Birdby LogoBirdby

Amadyniec czerwonogłowy

Najmniejszej troski (Least Concern)

Amadina erythrocephala

Widziałeś ptaka? Zidentyfikuj go natychmiast w aplikacji Birdby

Otwórz aplikację

O gatunku

Amadyniec czerwonogłowy to mały ptak wróblowy z rodziny astryldów, charakteryzujący się uderzającym ubarwieniem, szczególnie u samców. Jest to gatunek endemiczny dla południowej Afryki, preferujący suche siedliska trawiaste i sawanny. Znany jest z towarzyskiego trybu życia i często spotykany w stadach.

Wielkość i długość życia

Długość
13-14 cm
Rozpiętość skrzydeł
20-22 cm
Waga
15-20 g
Długość życia
3-5 lat (w naturze), do 7-10 lat (w niewoli)
Pokarm
Ziarnojad (głównie nasiona traw, uzupełniane owadami w okresie lęgowym)

Cechy fizyczne

Upierzenie
Samiec: Głowa i gardło jaskrawo czerwone, kontrastujące z brązowym wierzchem ciała i skrzydłami. Spód ciała białawy z wyraźnym, ciemnym łuskowaniem na piersi i bokach. Kuper i pokrywy nadogonowe białe. Ogon krótki, ciemny. Samica: Brak czerwonej głowy, cała głowa i wierzch ciała brązowe, spód ciała białawy z delikatniejszym łuskowaniem niż u samca. Młode: Podobne do samic, ale z mniej wyraźnym łuskowaniem i bledszym ubarwieniem.
Kształt dzioba
Stożkowaty, mocny, przystosowany do łuskania nasion. Kolor dzioba szary do czarnego.
Kolor oczu
Ciemnobrązowe
Kolor nóg
Ciemnoszare do czarnych
Cechy wyróżniające
U samców jaskrawoczerwona głowa i gardło, biały kuper. U obu płci charakterystyczne łuskowanie na spodzie ciała. Białe pokrywy nadogonowe są unikalne wśród astryldów w regionie.
Wygląd młodego
Młode ptaki przypominają samice, ale ich upierzenie jest bardziej matowe, a łuskowanie na spodzie ciała mniej wyraźne. Czerwona barwa na głowie samców pojawia się stopniowo po pierwszym pierzeniu.
Zmiany sezonowe
Brak znaczących zmian w upierzeniu sezonowym. Ubarwienie pozostaje stałe przez cały rok.
Dymorfizm płciowy
Wyraźny. Samce posiadają jaskrawoczerwoną głowę i gardło, podczas gdy samice mają głowę brązową. Łuskowanie na spodzie ciała jest również bardziej intensywne u samców.

Jak rozpoznać

  1. 1

    Czerwona głowa (samiec)

    Szukaj jaskrawoczerwonej głowy i gardła u samców. To najbardziej charakterystyczna cecha.

  2. 2

    Łuskowanie na spodzie ciała

    Zwróć uwagę na wyraźne, ciemne łuskowanie na białym spodzie ciała, obecne u obu płci, choć bardziej intensywne u samców.

  3. 3

    Biały kuper

    Charakterystyczny biały kuper i pokrywy nadogonowe, widoczne zwłaszcza w locie lub gdy ptak się porusza.

  4. 4

    Brak czerwonej głowy (samica/młode)

    U samic i młodych głowa jest brązowa, co odróżnia je od samców. W tym przypadku należy szukać łuskowania i białego kupra.

  5. 5

    Zachowanie stadne

    Często spotykany w stadach, żerujący na ziemi. Obserwacja grupy może ułatwić identyfikację.

Siedlisko i zasięg

Biomy
Suche sawanny, półpustynie, stepy, otwarte tereny trawiaste z rozproszonymi krzewami i drzewami.
Zasięg geograficzny
Południowa Afryka, obejmująca Angolę, Botswanę, Namibię, Republikę Południowej Afryki, Zimbabwe i Zambię.
Zakres wysokości
Zazwyczaj od poziomu morza do około 1500 m n.p.m.
Preferowane środowiska
Preferuje obszary z dostępem do wody, często w pobliżu ludzkich osiedli, pól uprawnych i ogrodów, gdzie łatwo o pożywienie.

Zachowanie

Czas aktywności
Dzienny (diurnalny).
Zwyczaje pokarmowe
Głównie ziarnojad, żywi się nasionami traw, zwłaszcza tych rosnących na ziemi. Czasami uzupełnia dietę owadami, szczególnie w okresie lęgowym, aby dostarczyć białka pisklętom. Żeruje głównie na ziemi, często w dużych stadach.
Zachowania społeczne
Bardzo towarzyski gatunek. Poza sezonem lęgowym tworzy duże stada, często mieszane z innymi gatunkami astryldów. W okresie lęgowym pary stają się bardziej terytorialne, ale nadal mogą gniazdować w luźnych koloniach.
Wzór lotu
Lot szybki, falisty, typowy dla małych ptaków wróblowych. Często latają w zwartych stadach.
Migracja
Gatunek osiadły, choć w niektórych regionach może występować lokalne przemieszczanie się w poszukiwaniu pożywienia i wody, zwłaszcza w okresach suszy.
Terytorializm
W okresie lęgowym pary bronią niewielkiego terytorium wokół gniazda, ale nie są agresywnie terytorialne poza tym okresem.

