Birdby LogoBirdby
Ekster (Pica pica)

Ekster

Niet bedreigd (Least Concern)

Pica pica

Vogel gezien? Identificeer hem direct met de Birdby-app

App openen

Over de soort

De Ekster (Pica pica) is een opvallende en intelligente zangvogel, behorend tot de kraaiachtigen. Kenmerkend zijn het contrasterende zwart-witte verenkleed en de lange, iriserende staart. Ze staan bekend om hun nieuwsgierigheid, het verzamelen van glimmende voorwerpen en hun complexe sociale gedrag. Eksters zijn wijdverspreid en passen zich goed aan diverse leefomgevingen aan, inclusief stedelijke gebieden.

Grootte en levensduur

Lengte
44-46 cm (inclusief staart van 20-30 cm)
Spanwijdte
52-62 cm
Gewicht
180-270 g
Levensduur
Gemiddeld 3-5 jaar in het wild, maximaal 15 jaar
Voedsel
Omnivoor

Fysieke kenmerken

Verenkleed
Volwassen eksters hebben een glanzend zwart verenkleed met een metaalachtige groene en paarse glans op de vleugels en staart, die contrasteert met helderwitte buik, flanken en schouders. De vleugelpunten zijn ook wit, vooral zichtbaar in vlucht. De lange staart is trapsgewijs en iriserend.
Snavelvorm
Stevige, kegelvormige snavel, zwart van kleur.
Oogkleur
Donkerbruin
Pootkleur
Zwart
Onderscheidende kenmerken
Het meest onderscheidende kenmerk is de combinatie van het glanzend zwarte en helderwitte verenkleed met de extreem lange, iriserende staart. De witte vleugelvlekken zijn ook opvallend in vlucht.
Uiterlijk jongen
Juveniele eksters lijken op volwassenen, maar hun verenkleed is matter, minder glanzend. De staart is korter en de witte delen kunnen iets vuiler wit zijn. De snavel kan aanvankelijk een rozeachtige basis hebben.
Seizoensveranderingen
Geen significante seizoensgebonden veranderingen in het verenkleed. De glans van de veren kan na de rui het meest intens zijn.
Geslachtsdimorfisme
Er is weinig tot geen seksueel dimorfisme in het verenkleed; mannetjes zijn doorgaans iets groter en zwaarder dan vrouwtjes, maar dit is in het veld moeilijk te zien.

Hoe herken je

  1. 1

    Verenkleed

    Let op het onmiskenbare contrast van glanzend zwart met helderwit. De zwarte delen hebben een iriserende groene en paarse glans in goed licht.

  2. 2

    Staart

    De extreem lange, trapsgewijze staart is een sleutelkenmerk. Deze is langer dan het lichaam en heeft een metaalachtige glans.

  3. 3

    Vlucht

    Tijdens de vlucht zijn de witte vleugelpunten en de lange staart duidelijk zichtbaar. De vlucht is golvend met snelle vleugelslagen.

  4. 4

    Geluid

    Het luide, raspende 'tsjak-tsjak-tsjak' is zeer kenmerkend en helpt bij identificatie, zelfs als de vogel niet goed zichtbaar is.

  5. 5

    Gedrag

    Eksters zijn vaak te zien op de grond, waar ze foerageren, of in bomen en struiken. Hun nieuwsgierige en soms brutale gedrag is ook een aanwijzing.

Leefgebied en verspreiding

Biomen
Gematigde bossen, open landschappen, landbouwgebieden, parken, tuinen, stedelijke en voorstedelijke gebieden.
Verspreidingsgebied
Wijdverspreid over Europa, grote delen van Azië en het noordwesten van Afrika. In Noord-Amerika komt een verwante soort voor, de Amerikaanse Ekster (Pica hudsonia), die voorheen als ondersoort van Pica pica werd beschouwd.
Hoogtebereik
Van zeeniveau tot ongeveer 2500 meter in bergachtige gebieden.
Voorkeursomgevingen
Eksters geven de voorkeur aan open landschappen met verspreide bomen of struikgewas, waar ze kunnen foerageren op de grond en veilig kunnen nestelen in hogere vegetatie. Ze zijn zeer adaptief en komen veel voor in menselijke nederzettingen.

Gedrag

Activiteitstijd
Diurnaal (dagactief).
Eetgewoonten
Eksters zijn opportunistische omnivoren. Hun dieet bestaat uit insecten, wormen, slakken, kleine zoogdieren, jonge vogels en eieren, aas, zaden, bessen en menselijk afval. Ze foerageren voornamelijk op de grond en kunnen voedsel verstoppen voor later gebruik.
Sociaal gedrag
Eksters zijn sociale vogels, vooral buiten het broedseizoen, wanneer ze in groepen kunnen rusten en foerageren. Broedparen zijn territoriaal. Ze staan bekend om hun intelligentie en complexe sociale structuren.
Vliegpatroon
De vlucht is kenmerkend met snelle vleugelslagen afgewisseld met korte glijvluchten. De lange staart is duidelijk zichtbaar en kan enigszins golvend bewegen. Ze vliegen vaak laag over de grond tussen bomen of struiken.
Trekpatroon
Over het algemeen standvogels in het grootste deel van hun verspreidingsgebied. Populaties in de koudste noordelijke en oostelijke delen van hun verspreidingsgebied kunnen korte afstanden trekken in de winter, maar dit is geen grootschalige migratie.
Territoriaal gedrag
Broedparen zijn territoriaal en verdedigen hun nestgebied fel tegen indringers, inclusief andere eksters. Buiten het broedseizoen kunnen ze toleranter zijn en in groepen voorkomen.

