Birdby LogoBirdby

Gołąb nikobarski

Near Threatened

Caloenas nicobarica

Widziałeś ptaka? Zidentyfikuj go natychmiast w aplikacji Birdby

Otwórz aplikację

O gatunku

Gołąb nikobarski to duży, naziemny gołąb, znany z jaskrawo ubarwionego, opalizującego upierzenia i charakterystycznego kołnierza z długich, spiczastych piór. Jest uważany za najbliższego żyjącego krewnego wymarłego dodo.

Wielkość i długość życia

Długość
32-36 cm
Rozpiętość skrzydeł
50-55 cm
Waga
400-500 g
Długość życia
8-15 lat w niewoli, w naturze prawdopodobnie krócej
Pokarm
Wszystkożerca (głównie nasiona, owoce, pąki, bezkręgowce)

Cechy fizyczne

Upierzenie
Głowa, szyja i górna część piersi są ciemnoszare, przechodzące w metalicznie zielono-niebieskie, opalizujące pióra na grzbiecie, skrzydłach i ogonie. Długie, spiczaste pióra tworzą charakterystyczny kołnierz na karku i szyi. Dolna część ciała jest ciemna, z metalicznym połyskiem. Biały ogon jest krótki i kontrastuje z ciemnym ciałem.
Kształt dzioba
Ciemny, mocny dziób z małą, czarną woskówką u nasady. Dziób jest lekko zakrzywiony na końcu.
Kolor oczu
Ciemnobrązowe, z czerwoną obrączką wokół oka.
Kolor nóg
Czerwone, mocne nogi i stopy.
Cechy wyróżniające
Charakterystyczny, długi, biały ogon, metalicznie opalizujące upierzenie w odcieniach zieleni, niebieskiego i miedzi, oraz kołnierz z długich, spiczastych piór na karku. Ma również małą, czarną woskówkę u nasady dzioba.
Wygląd młodego
Młode ptaki są ogólnie ciemniejsze, z krótszymi piórami kołnierza i matowym, brązowawym upierzeniem. Biały ogon jest krótszy i może mieć ciemne plamki. Opalizacja rozwija się z wiekiem.
Zmiany sezonowe
Brak znaczących sezonowych zmian w upierzeniu.
Dymorfizm płciowy
Samce są zazwyczaj nieco większe i mają dłuższe pióra kołnierza niż samice. Samice mogą mieć nieco krótsze pióra kołnierza i bardziej matowe upierzenie, ale różnice są subtelne i trudne do zauważenia w terenie.

Jak rozpoznać

  1. 1

    Biały ogon

    Krótki, czysto biały ogon jest najbardziej charakterystyczną cechą, widoczną zarówno w locie, jak i na ziemi, kontrastującą z ciemnym ciałem.

  2. 2

    Opalizujące upierzenie

    Metalicznie zielono-niebieskie, miedziane i fioletowe odcienie na grzbiecie, skrzydłach i szyi, które mienią się w słońcu. Jest to unikalne wśród gołębi.

  3. 3

    Kołnierz z piór

    Długie, spiczaste pióra tworzące rodzaj kołnierza na karku i szyi, nadające ptakowi charakterystyczny wygląd.

  4. 4

    Ciemna głowa i pierś

    Głowa i górna część piersi są ciemnoszare do czarnych, co dodatkowo podkreśla kontrast z opalizującym ciałem i białym ogonem.

  5. 5

    Czerwone nogi

    Jaskrawoczerwone nogi są dobrze widoczne, gdy ptak żeruje na ziemi.

Siedlisko i zasięg

Biomy
Tropikalne lasy deszczowe, lasy namorzynowe, małe wyspy przybrzeżne.
Zasięg geograficzny
Wyspy Nikobarskie, Andamany, Archipelag Malajski, Filipiny, Wyspy Salomona i inne mniejsze wyspy Azji Południowo-Wschodniej i Oceanii.
Zakres wysokości
Od poziomu morza do około 700 metrów n.p.m.
Preferowane środowiska
Niezamieszkane lub słabo zaludnione wyspy z gęstą roślinnością, często w pobliżu wybrzeży. Preferuje obszary z dostępem do wody pitnej i obfitością nasion i owoców.

Zachowanie

Czas aktywności
Dzienny.
Zwyczaje pokarmowe
Żeruje głównie na ziemi, przeszukując ściółkę w poszukiwaniu nasion, owoców (szczególnie spadłych), pąków i drobnych bezkręgowców. Połyka małe kamyki (gastrolity) w celu ułatwienia trawienia twardych nasion.
Zachowania społeczne
Zazwyczaj spotykany w stadach, zwłaszcza podczas żerowania i nocowania. Stada mogą liczyć od kilku do kilkuset osobników. Są towarzyskie, ale mogą być agresywne wobec intruzów w pobliżu gniazda.
Wzór lotu
Lot jest szybki i bezpośredni, z szybkimi uderzeniami skrzydeł. Często lata w stadach między wyspami lub miejscami żerowania.
Migracja
Gatunek osiadły, ale może odbywać lokalne przeloty między wyspami w poszukiwaniu pożywienia lub odpowiednich miejsc lęgowych.
Terytorializm
Broni terytorium wokół gniazda, ale poza sezonem lęgowym jest mniej terytorialny i żeruje w stadach.

