Birdby LogoBirdby

Burzyk śródziemnomorski

Least Concern (Najmniejszej troski)

Calonectris diomedea

Widziałeś ptaka? Zidentyfikuj go natychmiast w aplikacji Birdby

Otwórz aplikację

O gatunku

Burzyk śródziemnomorski to duży ptak morski z rodziny burzykowatych, charakteryzujący się długimi skrzydłami i specyficznym lotem. Jest to gatunek pelagiczny, spędzający większość życia na otwartym morzu, przylatujący na ląd jedynie w okresie lęgowym. Wyróżnia się jasnym spodem i ciemnym wierzchem, co jest typowe dla wielu ptaków morskich.

Wielkość i długość życia

Długość
45-56 cm
Rozpiętość skrzydeł
112-126 cm
Waga
700-1200 g
Długość życia
Do 30 lat w naturze
Pokarm
Mięsożerca (ryby, głowonogi, skorupiaki)

Cechy fizyczne

Upierzenie
Wierzch ciała szarobrązowy, spód biały. Granica między ciemnym wierzchem a białym spodem jest wyraźna. Spodnia strona skrzydeł biała z ciemnymi krawędziami i ciemną plamą na zgięciu skrzydła. Głowa i kark są ciemniejsze niż grzbiet.
Kształt dzioba
Długi, mocny, żółtawy dziób z ciemnym zakończeniem i charakterystycznymi rurkowatymi nozdrzami na górze, typowymi dla rurkonosych.
Kolor oczu
Ciemne.
Kolor nóg
Różowawe, z ciemnymi błonami pławnymi.
Cechy wyróżniające
Duży rozmiar, długie, wąskie skrzydła, żółtawy dziób, kontrastowe ubarwienie (ciemny wierzch, biały spód), charakterystyczny lot ślizgowy nad falami.
Wygląd młodego
Młode ptaki są bardzo podobne do dorosłych, mogą mieć nieco bardziej brązowy odcień wierzchu ciała i mniej wyraźny kontrast.
Zmiany sezonowe
Brak znaczących zmian w upierzeniu między sezonami lęgowymi a nielęgowymi.
Dymorfizm płciowy
Brak wyraźnego dymorfizmu płciowego w upierzeniu. Samce są zazwyczaj nieco większe od samic, ale różnice są subtelne i trudne do zauważenia w terenie.

Jak rozpoznać

  1. 1

    Rozmiar i sylwetka

    Szukaj dużego ptaka morskiego z długimi, wąskimi skrzydłami. W locie sylwetka przypomina krzyż.

  2. 2

    Ubarwienie

    Zwróć uwagę na kontrast między szarobrązowym wierzchem a czysto białym spodem. Spód skrzydeł jest biały z ciemnymi krawędziami i ciemną plamą na zgięciu.

  3. 3

    Dziób

    Charakterystyczny żółtawy dziób z ciemnym zakończeniem jest kluczową cechą identyfikacyjną, zwłaszcza w porównaniu z innymi burzykami.

  4. 4

    Lot

    Obserwuj charakterystyczny lot ślizgowy, z długimi okresami szybowania nisko nad falami, z rzadkimi, sztywnymi uderzeniami skrzydeł.

  5. 5

    Głos

    W koloniach lęgowych nasłuchuj głośnych, chrapliwych, zawodzących i miauczących dźwięków, szczególnie w nocy.

Siedlisko i zasięg

Biomy
Oceany, morza, wyspy skaliste.
Zasięg geograficzny
Głównie Morze Śródziemne, ale także wschodnie wybrzeża Atlantyku (od Portugalii po Wyspy Kanaryjskie). Poza sezonem lęgowym migruje na południe Atlantyku, docierając do wybrzeży Afryki Południowej i Ameryki Południowej.
Zakres wysokości
Od poziomu morza do wysokości gniazdowania na klifach i zboczach wysp.
Preferowane środowiska
Otwarte wody pelagiczne, skaliste wyspy i klify do gniazdowania, często w pobliżu bogatych w pokarm ławic ryb.

Zachowanie

Czas aktywności
Głównie aktywny w dzień na morzu. W koloniach lęgowych aktywność nocna jest zwiększona, aby uniknąć drapieżników.
Zwyczaje pokarmowe
Żeruje głównie na rybach (np. sardynki, sardele), głowonogach (np. kałamarnice) i skorupiakach. Pokarm zdobywa nurkując z powierzchni lub płytko pod wodą, często podążając za ławicami ryb lub statkami rybackimi. Może również zbierać pokarm z powierzchni wody.
Zachowania społeczne
Poza sezonem lęgowym prowadzi samotniczy tryb życia lub tworzy luźne grupy na żerowiskach. W okresie lęgowym tworzy duże kolonie na skalistych wyspach i klifach.
Wzór lotu
Charakterystyczny lot ślizgowy, wykorzystujący prądy powietrzne nad falami. Długie, sztywne skrzydła pozwalają na długie szybowanie z rzadkimi uderzeniami skrzydeł. Lot jest silny i dynamiczny, często nisko nad powierzchnią wody.
Migracja
Ptak wędrowny. Po sezonie lęgowym (od października do marca) migruje z Morza Śródziemnego i wschodniego Atlantyku na południe, zimując na Atlantyku, często u wybrzeży Afryki Południowej i Ameryki Południowej. Powraca na tereny lęgowe w marcu-kwietniu.
Terytorializm
W koloniach lęgowych ptaki bronią swoich gniazd, ale nie są silnie terytorialne na żerowiskach.

