Widziałeś ptaka? Zidentyfikuj go natychmiast w aplikacji Birdby
Otwórz aplikacjęO gatunku
Amadyniec czerwonogłowy to mały ptak wróblowy z rodziny astryldów, charakteryzujący się uderzającym ubarwieniem, szczególnie u samców. Jest to gatunek endemiczny dla południowej Afryki, preferujący suche siedliska trawiaste i sawanny. Znany jest z towarzyskiego trybu życia i często spotykany w stadach.
Wielkość i długość życia
- Długość
- 13-14 cm
- Rozpiętość skrzydeł
- 20-22 cm
- Waga
- 15-20 g
- Długość życia
- 3-5 lat (w naturze), do 7-10 lat (w niewoli)
- Pokarm
- Ziarnojad (głównie nasiona traw, uzupełniane owadami w okresie lęgowym)
Cechy fizyczne
- Upierzenie
- Samiec: Głowa i gardło jaskrawo czerwone, kontrastujące z brązowym wierzchem ciała i skrzydłami. Spód ciała białawy z wyraźnym, ciemnym łuskowaniem na piersi i bokach. Kuper i pokrywy nadogonowe białe. Ogon krótki, ciemny. Samica: Brak czerwonej głowy, cała głowa i wierzch ciała brązowe, spód ciała białawy z delikatniejszym łuskowaniem niż u samca. Młode: Podobne do samic, ale z mniej wyraźnym łuskowaniem i bledszym ubarwieniem.
- Kształt dzioba
- Stożkowaty, mocny, przystosowany do łuskania nasion. Kolor dzioba szary do czarnego.
- Kolor oczu
- Ciemnobrązowe
- Kolor nóg
- Ciemnoszare do czarnych
- Cechy wyróżniające
- U samców jaskrawoczerwona głowa i gardło, biały kuper. U obu płci charakterystyczne łuskowanie na spodzie ciała. Białe pokrywy nadogonowe są unikalne wśród astryldów w regionie.
- Wygląd młodego
- Młode ptaki przypominają samice, ale ich upierzenie jest bardziej matowe, a łuskowanie na spodzie ciała mniej wyraźne. Czerwona barwa na głowie samców pojawia się stopniowo po pierwszym pierzeniu.
- Zmiany sezonowe
- Brak znaczących zmian w upierzeniu sezonowym. Ubarwienie pozostaje stałe przez cały rok.
- Dymorfizm płciowy
- Wyraźny. Samce posiadają jaskrawoczerwoną głowę i gardło, podczas gdy samice mają głowę brązową. Łuskowanie na spodzie ciała jest również bardziej intensywne u samców.
Jak rozpoznać
- 1
Czerwona głowa (samiec)
Szukaj jaskrawoczerwonej głowy i gardła u samców. To najbardziej charakterystyczna cecha.
- 2
Łuskowanie na spodzie ciała
Zwróć uwagę na wyraźne, ciemne łuskowanie na białym spodzie ciała, obecne u obu płci, choć bardziej intensywne u samców.
- 3
Biały kuper
Charakterystyczny biały kuper i pokrywy nadogonowe, widoczne zwłaszcza w locie lub gdy ptak się porusza.
- 4
Brak czerwonej głowy (samica/młode)
U samic i młodych głowa jest brązowa, co odróżnia je od samców. W tym przypadku należy szukać łuskowania i białego kupra.
- 5
Zachowanie stadne
Często spotykany w stadach, żerujący na ziemi. Obserwacja grupy może ułatwić identyfikację.
Siedlisko i zasięg
- Biomy
- Suche sawanny, półpustynie, stepy, otwarte tereny trawiaste z rozproszonymi krzewami i drzewami.
- Zasięg geograficzny
- Południowa Afryka, obejmująca Angolę, Botswanę, Namibię, Republikę Południowej Afryki, Zimbabwe i Zambię.
- Zakres wysokości
- Zazwyczaj od poziomu morza do około 1500 m n.p.m.
- Preferowane środowiska
- Preferuje obszary z dostępem do wody, często w pobliżu ludzkich osiedli, pól uprawnych i ogrodów, gdzie łatwo o pożywienie.
Zachowanie
- Czas aktywności
- Dzienny (diurnalny).
- Zwyczaje pokarmowe
- Głównie ziarnojad, żywi się nasionami traw, zwłaszcza tych rosnących na ziemi. Czasami uzupełnia dietę owadami, szczególnie w okresie lęgowym, aby dostarczyć białka pisklętom. Żeruje głównie na ziemi, często w dużych stadach.
- Zachowania społeczne
- Bardzo towarzyski gatunek. Poza sezonem lęgowym tworzy duże stada, często mieszane z innymi gatunkami astryldów. W okresie lęgowym pary stają się bardziej terytorialne, ale nadal mogą gniazdować w luźnych koloniach.
- Wzór lotu
- Lot szybki, falisty, typowy dla małych ptaków wróblowych. Często latają w zwartych stadach.