Śpiew i głosy

Śpiew
Brak prawdziwej pieśni. Wydaje niskie, gardłowe pomruki i chrapliwe dźwięki.
Wołanie
Główny głos to powtarzające się, niskie, chrapliwe "krr-krr-krr" lub "hoo-hoo-hoo", które staje się głośniejsze i bardziej intensywne podczas zalotów lub w obronie terytorium. Może również wydawać syczące dźwięki w obliczu zagrożenia.
Kiedy się odzywa
Głównie rano i wieczorem, a także podczas zalotów i w obronie terytorium.

Rozmnażanie

Sezon lęgowy
Zmienna, zazwyczaj od stycznia do marca lub od maja do września, w zależności od lokalizacji i dostępności pożywienia. Może gniazdować przez cały rok w sprzyjających warunkach.
Zwyczaje gniazdowania
Gniazdo to luźna platforma z patyków, umieszczona na drzewie lub krzewie, zazwyczaj na wysokości 2-12 metrów nad ziemią. Często gniazdują w koloniach na małych, niezamieszkanych wyspach, co zapewnia im ochronę przed drapieżnikami.
Wielkość lęgu
1 jajo.
Opis jaja
Zazwyczaj jedno, białe lub kremowe jajo, bez plamek.
Okres inkubacji
Około 18-20 dni.
Okres opuszczania gniazda
Pisklęta opuszczają gniazdo po około 10-14 dniach, ale są nadal karmione przez rodziców przez pewien czas.
Opieka rodzicielska
Oboje rodzice inkubują jajo i opiekują się pisklęciem. Karmią pisklę "mleczkiem gołębim".

Gdzie znaleźć

Małe wyspy i wysepki

Najczęściej spotykany na małych, niezamieszkanych lub słabo zaludnionych wyspach w swoim zasięgu, gdzie drapieżnictwo jest mniejsze.

Lasy przybrzeżne i namorzynowe

Preferuje gęste lasy w pobliżu wybrzeży, gdzie może znaleźć schronienie i pożywienie.

Parki narodowe i rezerwaty przyrody

W obszarach chronionych, takich jak Park Narodowy Wysp Nikobarskich, Park Narodowy Wysp Andamańskich, czy rezerwaty na Filipinach i w Indonezji.

Wskazówki terenowe

  1. Szukaj na ziemi. Gołębie nikobarskie spędzają większość czasu na żerowaniu na ziemi, przeszukując ściółkę. Szukaj ich w gęstym podszycie leśnym.
  2. Obserwuj wczesnym rankiem i późnym popołudniem. Są najbardziej aktywne w tych porach dnia, gdy żerują i przemieszczają się między miejscami noclegowymi a żerowiskami.
  3. Słuchaj ich głosu. Ich niskie, gardłowe pomruki i chrapliwe dźwięki mogą pomóc w ich zlokalizowaniu w gęstym lesie.
  4. Szukaj w stadach. Często występują w grupach, więc jeśli zobaczysz jednego, prawdopodobnie w pobliżu są inne.
  5. Zwróć uwagę na biały ogon w locie. Biały ogon jest bardzo widoczny, gdy ptak przelatuje, co ułatwia identyfikację nawet z daleka.

Podobne gatunki

Gołąb zielony

Ducula aenea

Gołąb zielony ma jednolicie zielone upierzenie, brak białego ogona i charakterystycznego kołnierza z piór. Jest również zazwyczaj większy i ma inny kształt ciała.

Gołąb skalny

Columba livia

Gołąb skalny jest szary, z dwoma czarnymi paskami na skrzydłach i białym kuprem. Nie posiada opalizującego upierzenia ani białego ogona gołębia nikobarskiego.

Szybkie fakty

Status IUCN:
Near Threatened
Dieta:
Nasiona, owoce, pąki, bezkręgowce
Siedlisko:
Tropikalne lasy deszczowe, wyspy przybrzeżne
Wielkość lęgu:
1 jajo
Charakterystyczna cecha:
Biały ogon i opalizujące upierzenie

Ciekawostki

  • Gołąb nikobarski jest najbliższym żyjącym krewnym wymarłego dodo i solitera z Rodrigues.
  • Połyka kamyki (gastrolity), aby pomóc w trawieniu twardych nasion, podobnie jak niektóre inne ptaki.
  • Jego nazwa naukowa, Caloenas nicobarica, oznacza "piękny gołąb z Nikobarów".
  • Mimo swojego jaskrawego upierzenia, jest zaskakująco dobrze zakamuflowany w cieniu gęstego lasu.
  • Często nocuje na małych, niezamieszkanych wysepkach, aby uniknąć drapieżników.

Klasyfikacja naukowa

Królestwo
Animalia
Typ
Chordata
Gromada
Aves
Rząd
Columbiformes
Rodzina
Columbidae
Rodzaj
Caloenas
Gatunek
Caloenas nicobarica

Poznaj Gołąb nikobarski

Identyfikuj ptaki wszędzie

Bezpłatnie na iOS, Android i w sieci. Identyfikacja po zdjęciu i dźwięku, pełna baza gatunków i Twoja osobista lista.

Otwórz w aplikacji