Śpiew i głosy

Śpiew
Brak typowej pieśni. W koloniach lęgowych wydaje głośne, chrapliwe, zawodzące i miauczące dźwięki, często opisywane jako "ka-ka-ka-ka-karrr-karrr-karrr" lub "ooh-ah-ooh-ah".
Wołanie
Główne zawołania to głośne, nosowe, chrapliwe dźwięki, często słyszane w nocy w koloniach lęgowych. Na morzu zazwyczaj milczący, choć czasami można usłyszeć pojedyncze, nosowe okrzyki.
Kiedy się odzywa
Głównie w nocy w koloniach lęgowych. Rzadziej na morzu.

Rozmnażanie

Sezon lęgowy
Od kwietnia do października, z kulminacją składania jaj w maju-czerwcu.
Zwyczaje gniazdowania
Gniazduje w koloniach na skalistych wyspach, klifach i stromych zboczach. Gniazda są zazwyczaj ukryte w szczelinach skalnych, jaskiniach lub norach wykopanych w ziemi. Ptaki są monogamiczne i często wracają do tego samego miejsca lęgowego przez wiele lat.
Wielkość lęgu
1 jajo
Opis jaja
Składa jedno duże, białe jajo, często z delikatnymi brązowymi plamkami, które mogą być wynikiem zabrudzenia w norze.
Okres inkubacji
Około 52-56 dni. Oboje rodzice wysiadują jajo na zmianę.
Okres opuszczania gniazda
Pisklęta opuszczają gniazdo po około 85-100 dniach od wyklucia. Są karmione przez oboje rodziców, którzy przynoszą im pokarm z morza.
Opieka rodzicielska
Oboje rodzice aktywnie uczestniczą w wysiadywaniu jaja i wychowywaniu pisklęcia, karmiąc je i chroniąc.

Gdzie znaleźć

Morze Śródziemne

Najlepsze miejsca do obserwacji w sezonie lęgowym to skaliste wyspy i wybrzeża Morza Śródziemnego, np. Baleary, Korsyka, Sardynia, Malta, Grecja, Chorwacja.

Wschodni Atlantyk

Można go spotkać również u wybrzeży Portugalii, Hiszpanii i Wysp Kanaryjskich, zwłaszcza w okresie lęgowym.

Otwarte wody oceaniczne

Poza sezonem lęgowym, podczas migracji i zimowania, można go obserwować na otwartym Atlantyku, często podczas rejsów statkami.

Wskazówki terenowe

  1. Obserwacje z łodzi. Najlepsze obserwacje na morzu są możliwe z pokładu statków lub łodzi, zwłaszcza w pobliżu kolonii lęgowych lub na bogatych w pokarm żerowiskach.
  2. Obserwacje z lądu. Z lądu można go obserwować z wysokich klifów lub punktów widokowych na wyspach, zwłaszcza o świcie i zmierzchu, gdy ptaki przylatują lub odlatują z kolonii.
  3. Sezon lęgowy. W okresie lęgowym (kwiecień-październik) szanse na obserwację są największe w rejonach gniazdowania. Poza tym okresem ptaki są rozproszone na otwartym oceanie.
  4. Warunki pogodowe. Burzyki często są bardziej aktywne i widoczne podczas wietrznej pogody, gdy wykorzystują prądy powietrzne do szybowania.

Podobne gatunki

Burzyk żółtodzioby

Calonectris borealis

Burzyk żółtodzioby (dawniej podgatunek burzyka śródziemnomorskiego) jest nieco większy, ma masywniejszy dziób i bardziej rozległe ciemne zabarwienie na spodzie skrzydeł, zwłaszcza na pokrywach podskrzydłowych. Jego zasięg lęgowy obejmuje głównie Atlantyk (Azory, Madera, Wyspy Kanaryjskie).

Burzyk balearski

Puffinus mauretanicus

Burzyk balearski jest znacznie mniejszy, ma krótsze i szersze skrzydła, ciemniejszy spód ciała (często brązowawy, a nie czysto biały) i ciemniejszy dziób. Jego lot jest bardziej aktywny, z częstszymi uderzeniami skrzydeł.

Burzyk duży

Puffinus gravis

Burzyk duży jest podobnej wielkości, ale ma ciemniejszy wierzch, biały kołnierz na karku i ciemny brzuch, co odróżnia go od burzyka śródziemnomorskiego. Ma również ciemną czapeczkę i ciemny dziób.

Szybkie fakty

Typ ptaka:
Morski, pelagiczny
Status IUCN:
Najmniejszej troski (Least Concern)
Główny pokarm:
Ryby, głowonogi
Liczba jaj:
1
Długość życia:
Do 30 lat

Ciekawostki

  • Nazwa rodzajowa 'Calonectris' pochodzi od greckich słów 'kalos' (piękny) i 'nektros' (pływak), a 'diomedea' odnosi się do Diomedesa, mitycznego bohatera, którego towarzysze zostali zamienieni w ptaki.
  • Burzyki śródziemnomorskie są znane z tego, że potrafią nurkować na znaczne głębokości w poszukiwaniu pokarmu, choć zazwyczaj żerują bliżej powierzchni.
  • W koloniach lęgowych, aby uniknąć drapieżników, takich jak mewy czy drapieżne ptaki, burzyki często przylatują i odlatują z gniazd pod osłoną nocy.
  • Ptaki te mają specjalne gruczoły solne, które pozwalają im wydalać nadmiar soli z organizmu, co umożliwia im picie wody morskiej.

Klasyfikacja naukowa

Królestwo
Animalia
Typ
Chordata
Gromada
Aves
Rząd
Procellariiformes
Rodzina
Procellariidae
Rodzaj
Calonectris
Gatunek
Calonectris diomedea

Poznaj Burzyk śródziemnomorski

Identyfikuj ptaki wszędzie

Bezpłatnie na iOS, Android i w sieci. Identyfikacja po zdjęciu i dźwięku, pełna baza gatunków i Twoja osobista lista.

Otwórz w aplikacji