Jak rozpoznać Sowa błotna

Aby poprawnie rozpoznać Sowa błotna (Asio flammeus), sprawdź każdą z tych cech. Ptaki bywają trudne: zachowanie, siedlisko i głos często potwierdzają to, czego jedno zdjęcie nie może.

Rozmiar na pierwszy rzut oka

Długość

34-42 cm

Rozpiętość skrzydeł

90-110 cm

Waga

200-500 g (samce zazwyczaj lżejsze, 206-380 g; samice 260-500 g)

Cechy fizyczne do sprawdzenia

1. 1

   Upierzenie

   Ogólny kolor i wzór upierzenia.

   Góra brunatna, gęsto prążkowana, z ciemnymi smugami i plamami. Spód jaśniejszy, żółtawy lub kremowy, z ciemnymi podłużnymi plamami na piersi i delikatniejszymi paskami na brzuchu. Na środku skrzydeł widoczne ciemne plamy nadgarstkowe. Spód skrzydeł jasny, z ciemnym końcem. Charakterystyczne są ciemne nadgarstki, które kontrastują z jaśniejszym spodem skrzydła.

2. 2

   Kształt dzioba

   Kształt i kolor dzioba: kluczowy znak terenowy.

   Krótki, haczykowato zagięty, czarny.

3. 3

   Kolor oczu

   Kolor tęczówki i charakterystyczne oznaczenia oczu.

   Intensywnie żółte, otoczone ciemnymi piórami tworzącymi wyrazistą maskę. Tęczówki są żółte.

4. 4

   Kolor nóg

   Kolor nóg i stóp.

   Pióra pokrywające nogi aż po palce są jasne, stopy są ciemne.

5. 5

   Cechy wyróżniające

   Wyróżniające cechy odróżniające ten gatunek.

   Lot dzienny, niski, chwiejny, przypominający ćmę lub myszołowa, często z kołysaniem na boki. Charakterystyczne ciemne plamy nadgarstkowe na spodniej stronie skrzydeł. Brak wyraźnych pęczków piór na głowie (uszu), chociaż nazwa sugeruje coś innego. Sylwetka w locie z długimi, smukłymi skrzydłami. Ciemne obwódki wokół oczu.

6. 6

   Wygląd młodego

   Jak młode różnią się od dorosłych.

   Młode osobniki są ogólnie ciemniejsze i bardziej jednorodne w ubarwieniu niż dorosłe, z mniejszą ilością jaśniejszych plam na wierzchu i mocno prążkowanym spodem. Maska wokół oczu jest mniej wyraźna, a pęczki uszne są zazwyczaj niewidoczne.

7. 7

   Zmiany sezonowe

   Zmiany upierzenia między okresem lęgowym a pozalęgowym.

   Brak znaczących zmian sezonowych w upierzeniu. Jedynie stopień zużycia piór może wpływać na intensywność barw.

8. 8

   Dymorfizm płciowy

   Różnice między samcami a samicami.

   Niewielki, samice są zazwyczaj nieco większe i cięższe od samców. Różnice w ubarwieniu są minimalne, samice mogą mieć nieco ciemniejsze i rzadziej prążkowane upierzenie.

Kluczowe znaki terenowe

• Sylwetka i lot. Niskopienny, chwiejny lot nad otwartymi terenami, często z kołysaniem na boki i krótkimi zawisami. Sylwetka z długimi, smukłymi skrzydłami, trzymane w lekkim "V" w locie ślizgowym.
• Ubarwienie. Jaśniejsze (żółtawo-brązowe) ogólne ubarwienie niż u większości sów, z charakterystycznymi ciemnymi plamami nadgarstkowymi na spodzie skrzydeł. Brak wyraźnych pęczków usznych (chociaż nazwa na to wskazuje – ich słabość wynika z częstości ich pokazywania, która jest niska).
• Głowa i oczy. Okrągła głowa z dużymi, żółtymi oczami otoczonymi ciemnymi "maskami" piór.
• Aktywność. Często widywana polująca w dzień, co jest rzadkością u sów, ułatwiając identyfikację.
• Wokalizacje. Monotonne "hu-hu-hu-hu" podczas lotu godowego, chrapliwe odgłosy alarmowe.

Poznaj Sowa błotna