Śpiew i głosy

Śpiew
Pieśń jest cicha, melodyjna, złożona z serii świergotów, gwizdów i treli. Często śpiewana przez samca z eksponowanego miejsca.
Wołanie
Typowe zawołania to krótkie, ostre 'czip' lub 'czit', używane jako kontakt w stadzie lub alarm. W locie wydają miękkie, brzęczące dźwięki.
Kiedy się odzywa
Wokalizują przez cały rok, ale najintensywniej w okresie lęgowym.

Rozmnażanie

Sezon lęgowy
Zazwyczaj po porze deszczowej, od marca do czerwca w północnej części zasięgu i od grudnia do maja w południowej części, ale może być zmienna w zależności od dostępności pożywienia i wody.
Zwyczaje gniazdowania
Gniazdo jest kulistą konstrukcją z traw i włókien roślinnych, z bocznym wejściem. Często budowane w krzewach, niskich drzewach lub w szczelinach skalnych. Nierzadko wykorzystują opuszczone gniazda innych ptaków, np. wikłaczy.
Wielkość lęgu
3-6 jaj
Opis jaja
Jaja białe, owalne, gładkie. Brak plamek.
Okres inkubacji
12-14 dni
Okres opuszczania gniazda
18-21 dni po wykluciu pisklęta opuszczają gniazdo, ale są nadal karmione przez rodziców przez pewien czas.
Opieka rodzicielska
Oboje rodzice inkubują jaja i karmią pisklęta. Młode są karmione głównie nasionami i owadami.

Gdzie znaleźć

Sawanny i stepy

Otwarte tereny trawiaste z rozproszonymi krzewami i drzewami w południowej Afryce.

Pola uprawne i ogrody

Często w pobliżu ludzkich osiedli, gdzie znajdują łatwy dostęp do nasion i wody.

Wodopoje

W okresach suchych gromadzą się przy źródłach wody, co jest dobrym miejscem do obserwacji.

Wskazówki terenowe

  1. Obserwuj wczesnym rankiem i późnym popołudniem. Są najbardziej aktywne w tych porach dnia, żerując na ziemi.
  2. Szukaj w stadach. Rzadko występują pojedynczo. Obserwacja grupy zwiększa szanse na znalezienie i identyfikację.
  3. Zwróć uwagę na biały kuper w locie. Biały kuper jest dobrą cechą identyfikacyjną, gdy ptaki przelatują.
  4. Użyj lornetki. Dla dokładnej obserwacji szczegółów upierzenia, zwłaszcza łuskowania i koloru głowy.

Podobne gatunki

Amadyniec obrożny

Amadina fasciata

Amadyniec obrożny ma charakterystyczną czerwoną przepaskę na gardle (u samców) i czarną obrożę na piersi, której brak u amadyńca czerwonogłowego. Kuper amadyńca obrożnego jest brązowy, a nie biały.

Inne astryldy

Różne gatunki Estrildidae

Wiele astryldów ma podobny rozmiar i kształt, ale amadyniec czerwonogłowy wyróżnia się unikalnym połączeniem czerwonej głowy (u samców), białego kupra i łuskowanego spodu ciała. Inne astryldy zazwyczaj mają inne wzory na głowie, kuprze lub spodzie ciała.

Szybkie fakty

Status IUCN:
Najmniejszej troski
Dieta:
Głównie nasiona traw
Występowanie:
Południowa Afryka
Zachowanie:
Towarzyskie, stadne
Dymorfizm płciowy:
Wyraźny (czerwona głowa u samca)

Ciekawostki

  • Amadyniec czerwonogłowy jest popularnym ptakiem hodowlanym ze względu na swoje atrakcyjne ubarwienie i stosunkowo łatwą pielęgnację.
  • Często wykorzystuje opuszczone gniazda wikłaczy, co jest przykładem sprytnego wykorzystania zasobów środowiska.
  • Jego naukowa nazwa 'erythrocephala' pochodzi z greki i oznacza 'czerwonogłowy', co doskonale oddaje wygląd samca.

Klasyfikacja naukowa

Królestwo
Animalia
Typ
Chordata
Gromada
Aves
Rząd
Passeriformes
Rodzina
Estrildidae
Rodzaj
Amadina
Gatunek
Amadina erythrocephala

Poznaj Amadyniec czerwonogłowy

Identyfikuj ptaki wszędzie

Bezpłatnie na iOS, Android i w sieci. Identyfikacja po zdjęciu i dźwięku, pełna baza gatunków i Twoja osobista lista.

Otwórz w aplikacji