Birdby LogoBirdby
Czapla siwa (Ardea herodias)

Czapla siwa

Least Concern (Najmniejszej troski)

Ardea herodias

Widziałeś ptaka? Zidentyfikuj go natychmiast w aplikacji Birdby

Otwórz aplikację

O gatunku

Czapla siwa, znana również jako czapla modra, to duży ptak brodzący z rodziny czaplowatych, szeroko rozpowszechniony w Ameryce Północnej i Środkowej. Jest największą czaplą w Ameryce Północnej, charakteryzującą się szaro-niebieskim upierzeniem, długą szyją i nogami oraz potężnym, szpiczastym dziobem. Jest drapieżnikiem oportunistycznym, polującym głównie na ryby, ale także na płazy, gady, owady i małe ssaki. Często spotykana w różnorodnych siedliskach wodnych, od słodkowodnych po słonowodne.

Wielkość i długość życia

Długość
91-137 cm
Rozpiętość skrzydeł
167-201 cm
Waga
1.8-3.6 kg
Długość życia
Do 15 lat w naturze, średnio 5 lat
Pokarm
Mięsożerca (ryby, płazy, gady, owady, małe ssaki, skorupiaki)

Cechy fizyczne

Upierzenie
Dorosłe osobniki mają szaro-niebieskie upierzenie na grzbiecie i skrzydłach, białą głowę z czarnym paskiem biegnącym od oka do tyłu głowy, zakończonym długimi, czarnymi piórami ozdobnymi (egretami). Spód ciała jest biały z czarnymi smugami na szyi i piersi. Na piersi i grzbiecie występują również długie, ozdobne pióra.
Kształt dzioba
Długi, mocny, szpiczasty dziób. U dorosłych osobników w okresie lęgowym jest pomarańczowo-żółty, poza sezonem lęgowym bardziej matowy, żółtawy lub szarawy.
Kolor oczu
Żółte, z czarną źrenicą.
Kolor nóg
Długie, szaro-zielone nogi, które w okresie lęgowym mogą przybierać odcień różowawy lub pomarańczowy.
Cechy wyróżniające
Duży rozmiar, charakterystyczne szaro-niebieskie upierzenie, biała głowa z czarnym paskiem i egretami, długie nogi i dziób. W locie widoczne są szerokie, zaokrąglone skrzydła i wolne, głębokie uderzenia. Szyja jest zgięta w kształcie litery 'S', a nogi wystają daleko poza ogon.
Wygląd młodego
Młode osobniki mają bardziej matowe upierzenie, bez wyraźnych egretów na głowie. Głowa jest szara, a nie biała, z mniej kontrastowym czarnym paskiem. Dziób jest ciemniejszy, często szaro-czarny. Spód ciała jest bardziej brązowawy lub szarawy, z mniej wyraźnymi smugami.
Zmiany sezonowe
Upierzenie dorosłych osobników jest dość stałe. W okresie lęgowym dziób i nogi stają się jaśniejsze i bardziej intensywnie zabarwione (pomarańczowo-żółte/różowawe), a egrety na głowie i piersi są bardziej rozwinięte i widoczne.
Dymorfizm płciowy
Brak wyraźnego dymorfizmu płciowego w upierzeniu. Samce są zazwyczaj nieco większe od samic, ale różnice te są trudne do zauważenia w terenie.

Jak rozpoznać

  1. 1

    Rozmiar i sylwetka

    Szukaj bardzo dużego ptaka brodzącego z długą szyją i nogami. W locie szyja jest zgięta w 'S', a nogi wystają daleko poza ogon.

  2. 2

    Ubarwienie

    Zwróć uwagę na szaro-niebieski grzbiet i skrzydła, białą głowę z czarnym paskiem i egretami oraz biały spód z czarnymi smugami.

  3. 3

    Dziób i nogi

    Długi, żółty dziób (szczególnie w sezonie lęgowym) i szaro-zielone nogi są charakterystyczne.

  4. 4

    Głos

    Słuchaj głośnego, szorstkiego, gardłowego krzyku 'fraaank' lub 'kraaak', zwłaszcza gdy ptak startuje lub przelatuje.