- Migracja
- Gatunek osiadły, choć w niektórych regionach może występować lokalne przemieszczanie się w poszukiwaniu pożywienia i wody, zwłaszcza w okresach suszy.
- Terytorializm
- W okresie lęgowym pary bronią niewielkiego terytorium wokół gniazda, ale nie są agresywnie terytorialne poza tym okresem.
Śpiew i głosy
- Śpiew
- Pieśń jest cicha, melodyjna, złożona z serii świergotów, gwizdów i treli. Często śpiewana przez samca z eksponowanego miejsca.
- Wołanie
- Typowe zawołania to krótkie, ostre 'czip' lub 'czit', używane jako kontakt w stadzie lub alarm. W locie wydają miękkie, brzęczące dźwięki.
- Kiedy się odzywa
- Wokalizują przez cały rok, ale najintensywniej w okresie lęgowym.
Rozmnażanie
- Sezon lęgowy
- Zazwyczaj po porze deszczowej, od marca do czerwca w północnej części zasięgu i od grudnia do maja w południowej części, ale może być zmienna w zależności od dostępności pożywienia i wody.
- Zwyczaje gniazdowania
- Gniazdo jest kulistą konstrukcją z traw i włókien roślinnych, z bocznym wejściem. Często budowane w krzewach, niskich drzewach lub w szczelinach skalnych. Nierzadko wykorzystują opuszczone gniazda innych ptaków, np. wikłaczy.
- Wielkość lęgu
- 3-6 jaj
- Opis jaja
- Jaja białe, owalne, gładkie. Brak plamek.
- Okres inkubacji
- 12-14 dni
- Okres opuszczania gniazda
- 18-21 dni po wykluciu pisklęta opuszczają gniazdo, ale są nadal karmione przez rodziców przez pewien czas.
- Opieka rodzicielska
- Oboje rodzice inkubują jaja i karmią pisklęta. Młode są karmione głównie nasionami i owadami.
Gdzie znaleźć
Sawanny i stepy
Otwarte tereny trawiaste z rozproszonymi krzewami i drzewami w południowej Afryce.
Pola uprawne i ogrody
Często w pobliżu ludzkich osiedli, gdzie znajdują łatwy dostęp do nasion i wody.
Wodopoje
W okresach suchych gromadzą się przy źródłach wody, co jest dobrym miejscem do obserwacji.
Wskazówki terenowe
- Obserwuj wczesnym rankiem i późnym popołudniem. Są najbardziej aktywne w tych porach dnia, żerując na ziemi.
- Szukaj w stadach. Rzadko występują pojedynczo. Obserwacja grupy zwiększa szanse na znalezienie i identyfikację.
- Zwróć uwagę na biały kuper w locie. Biały kuper jest dobrą cechą identyfikacyjną, gdy ptaki przelatują.
- Użyj lornetki. Dla dokładnej obserwacji szczegółów upierzenia, zwłaszcza łuskowania i koloru głowy.
Podobne gatunki
Amadyniec obrożny
Amadina fasciata
Amadyniec obrożny ma charakterystyczną czerwoną przepaskę na gardle (u samców) i czarną obrożę na piersi, której brak u amadyńca czerwonogłowego. Kuper amadyńca obrożnego jest brązowy, a nie biały.
Inne astryldy
Różne gatunki Estrildidae
Wiele astryldów ma podobny rozmiar i kształt, ale amadyniec czerwonogłowy wyróżnia się unikalnym połączeniem czerwonej głowy (u samców), białego kupra i łuskowanego spodu ciała. Inne astryldy zazwyczaj mają inne wzory na głowie, kuprze lub spodzie ciała.
Szybkie fakty
- Status IUCN:
- Najmniejszej troski
- Dieta:
- Głównie nasiona traw
- Występowanie:
- Południowa Afryka
- Zachowanie:
- Towarzyskie, stadne
- Dymorfizm płciowy:
- Wyraźny (czerwona głowa u samca)
Ciekawostki
- Amadyniec czerwonogłowy jest popularnym ptakiem hodowlanym ze względu na swoje atrakcyjne ubarwienie i stosunkowo łatwą pielęgnację.
- Często wykorzystuje opuszczone gniazda wikłaczy, co jest przykładem sprytnego wykorzystania zasobów środowiska.
- Jego naukowa nazwa 'erythrocephala' pochodzi z greki i oznacza 'czerwonogłowy', co doskonale oddaje wygląd samca.
Klasyfikacja naukowa
- Królestwo
- Animalia
- Typ
- Chordata
- Gromada
- Aves
- Rząd
- Passeriformes
- Rodzina
- Estrildidae
- Rodzaj
- Amadina
- Gatunek
- Amadina erythrocephala
Poznaj Amadyniec czerwonogłowy
Identyfikuj ptaki wszędzie
Bezpłatnie na iOS, Android i w sieci. Identyfikacja po zdjęciu i dźwięku, pełna baza gatunków i Twoja osobista lista.