Grasparkiet

Over de soort

De Grasparkiet is een kleine, langstaartige papegaaiachtige die van oorsprong uit Australië komt. Ze staan bekend om hun heldere kleuren, sociale aard en vermogen om te imiteren. In het wild zijn ze overwegend groen met gele kop, maar gekweekte variëteiten vertonen een breed scala aan kleuren en patronen.

Grootte en levensduur

Lengte

18-20 centimeter, inclusief de lange staartveren

Spanwijdte

29-33 centimeter

Gewicht

24-40 gram

Levensduur

5-8 jaar in het wild, tot 15 jaar of langer in gevangenschap

Voedsel

Voornamelijk zaden van grassen en kruiden, aangevuld met fruit, bessen en insectenlarven

Fysieke kenmerken

Verenkleed

De wilde vorm heeft een felgroen lichaam, een gele kop met zwarte, gegolfde strepen (vandaar 'undulatus') op de kruin en nek, die zich uitstrekken over de rug en vleugels. De wangen hebben kobaltblauwe vlekken, met drie zwarte vlekken die een 'halsketting' vormen. De borst is heldergeel. De staart is donkerblauw. Gekweekte variëteiten vertonen een enorm kleurenspectrum, waaronder blauw, geel, wit, grijs en combinaties hiervan.

Snavelvorm

Korte, sterke, haakvormige snavel, grijsbruin bij volwassen wildkleurige vogels, met een wasachtige cere aan de basis.

Oogkleur

Witte iris met een zwarte pupil bij volwassen vogels, donkere iris bij juvenielen.

Pootkleur

Grijsblauwe poten met zygodactyle tenen (twee tenen naar voren, twee naar achteren) voor optimale grip.

Onderscheidende kenmerken

De unieke gegolfde markeringen op de mantel en de aanwezigheid van de wasachtige cere voor geslachtsonderscheid.

Uiterlijk jongen

Juvenielen hebben een donkerdere iris, waardoor hun ogen volledig donker lijken. De golftekening strekt zich verder over de kruin uit, tot aan de cere, en de cere is rozeachtig of paarsachtig. De kleuren zijn ook minder intens dan bij volwassen vogels.

Seizoensveranderingen

Geen significante seizoensgebonden veranderingen in verenkleed. De kleur van de cere van vrouwtjes kan intensiveren tijdens de broedperiode.

Geslachtsdimorfisme

Het meest opvallende verschil is de kleur van de cere: bij volwassen mannetjes is deze helderblauw, terwijl deze bij volwassen vrouwtjes bruin of lichtbruin, soms donkerder bruin tijdens de broedperiode, is. Bij juvenielen is de cere vaak rozeachtig of paarsachtig getint en moeilijker te onderscheiden.

Hoe herken je

1. 1

   Grootte en Vorm

   Kleine, slanke, langstaartige parkiet. De lange staart is kenmerkend.

2. 2

   Kleur en Patroon (Wildkleur)

   Heldere groene romp, gele kop met fijne, golvende zwarte strepen op de kruin en nek, doorlopend op de vleugels en mantel. Zwarte keelvlekken en blauwe wangvlekken.

3. 3

   Cere Kleur

   De kleur van de cere (wasachtige plek boven de snavel) is een sleutel tot geslachtsonderscheid bij volwassenen: helderblauw bij mannetjes, bruin of lichtbruin bij vrouwtjes.

4. 4

   Vlucht

   Snelle, rechte vlucht met ritmische vleugelslagen.

5. 5

   Gedrag

   Extreem sociaal, vaak in grote zwermen. Voortdurend contactroepen.

6. 6

   Geluid

   Karakteristiek, vrolijk getjilp en kwetteren; geen melodieuze zang maar een constante stroom van communicatieve geluiden.

Leefgebied en verspreiding

Biomen

Droge en halfdroge open graslanden, savannes, scrublands, open bossen (eucalyptusbossen). Ze vermijden dichte bossen en kustgebieden.

Verspreidingsgebied

Oorspronkelijk endemisch in Australië, voornamelijk in het binnenland. Geïntroduceerd in verschillende delen van de wereld als ontsnapte kooivogels, maar zelden met succesvolle wilde kolonies buiten Australië.

Hoogtebereik

Voornamelijk in laaglanden en vlakke gebieden, tot ongeveer 800 meter hoogte.

Voorkeursomgevingen

Gebieden met toegang tot waterbronnen en overvloedige grasvelden met rijpe zaden. Ze zijn vaak te vinden in de nabijheid van rivieren en waterpoelen.

Gedrag

Activiteitstijd

Dagactief. Ze zijn het meest actief in de vroege ochtend en late namiddag, en rusten vaak tijdens de heetste uren van de dag.

