleugels. In vlucht houdt de Kalkoengier zijn vleugels in een kenmerkende ondiepe 'V'-vorm en wiebelt vaak heen en weer, terwijl de Zwarte Gier zijn vleugels platter houdt en met meer actieve vleugelslagen vliegt. De Kalkoengier heeft een roodgekleurde kop (volwassen) en mist de witte vlekken op de ondervleugels die kenmerkend zijn voor de Zwarte Gier.

Koninggier

Sarcoramphus papa

De Koninggier is veel groter, heeft een opvallend gekleurde kop met rood, oranje en geel, en een overwegend wit verenkleed met zwarte vleugelpunten en staart. Het is een veel zeldzamere soort met een beperkter verspreidingsgebied.

Snelle feiten

Voedsel:
Uitsluitend aaseter, maar soms ook jonge dieren of plantaardig materiaal.
Sociale structuur:
Zeer sociaal, leeft in groepen.
Broedgedrag:
Nesten op de grond in beschutte plaatsen, geen nestbouw.
Vlucht:
Actieve vlucht met vlakke vleugels in glijvlucht.
Geografisch bereik:
Van zuidelijk VS tot Zuid-Amerika.

Leuke weetjes

  • Zwarte Gieren braken bij bedreiging hun maaginhoud uit als verdedigingsmechanisme. Dit creëert een stinkende, zure projectiel dat roofdieren kan afschrikken.
  • Ze gebruiken zonlicht om zichzelf op te warmen door hun vleugels uit te spreiden, een gedrag dat 'zonnebaden' wordt genoemd. Dit helpt ook bij het drogen van hun veren en het doden van bacteriën.
  • Hoewel ze meestal aas eten, zijn Zwarte Gieren af en toe bekend om het jagen op kwetsbare of zieke levende prooien, en zelfs om het aanvallen van pasgeboren kalveren of lammeren.
  • Ze hebben een scherper gezichtsvermogen dan mensen en kunnen kadavers van grote afstand waarnemen, vooral door het gedrag van andere aaseters te observeren.

Wetenschappelijke classificatie

Rijk
Animalia
Stam
Chordata
Klasse
Aves
Orde
Cathartiformes
Familie
Cathartidae
Geslacht
Coragyps
Soort
Coragyps atratus

Ontdek de Zwarte Gier

Identificeer vogels overal

Gratis op iOS, Android en web. Foto- en geluidsidentificatie, complete soortendatabase en je persoonlijke lijst.

Openen in app