  5. 5

    Zachowanie

    Obserwuj, jak stoi nieruchomo w płytkiej wodzie, czekając na ofiarę, lub powoli brodzi, polując na ryby.

Siedlisko i zasięg

Biomy
Słodkowodne i słonowodne tereny podmokłe, takie jak bagna, mokradła, jeziora, rzeki, stawy, brzegi morskie, estuaria, namorzyny.
Zasięg geograficzny
Występuje w całej Ameryce Północnej, od południowej Kanady po Meksyk i Karaiby. Populacje północne są migrujące, zimują na południu USA, w Meksyku i Ameryce Środkowej. Populacje południowe są osiadłe.
Zakres wysokości
Od poziomu morza do około 2000 metrów n.p.m.
Preferowane środowiska
Płytkie wody z obfitą roślinnością wodną, gdzie mogą brodzić i polować. Preferują miejsca z drzewami lub krzewami do gniazdowania w koloniach.

Zachowanie

Czas aktywności
Głównie dzienna, ale może polować również o zmierzchu i świcie, a czasami nawet w nocy, zwłaszcza podczas pełni księżyca.
Zwyczaje pokarmowe
Poluje głównie na ryby, stojąc nieruchomo w płytkiej wodzie i czekając na ofiarę, lub powoli brodząc. Gdy ofiara znajdzie się w zasięgu, szybko uderza dziobem. Potrafi również polować na lądzie na gryzonie i owady. Czasami używa techniki 'wędkowania', rzucając pióra lub inne małe przedmioty na wodę, aby zwabić ryby.
Zachowania społeczne
Poza sezonem lęgowym często żerują samotnie, choć mogą gromadzić się w miejscach obfitości pokarmu. W okresie lęgowym tworzą kolonie (czaplińce), często z innymi gatunkami czapli i kormoranów.
Wzór lotu
Lot jest powolny i majestatyczny, z głębokimi uderzeniami skrzydeł. Szyja jest zgięta w kształcie litery 'S', a długie nogi są wyciągnięte do tyłu, wystając poza ogon. Często szybuje na prądach powietrza.
Migracja
Populacje północne są migrujące, przemieszczając się na południe na zimę. Populacje południowe są osiadłe. Migracje odbywają się w ciągu dnia, często w małych grupach lub pojedynczo.
Terytorializm
Bronią terytoriów lęgowych wokół gniazda, ale żerowiska są zazwyczaj wspólne, choć poszczególne osobniki mogą bronić swojego bezpośredniego obszaru żerowania.

Śpiew i głosy

Śpiew
Czapla siwa nie ma prawdziwej pieśni. Jej wokalizacje to głównie szorstkie, gardłowe dźwięki.
Wołanie
Najczęściej słyszalny jest głośny, szorstki, chrapliwy krzyk "fraaank" lub "kraaak", często wydawany w locie lub podczas startu. W koloniach lęgowych wydają różnorodne, mniej głośne dźwięki, takie jak chrząknięcia, syki i klekotanie dziobem, związane z interakcjami społecznymi.
Kiedy się odzywa
Wokalizują przez cały rok, ale najczęściej w okresie lęgowym, w koloniach, oraz podczas startu lub przelotu.

Rozmnażanie

Sezon lęgowy
Zazwyczaj od marca do maja, ale może się różnić w zależności od szerokości geograficznej i warunków klimatycznych.
Zwyczaje gniazdowania
Gniazdują w koloniach (czaplińcach), często na wysokich drzewach, krzewach lub w trzcinowiskach, zazwyczaj w pobliżu wody. Gniazdo to duża platforma zbudowana z patyków, gałęzi i trzcin, wyścielona mniejszymi materiałami roślinnymi. Obie płcie budują gniazdo.
Wielkość lęgu
2-7 jaj
Opis jaja
Składają 2-7 jaj, najczęściej 3-5. Jaja są owalne, o matowej, jasnoniebiesko-zielonej skorupce, bez plamek.
Okres inkubacji
25-30 dni
Okres opuszczania gniazda
50-60 dni. Młode opuszczają gniazdo, ale są nadal karmione przez rodziców przez kilka tygodni.
Opieka rodzicielska
Oba rodzice wysiadują jaja i opiekują się pisklętami. Karmią młode zwracanym pokarmem.