Eetgewoonten

Grasparkieten zijn voornamelijk grondvoeders. Ze zoeken grote delen van de dag naar zaden van grassen en kruiden, waarbij ze behendig zaden van de stengels halen. Ze drinken regelmatig.

Sociaal gedrag

Zeer sociaal, leven in het wild in grote, vaak nomadische zwermen die duizenden vogels kunnen omvatten. Ze communiceren constant met elkaar door middel van getjilp en roepen. Ze vertonen allopreening (elkaar poetsen).

Vliegpatroon

Snelle, directe vlucht met snelle vleugelslagen. Grote zwermen bewegen zich gecoördineerd en kunnen spectaculaire manoeuvres uitvoeren. Ze zijn in staat om lange afstanden af te leggen op zoek naar voedsel en water.

Trekpatroon

Nomadisch, niet strikt migrerend. Hun bewegingen zijn afhankelijk van de beschikbaarheid van voedsel en water, vaak na regenval die zorgt voor zaadgroei in droge gebieden. Ze kunnen grote afstanden afleggen.

Territoriaal gedrag

Niet bijzonder territoriaal buiten het directe broedgebied rond het nest. De zwerm biedt veiligheid en deelt bronnen. Tijdens het broeden kan een paartje een kleine ruimte rond de nestholte verdedigen.

Voortplanting

Broedseizoen

Variabel en opportunistisch, afhankelijk van regenval en beschikbaarheid van zaden. Meestal na zware regenval in zowel de lente als de herfst in een groot deel van hun verspreidingsgebied.

Nestgewoonten

Holtebroeders. Ze broeden in gaten of holtes in levende of dode eucalyptusbomen, of in omgevallen boomstammen. Ze bekleden het nest nauwelijks, soms met wat houtsnippers.

Legselgrootte

Meestal 4-8, maar kan variëren van 2 tot 10 eieren.

Eierbeschrijving

2-10 (meestal 4-8) witte, ovaalvormige eieren.

Broedperiode

18-21 dagen, voornamelijk door het vrouwtje.

Uitvliegperiode

Jongen vliegen uit na ongeveer 30-35 dagen na het uitkomen. Ze blijven nog enige tijd afhankelijk van de ouders voor voedsel.

Ouderlijke zorg

Het vrouwtje broedt en wordt gevoerd door het mannetje. Na het uitkomen voeden beide ouders de jongen met opgebraakt voedsel.

Waar te vinden

Veldtips

1. Luister naar geluid. Hun constante getjilp en gekwetter maakt ze vaak hoorbaar voordat ze zichtbaar zijn, vooral in grote zwermen.
2. Zoek naar zwermen. Grasparkieten zijn bijna altijd in groepen te vinden, zelden solitair. Let op snelle bewegingen van hele zwermen.
3. Waterbronnen observeren. Bezoek waterplekken in de vroege ochtend of late namiddag, wanneer ze komen drinken.
4. Wees geduldig. In hun natuurlijke omgeving kunnen ze schuw zijn. Gebruik een verrekijker en vermijd plotselinge bewegingen.

Gelijkende soorten

Snelle feiten

Dieet:

Graszaadetend

Socale structuur:

Zeer sociaal, vormt grote zwermen

Broedplek:

Boomholtes

Specifiek kenmerk:

Golvende tekening op mantel en cere-kleur voor geslachtsonderscheid

Oorsprong:

Australië

Leuke weetjes

• Grasparkieten kunnen een enorme afstand afleggen om water en voedsel te vinden, soms tot wel honderden kilometers per dag als de omstandigheden dit vereisen.
• Ondanks hun kleine formaat kunnen mannetjes in gevangenschap indrukwekkend complexe woordenschat leren, soms duizenden woorden, en zelfs zinnen vormen.
• De wilde grasparkiet is de voorouder van alle tamme grasparkieten die wereldwijd als huisdier worden gehouden en kwam voor het eerst in Europa aan in 1840.
• Hun nomadische levensstijl is een aanpassing aan de onvoorspelbare regenval en vegetatiegroei in de droge binnenlanden van Australië.
• Het woord 'budgerigar' is afgeleid van het Gamilaraay-woord 'betcherrygah', wat 'goed eten' betekent, vermoedelijk verwijzend naar hun nomadische aard en de zoektocht naar voedsel.

Wetenschappelijke classificatie

Rijk

Animalia

Stam

Chordata

Klasse

Aves

Orde

Psittaciformes

Familie

Psittaculidae

Geslacht

Melopsittacus

Soort

Melopsittacus undulatus

Ontdek de Grasparkiet