Birdby LogoBirdby
Kowalik zwyczajny (Certhia familiaris)

Kowalik zwyczajny

Najmniejszej troski (Least Concern)

Certhia familiaris

Widziałeś ptaka? Zidentyfikuj go natychmiast w aplikacji Birdby

Otwórz aplikację

O gatunku

Pełzacz leśny (Certhia familiaris) to mały ptak o maskującym upierzeniu, doskonale przystosowany do życia na drzewach. Porusza się spiralnie w górę pni drzew, poszukując owadów w szczelinach kory. Ma długi, zakrzywiony dziób i sztywne sterówki, które służą jako podpora podczas wspinaczki.

Wielkość i długość życia

Długość
12-14 cm
Rozpiętość skrzydeł
18-21 cm
Waga
8-12 g
Długość życia
2-3 lata (maksymalnie do 8 lat)
Pokarm
Głównie owady i ich larwy, poczwarki, pająki. Zimą sporadycznie nasiona lub drobne orzeszki.

Cechy fizyczne

Upierzenie
Wierzchnia strona ciała brązowo-biała, prążkowana i kreskowana, doskonale maskująca na korze drzew. Spód ciała czysto biały, kontrastujący z resztą upierzenia. Na skrzydłach widoczne jasne lusterko. Ogon długi, ze sztywnymi, zaostrzonymi sterówkami.
Kształt dzioba
Długi, cienki, zakrzywiony do dołu, przystosowany do wydobywania owadów ze szczelin w korze.
Kolor oczu
Ciemnobrązowe
Kolor nóg
Ciemnobrązowe lub szarobrązowe z długimi pazurami, zapewniającymi pewny chwyt na korze.
Cechy wyróżniające
Maskujące, plamiste ubarwienie grzbietu, biały spód ciała, długi, zakrzywiony dziób, sztywne sterówki, specyficzny sposób poruszania się spiralnie w górę pni.
Wygląd młodego
Młode ptaki są podobne do dorosłych, ale ich upierzenie jest nieco mniej kontrastowe i bardziej matowe. Białe lusterko na skrzydle może być mniej wyraźne.
Zmiany sezonowe
Brak wyraźnych zmian sezonowych w upierzeniu.
Dymorfizm płciowy
Brak wyraźnego dymorfizmu płciowego w upierzeniu. Samce i samice wyglądają identycznie.

Jak rozpoznać

  1. 1

    Sposób poruszania się

    Porusza się zawsze spiralnie w górę pnia drzewa, nigdy głową w dół. Po dojściu do szczytu, przelatuje na dół innego pnia.

  2. 2

    Ubarwienie

    Maskujący, plamisty, brązowo-biały grzbiet, czysto biały spód. Charakterystyczne białe lusterko na skrzydle i długi, sztywny ogon.

  3. 3

    Dziób

    Cienki, długi i lekko zakrzywiony do dołu.

  4. 4

    Głos

    Zwracaj uwagę na wysoki, cienki, melodyjny trylek z opadającym zakończeniem lub wysokie "srip".

Siedlisko i zasięg

Biomy
Lasy liściaste, mieszane i iglaste, parki, ogrody z dużymi starymi drzewami.
Zasięg geograficzny
Palearktyka, od Europy Zachodniej po Pacyfik w Azji. W Polsce szeroko rozpowszechniony na całym obszarze.
Zakres wysokości
Od poziomu morza do 2000 metrów, lokalnie wyżej w górach.
Preferowane środowiska
Stare lasy liściaste i mieszane z dużą ilością starych drzew, zwłaszcza dębów, buków, świerków i sosen, posiadających popękaną korę. Lubi parki i duże ogrody, o ile są w nich odpowiednie drzewa.

Zachowanie

Czas aktywności
Aktywny w ciągu dnia, głównie od wschodu do zachodu słońca.
Zwyczaje pokarmowe
Wspina się spiralnie po pniach drzew, zazwyczaj od podstawy w górę, przeszukując szczeliny w korze za pomocą cienkiego dzioba. Po dotarciu na wierzchołek drzewa lub do końca gałęzi, przelatuje na dół innego pnia i zaczyna wędrówkę od nowa. Żeruje głównie na owadach, pająkach, larwach i poczwarkach. Zimą może odwiedzać karmniki.
Zachowania społeczne
Zazwyczaj samotny lub spotykany w parach w okresie lęgowym. Poza sezonem lęgowym może dołączać do mieszanych stad z sikorami i mysikrólikami.
Wzór lotu
Lot krótkodystansowy, falowy, z szybkimi uderzeniami skrzydeł. Zazwyczaj przelatuje z jednego pnia na drugi, aby wznowić żerowanie.
Migracja
Zasadniczo osiadły w większości zasięgu. Populacje północne i górskie mogą wykazywać krótkodystansowe przemieszczenia na niższe wysokości lub na południe w warunkach surowej zimy.
Terytorializm
Samce ustalają terytoria lęgowe i bronią ich przed innymi samcami. Terytoria są stosunkowo małe i skupione wokół miejsc do gniazdowania.