Gdzie znaleźć

Bagna i mokradła

Idealne miejsca do żerowania, bogate w ryby i płazy.

Brzegi jezior i rzek

Płytkie obszary wzdłuż brzegów, gdzie mogą brodzić i polować.

Estuaria i wybrzeża morskie

Wody słonawe i słone, zwłaszcza w regionach przybrzeżnych.

Stawy i rowy melioracyjne

Mogą być spotykane nawet w mniejszych zbiornikach wodnych, zwłaszcza poza sezonem lęgowym.

Wskazówki terenowe

  1. Cierpliwość. Czaple siwe często stoją nieruchomo przez długi czas, czekając na ofiarę. Bądź cierpliwy i obserwuj ich zachowanie.
  2. Wczesny ranek lub późne popołudnie. Są najbardziej aktywne o tych porach, co zwiększa szanse na obserwację żerowania.
  3. Lornetka. Niezbędna do dokładnej obserwacji szczegółów upierzenia i zachowania z bezpiecznej odległości.
  4. Szukaj kolonii lęgowych. W okresie lęgowym szukaj dużych gniazd na wysokich drzewach w pobliżu wody. Kolonie mogą być bardzo głośne i łatwe do zlokalizowania.
  5. Zachowaj dystans. Unikaj płoszenia ptaków, zwłaszcza w miejscach żerowania i lęgowych. Obserwuj z daleka.

Podobne gatunki

Czapla biała

Ardea alba

Czapla biała jest całkowicie biała, podczas gdy czapla siwa jest szaro-niebieska. Czapla biała ma czarne nogi i żółty dziób (w okresie lęgowym), natomiast czapla siwa ma szaro-zielone nogi i żółty dziób (w okresie lęgowym).

Czapla trójbarwna

Egretta tricolor

Czapla trójbarwna jest znacznie mniejsza, ma ciemniejszy grzbiet, biały brzuch i charakterystyczny biały pasek wzdłuż szyi. Jej dziób jest cieńszy i ciemniejszy.

Czapla modra mała

Egretta caerulea

Czapla modra mała jest znacznie mniejsza i ma jednolicie ciemnoniebieskie upierzenie (dorosłe osobniki). Młode czaple modre małe są białe, ale mają dwukolorowy dziób (różowy u nasady, czarny na końcu), co odróżnia je od czapli siwej.

Szybkie fakty

Status IUCN:
Least Concern
Typ diety:
Mięsożerca
Siedlisko:
Słodkowodne i słonowodne tereny podmokłe
Wielkość lęgu:
2-7 jaj
Długość życia:
Do 15 lat

Ciekawostki

  • Czapla siwa jest często mylona z czaplą błękitną (Ardea cinerea) w Europie, ale są to różne gatunki, choć podobne pod względem ekologicznym i morfologicznym.
  • Potrafi połknąć rybę o długości do 30 cm, a nawet większe ofiary, takie jak młode kaczki czy węże.
  • W locie osiąga prędkość do 48 km/h.
  • Czaple siwe mają specjalny proszek puchowy, który pomaga im czyścić pióra z rybiego śluzu i innych zanieczyszczeń. Proszek ten jest wytwarzany przez specjalne pióra i rozprowadzany po upierzeniu za pomocą dzioba i pazurów.
  • Są znane z tego, że potrafią stać nieruchomo przez bardzo długi czas, czekając na ofiarę, co czyni je mistrzami kamuflażu w swoim środowisku.

Klasyfikacja naukowa

Królestwo
Animalia
Typ
Chordata
Gromada
Aves
Rząd
Pelecaniformes
Rodzina
Ardeidae
Rodzaj
Ardea
Gatunek
Ardea herodias

Poznaj Czapla siwa

Identyfikuj ptaki wszędzie

Bezpłatnie na iOS, Android i w sieci. Identyfikacja po zdjęciu i dźwięku, pełna baza gatunków i Twoja osobista lista.

Otwórz w aplikacji