Zang en geluiden

Zang
De 'zang' van de ekster is geen melodieuze zang zoals die van veel zangvogels, maar eerder een zacht, babbelend en gevarieerd gekwetter, vaak met imitaties van andere geluiden. Dit wordt meestal gehoord tijdens de balts of bij het nest.
Roep
Het meest kenmerkende geluid is een luid, raspend en herhaald 'tsjak-tsjak-tsjak' of 'sjak-sjak-sjak'. Ze hebben ook een verscheidenheid aan andere roepen, waaronder alarmroepen en contactgeluiden.
Wanneer hij roept
Het hele jaar door te horen, maar intensiever tijdens het broedseizoen en bij verstoring.

Voortplanting

Broedseizoen
Maart tot juni, met een piek in april-mei.
Nestgewoonten
Eksters bouwen grote, bolvormige nesten van takken, modder en wortels, vaak hoog in bomen of dichte struiken. Het nest heeft een dak van takken en een ingang aan de zijkant, wat bescherming biedt tegen roofdieren. De binnenkant is bekleed met fijner materiaal zoals haar en gras.
Legselgrootte
Meestal 5-8 eieren.
Eierbeschrijving
4-9 eieren, meestal 5-8. De eieren zijn groenachtig of blauwachtig van kleur met donkere vlekken en spikkels.
Broedperiode
17-24 dagen, voornamelijk door het vrouwtje.
Uitvliegperiode
22-31 dagen na uitkomst. De jongen blijven na het uitvliegen nog enige tijd afhankelijk van de ouders.
Ouderlijke zorg
Beide ouders voeren de jongen. Het vrouwtje broedt en wordt door het mannetje gevoed. Na het uitvliegen blijven de jongen nog enkele weken bij de ouders en worden ze geleerd hoe ze moeten foerageren.

Waar te vinden

Stedelijke en voorstedelijke gebieden

Parken, tuinen, begraafplaatsen, sportvelden en andere groene ruimtes in steden en dorpen.

Open landschappen

Landbouwgebieden, weiden, heidevelden met verspreide bomen of bosjes.

Bosranden en kleine bosjes

Waar open terrein grenst aan dichtere vegetatie, ideaal voor foerageren en nestelen.

Veldtips

  1. Luister naar hun roep. Het kenmerkende 'tsjak-tsjak-tsjak' is vaak het eerste teken van hun aanwezigheid, zelfs voordat je ze ziet.
  2. Zoek naar nesten. Grote, bolvormige nesten hoog in bomen, vooral in de winter wanneer de bladeren van de bomen zijn, zijn gemakkelijk te spotten.
  3. Observeer hun gedrag. Eksters zijn vaak actief op de grond, zoekend naar voedsel. Ze zijn nieuwsgierig en kunnen dichtbij komen, vooral in stedelijke gebieden.
  4. Let op glimmende voorwerpen. Hoewel het 'stelen van glimmende voorwerpen' vaak overdreven wordt, kunnen eksters soms worden waargenomen terwijl ze kleine, opvallende objecten onderzoeken of meenemen.

Gelijkende soorten

Gaai

Garrulus glandarius

De Gaai is ook een kraaiachtige, maar heeft een roze-bruin lichaam, een opvallende blauwe vleugelvlek met zwarte strepen, en een kortere staart. De Gaai is minder zwart-wit en heeft een ander silhouet.

Zwarte Kraai

Corvus corone

De Zwarte Kraai is volledig zwart en heeft een veel kortere staart. Het is een grotere, robuustere vogel zonder de opvallende witte delen van de ekster.

Roek

Corvus frugilegus

De Roek is ook volledig zwart, maar heeft een kenmerkende kale, grijsachtige snavelbasis bij volwassenen. Net als de Zwarte Kraai mist hij de zwart-witte tekening en lange staart van de ekster.

Snelle feiten

Wetenschappelijke naam:
Pica pica
Familie:
Corvidae (Kraaiachtigen)
Dieet:
Omnivoor
Status:
Niet bedreigd (Least Concern)
Kenmerkend:
Zwart-wit verenkleed, lange iriserende staart, intelligentie

Leuke weetjes

  • Eksters behoren tot de weinige niet-zoogdieren die de spiegeltest kunnen doorstaan, wat duidt op zelfherkenning en een hoge mate van intelligentie.
  • Ze staan bekend om hun vermogen om voedsel te verstoppen en later terug te vinden, een gedrag dat 'caching' wordt genoemd.
  • In veel culturen hebben eksters een rijke folklore, variërend van symbolen van geluk tot ongeluk, afhankelijk van het aantal eksters dat men ziet.
  • De naam 'Pica' in de wetenschappelijke naam verwijst naar het Latijnse woord voor ekster, maar ook naar het gedrag van het verzamelen van diverse objecten (pica-syndroom).

Wetenschappelijke classificatie

Rijk
Animalia
Stam
Chordata
Klasse
Aves
Orde
Passeriformes
Familie
Corvidae
Geslacht
Pica
Soort
Pica pica

Ontdek de Ekster

Identificeer vogels overal

Gratis op iOS, Android en web. Foto- en geluidsidentificatie, complete soortendatabase en je persoonlijke lijst.

Openen in app