Śpiew i głosy

Śpiew
Cienki, wysoki, melodyjny trylek, często zakończony lekkim opadającym tonem. Opisywany jako "ti-ti-ti-titi-titity-ti-tii" lub "tsit-tsit-tsit-tsit-tsit-ti-titiu". Charakterystyczny i łatwy do rozpoznania.
Wołanie
Cienki, wysoki "srip" lub "tiet". Sygnalizuje obecność ptaka i jest używany do komunikacji między partnerami.
Kiedy się odzywa
Śpiew słyszalny najczęściej od późnej zimy do wczesnego lata, najbardziej intensywny w okresie godowym. Głosy kontaktowe słyszane przez cały rok.

Rozmnażanie

Sezon lęgowy
Kwiecień do lipca, zazwyczaj dwie lęgi w sezonie.
Zwyczaje gniazdowania
Gniazdo budowane głównie przez samicę w szczelinie kory, za luźnym płatem kory, w dziupli lub za obrośniętą bluszczem ścianą budynku. Gniazdo jest misternie utkane z drobnych gałązek, mchu, porostów, pajęczyn i piór. Nietypowo dla większości ptaków, często opiera się na pionowej powierzchni.
Wielkość lęgu
4-9 jaj
Opis jaja
4-9 (najczęściej 5-7) jaj, białe z drobnymi rdzawymi plamkami, szczególnie gęstymi na szerszym końcu.
Okres inkubacji
14-15 dni, głównie wysiaduje samica.
Okres opuszczania gniazda
15-16 dni od wyklucia do opuszczenia gniazda przez pisklęta.
Opieka rodzicielska
Oboje rodzice karmią pisklęta. Po opuszczeniu gniazda pisklęta są jeszcze przez krótki czas karmione przez rodziców, zanim staną się niezależne.

Gdzie znaleźć

Lasy

Zwłaszcza stare lasy z dużą ilością starych drzew o popękanej korze, zarówno liściaste, jak i iglaste.

Parki i ogrody

Duże parki miejskie, cmentarze, aleje z wysokimi, starymi drzewami.

Sady

Stare sady z zapuszczonymi drzewami, których kora stanowi kryjówkę dla owadów.

Wskazówki terenowe

  1. Cierpliwość i cisza. Są to małe i skryte ptaki. Wymaga to cierpliwości i spokojnego obserwowania pni drzew.
  2. Słuchaj głosu. Bardzo często łatwiej jest je usłyszeć niż zobaczyć. Ich charakterystyczny śpiew i zawołania pomogą w lokalizacji.
  3. Obserwuj ruch. Szukaj małego ptaka poruszającego się spiralnie w górę pnia. Po chwili obserwacji można zauważyć jego specyficzne zachowanie.
  4. Sprawdzaj pnie drzew. Koncentruj się na pniach drzew, zwłaszcza tych z grubą, spękaną korą. Pełzacze często ignorują obecność człowieka, jeśli są pochłonięte poszukiwaniem pokarmu.

Podobne gatunki

Pełzacz ogrodowy

Certhia brachydactyla

Główna różnica polega na śpiewie: pełzacz ogrodowy ma krótszy, bardziej świergotliwy, mniej melodyjny śpiew, często opisywany jako "tii-ti-titi-tyt-tyt". Ma też nieco dłuższy tylny pazur, co jest trudne do zauważenia w terenie. Ogólnie pełzacz leśny ma jaśniejszą, bardziej rdzawą barwę grzbietu, zwłaszcza w okolicy kupra, jaśniejsze pokrywy podogonowe i mocniej zaznaczony biały pasek brwiowy. Pełzacz ogrodowy ma również ciemniejsze boki i brzuch.

Kowalik

Sitta europaea

Kowalik ma krępą budowę ciała, krótki ogon i jednolity szaroniebieski grzbiet. Potrafi schodzić po pniu głową w dół, czego pełzacz leśny nie robi. Kowalik ma również wyraźną czarną pręgę przez oko i bardziej masywny dziób. Jego ruchy są bardziej zwinne, a postawa bardziej horyzontalna.

Szybkie fakty

Długość:
12-14 cm
Waga:
8-12 g
Pokarm:
Głównie owady
Status ochronny:
Najmniejszej troski
Niespotykana umiejętność:
Chodzi wyłącznie w górę pnia

Ciekawostki

  • Pełzacz leśny nigdy nie schodzi po pniu głową w dół, zawsze przelatuje na dół nowego pnia, aby zacząć wspinaczkę od nowa.
  • Jego maskujące upierzenie jest tak doskonałe, że bardzo łatwo go przeoczyć, mimo że bywa bardzo blisko obserwatora.
  • Zimą może spać w szczelinach kory, a czasem kilka ptaków wspólnie nocuje w jednej większej szczelinie, aby utrzymać ciepło.
  • Samiec może zbudować kilka wstępnych gniazd, z których samica wybiera najlepsze do ostatecznego urządzenia i złożenia jaj.

Klasyfikacja naukowa

Królestwo
Zwierzęta (Animalia)
Typ
Strunowce (Chordata)
Gromada
Ptaki (Aves)
Rząd
Wróblowe (Passeriformes)
Rodzina
Pełzacze (Certhiidae)
Rodzaj
Certhia
Gatunek
Certhia familiaris

Poznaj Kowalik zwyczajny

Identyfikuj ptaki wszędzie

Bezpłatnie na iOS, Android i w sieci. Identyfikacja po zdjęciu i dźwięku, pełna baza gatunków i Twoja osobista lista.

Otwórz w aplikacji