Widziałeś ptaka? Zidentyfikuj go natychmiast w aplikacji Birdby
Otwórz aplikacjęO gatunku
Gołąb nikobarski to duży, naziemny gołąb, znany z jaskrawo ubarwionego, opalizującego upierzenia i charakterystycznego kołnierza z długich, spiczastych piór. Jest uważany za najbliższego żyjącego krewnego wymarłego dodo.
Wielkość i długość życia
- Długość
- 32-36 cm
- Rozpiętość skrzydeł
- 50-55 cm
- Waga
- 400-500 g
- Długość życia
- 8-15 lat w niewoli, w naturze prawdopodobnie krócej
- Pokarm
- Wszystkożerca (głównie nasiona, owoce, pąki, bezkręgowce)
Cechy fizyczne
- Upierzenie
- Głowa, szyja i górna część piersi są ciemnoszare, przechodzące w metalicznie zielono-niebieskie, opalizujące pióra na grzbiecie, skrzydłach i ogonie. Długie, spiczaste pióra tworzą charakterystyczny kołnierz na karku i szyi. Dolna część ciała jest ciemna, z metalicznym połyskiem. Biały ogon jest krótki i kontrastuje z ciemnym ciałem.
- Kształt dzioba
- Ciemny, mocny dziób z małą, czarną woskówką u nasady. Dziób jest lekko zakrzywiony na końcu.
- Kolor oczu
- Ciemnobrązowe, z czerwoną obrączką wokół oka.
- Kolor nóg
- Czerwone, mocne nogi i stopy.
- Cechy wyróżniające
- Charakterystyczny, długi, biały ogon, metalicznie opalizujące upierzenie w odcieniach zieleni, niebieskiego i miedzi, oraz kołnierz z długich, spiczastych piór na karku. Ma również małą, czarną woskówkę u nasady dzioba.
- Wygląd młodego
- Młode ptaki są ogólnie ciemniejsze, z krótszymi piórami kołnierza i matowym, brązowawym upierzeniem. Biały ogon jest krótszy i może mieć ciemne plamki. Opalizacja rozwija się z wiekiem.
- Zmiany sezonowe
- Brak znaczących sezonowych zmian w upierzeniu.
- Dymorfizm płciowy
- Samce są zazwyczaj nieco większe i mają dłuższe pióra kołnierza niż samice. Samice mogą mieć nieco krótsze pióra kołnierza i bardziej matowe upierzenie, ale różnice są subtelne i trudne do zauważenia w terenie.
Jak rozpoznać
- 1
Biały ogon
Krótki, czysto biały ogon jest najbardziej charakterystyczną cechą, widoczną zarówno w locie, jak i na ziemi, kontrastującą z ciemnym ciałem.
- 2
Opalizujące upierzenie
Metalicznie zielono-niebieskie, miedziane i fioletowe odcienie na grzbiecie, skrzydłach i szyi, które mienią się w słońcu. Jest to unikalne wśród gołębi.
- 3
Kołnierz z piór
Długie, spiczaste pióra tworzące rodzaj kołnierza na karku i szyi, nadające ptakowi charakterystyczny wygląd.
- 4
Ciemna głowa i pierś
Głowa i górna część piersi są ciemnoszare do czarnych, co dodatkowo podkreśla kontrast z opalizującym ciałem i białym ogonem.
- 5
Czerwone nogi
Jaskrawoczerwone nogi są dobrze widoczne, gdy ptak żeruje na ziemi.
Siedlisko i zasięg
- Biomy
- Tropikalne lasy deszczowe, lasy namorzynowe, małe wyspy przybrzeżne.
- Zasięg geograficzny
- Wyspy Nikobarskie, Andamany, Archipelag Malajski, Filipiny, Wyspy Salomona i inne mniejsze wyspy Azji Południowo-Wschodniej i Oceanii.
- Zakres wysokości
- Od poziomu morza do około 700 metrów n.p.m.
- Preferowane środowiska
- Niezamieszkane lub słabo zaludnione wyspy z gęstą roślinnością, często w pobliżu wybrzeży. Preferuje obszary z dostępem do wody pitnej i obfitością nasion i owoców.
Zachowanie
- Czas aktywności
- Dzienny.
- Zwyczaje pokarmowe
- Żeruje głównie na ziemi, przeszukując ściółkę w poszukiwaniu nasion, owoców (szczególnie spadłych), pąków i drobnych bezkręgowców. Połyka małe kamyki (gastrolity) w celu ułatwienia trawienia twardych nasion.
- Zachowania społeczne
- Zazwyczaj spotykany w stadach, zwłaszcza podczas żerowania i nocowania. Stada mogą liczyć od kilku do kilkuset osobników. Są towarzyskie, ale mogą być agresywne wobec intruzów w pobliżu gniazda.
- Wzór lotu
- Lot jest szybki i bezpośredni, z szybkimi uderzeniami skrzydeł. Często lata w stadach między wyspami lub miejscami żerowania.
- Migracja
- Gatunek osiadły, ale może odbywać lokalne przeloty między wyspami w poszukiwaniu pożywienia lub odpowiednich miejsc lęgowych.
- Terytorializm
- Broni terytorium wokół gniazda, ale poza sezonem lęgowym jest mniej terytorialny i żeruje w stadach.
Śpiew i głosy
- Śpiew
- Brak prawdziwej pieśni. Wydaje niskie, gardłowe pomruki i chrapliwe dźwięki.
- Wołanie
- Główny głos to powtarzające się, niskie, chrapliwe "krr-krr-krr" lub "hoo-hoo-hoo", które staje się głośniejsze i bardziej intensywne podczas zalotów lub w obronie terytorium. Może również wydawać syczące dźwięki w obliczu zagrożenia.
- Kiedy się odzywa
- Głównie rano i wieczorem, a także podczas zalotów i w obronie terytorium.
Rozmnażanie
- Sezon lęgowy
- Zmienna, zazwyczaj od stycznia do marca lub od maja do września, w zależności od lokalizacji i dostępności pożywienia. Może gniazdować przez cały rok w sprzyjających warunkach.
- Zwyczaje gniazdowania
- Gniazdo to luźna platforma z patyków, umieszczona na drzewie lub krzewie, zazwyczaj na wysokości 2-12 metrów nad ziemią. Często gniazdują w koloniach na małych, niezamieszkanych wyspach, co zapewnia im ochronę przed drapieżnikami.
- Wielkość lęgu
- 1 jajo.
- Opis jaja
- Zazwyczaj jedno, białe lub kremowe jajo, bez plamek.
- Okres inkubacji
- Około 18-20 dni.
- Okres opuszczania gniazda
- Pisklęta opuszczają gniazdo po około 10-14 dniach, ale są nadal karmione przez rodziców przez pewien czas.
- Opieka rodzicielska
- Oboje rodzice inkubują jajo i opiekują się pisklęciem. Karmią pisklę "mleczkiem gołębim".
Gdzie znaleźć
Małe wyspy i wysepki
Najczęściej spotykany na małych, niezamieszkanych lub słabo zaludnionych wyspach w swoim zasięgu, gdzie drapieżnictwo jest mniejsze.
Lasy przybrzeżne i namorzynowe
Preferuje gęste lasy w pobliżu wybrzeży, gdzie może znaleźć schronienie i pożywienie.
Parki narodowe i rezerwaty przyrody
W obszarach chronionych, takich jak Park Narodowy Wysp Nikobarskich, Park Narodowy Wysp Andamańskich, czy rezerwaty na Filipinach i w Indonezji.
Wskazówki terenowe
- Szukaj na ziemi. Gołębie nikobarskie spędzają większość czasu na żerowaniu na ziemi, przeszukując ściółkę. Szukaj ich w gęstym podszycie leśnym.
- Obserwuj wczesnym rankiem i późnym popołudniem. Są najbardziej aktywne w tych porach dnia, gdy żerują i przemieszczają się między miejscami noclegowymi a żerowiskami.
- Słuchaj ich głosu. Ich niskie, gardłowe pomruki i chrapliwe dźwięki mogą pomóc w ich zlokalizowaniu w gęstym lesie.
- Szukaj w stadach. Często występują w grupach, więc jeśli zobaczysz jednego, prawdopodobnie w pobliżu są inne.
- Zwróć uwagę na biały ogon w locie. Biały ogon jest bardzo widoczny, gdy ptak przelatuje, co ułatwia identyfikację nawet z daleka.
Podobne gatunki
Gołąb zielony
Ducula aenea
Gołąb zielony ma jednolicie zielone upierzenie, brak białego ogona i charakterystycznego kołnierza z piór. Jest również zazwyczaj większy i ma inny kształt ciała.
Gołąb skalny
Columba livia
Gołąb skalny jest szary, z dwoma czarnymi paskami na skrzydłach i białym kuprem. Nie posiada opalizującego upierzenia ani białego ogona gołębia nikobarskiego.
Szybkie fakty
- Status IUCN:
- Near Threatened
- Dieta:
- Nasiona, owoce, pąki, bezkręgowce
- Siedlisko:
- Tropikalne lasy deszczowe, wyspy przybrzeżne
- Wielkość lęgu:
- 1 jajo
- Charakterystyczna cecha:
- Biały ogon i opalizujące upierzenie
Ciekawostki
- Gołąb nikobarski jest najbliższym żyjącym krewnym wymarłego dodo i solitera z Rodrigues.
- Połyka kamyki (gastrolity), aby pomóc w trawieniu twardych nasion, podobnie jak niektóre inne ptaki.
- Jego nazwa naukowa, Caloenas nicobarica, oznacza "piękny gołąb z Nikobarów".
- Mimo swojego jaskrawego upierzenia, jest zaskakująco dobrze zakamuflowany w cieniu gęstego lasu.
- Często nocuje na małych, niezamieszkanych wysepkach, aby uniknąć drapieżników.
Klasyfikacja naukowa
- Królestwo
- Animalia
- Typ
- Chordata
- Gromada
- Aves
- Rząd
- Columbiformes
- Rodzina
- Columbidae
- Rodzaj
- Caloenas
- Gatunek
- Caloenas nicobarica
Poznaj Gołąb nikobarski
Identyfikuj ptaki wszędzie
Bezpłatnie na iOS, Android i w sieci. Identyfikacja po zdjęciu i dźwięku, pełna baza gatunków i Twoja osobista lista.