Birdby LogoBirdby
Dzwoniec (Chloris chloris)

Dzwoniec

Least Concern

Chloris chloris

Widziałeś ptaka? Zidentyfikuj go natychmiast w aplikacji Birdby

Otwórz aplikację

O gatunku

Dzwoniec (Chloris chloris), znany również jako dzwoniec zwyczajny, to pospolity ptak wróblowy z rodziny łuszczakowatych. Charakteryzuje się krępą budową ciała, stosunkowo dużą głową i stożkowatym dziobem, przystosowanym do jedzenia nasion. Samce są jaskrawo ubarwione, z dominującymi odcieniami zieleni i żółci, podczas gdy samice są bardziej stonowane. Jest to ptak często spotykany w ogrodach, parkach i na terenach wiejskich, a jego śpiew jest charakterystyczny i łatwo rozpoznawalny.

Wielkość i długość życia

Długość
14-16 cm
Rozpiętość skrzydeł
25-28 cm
Waga
25-34 g
Długość życia
2-5 lat (do 10 lat w niewoli)
Pokarm
Roślinożerca (głównie nasiona, pąki, owoce), sporadycznie owady

Cechy fizyczne

Upierzenie
Samiec: oliwkowozielony grzbiet, żółtozielony spód, jaskrawożółte lusterka na skrzydłach i boki ogona. Samica: bardziej matowa, szarozielona, z mniej intensywnymi żółtymi akcentami. Młode: brązowo-szare z ciemnymi kreskami, z żółtymi akcentami na skrzydłach i ogonie.
Kształt dzioba
Krótki, gruby, stożkowaty dziób, koloru cielistego lub jasnoróżowego, przystosowany do rozłupywania nasion.
Kolor oczu
Ciemnobrązowe
Kolor nóg
Jasnoróżowe do cielistych
Cechy wyróżniające
Jaskrawożółte lusterka na skrzydłach (szczególnie widoczne w locie), żółte boki ogona, krępa sylwetka, gruby dziób.
Wygląd młodego
Młode ptaki są brązowo-szare z wyraźnymi ciemnymi kreskami na całym ciele, zwłaszcza na piersi i bokach. Żółte lusterka na skrzydłach i boki ogona są mniej intensywne niż u dorosłych, ale już widoczne.
Zmiany sezonowe
Niewielkie. Upierzenie samców może być nieco jaśniejsze i bardziej intensywne w okresie godowym, ale ogólny wzór ubarwienia pozostaje ten sam. Pierzenie odbywa się latem po lęgach.
Dymorfizm płciowy
Wyraźny. Samce są znacznie jaskrawiej ubarwione, z intensywną zielenią i żółcią. Samice są bardziej matowe, szarozielone, z mniej wyraźnymi żółtymi plamami.

Jak rozpoznać

  1. 1

    Ubarwienie

    Szukaj oliwkowozielonego upierzenia z wyraźnymi żółtymi akcentami, zwłaszcza na skrzydłach i ogonie. Samce są jaskrawe, samice bardziej stonowane.

  2. 2

    Kształt ciała i dziób

    Zwróć uwagę na krępą budowę ciała, stosunkowo dużą głowę i gruby, stożkowaty dziób, idealny do rozłupywania nasion.

  3. 3

    Lusterka na skrzydłach

    Jaskrawożółte plamy na lotkach drugorzędowych (lusterka) są bardzo charakterystyczne, szczególnie widoczne w locie.

  4. 4

    Głos

    Naucz się rozpoznawać jego melodyjny śpiew z wibrującymi trelami ('czwirrr') oraz metaliczne, krótkie zawołanie 'dżwit'.

  5. 5

    Zachowanie

    Obserwuj, jak żeruje na nasionach na ziemi lub w karmnikach. W locie często tworzy falisty tor.

Siedlisko i zasięg

Biomy
Lasy liściaste i mieszane, parki, ogrody, sady, tereny rolnicze z zadrzewieniami, obrzeża miast i wsi.
Zasięg geograficzny
Europa, północna Afryka, zachodnia Azja. Wprowadzony do Australii i Nowej Zelandii.
Zakres wysokości
Od poziomu morza do około 1500 m n.p.m.
Preferowane środowiska
Preferuje tereny otwarte z rozproszonymi drzewami i krzewami, gdzie może znaleźć nasiona i miejsca do gniazdowania. Często spotykany w pobliżu ludzkich osiedli.

Zachowanie

Czas aktywności
Dzienny
Zwyczaje pokarmowe
Głównie nasiona, zwłaszcza z roślin krzyżowych, astrowatych i traw. Chętnie odwiedza karmniki, gdzie zjada nasiona słonecznika. W okresie lęgowym uzupełnia dietę owadami, którymi karmi również pisklęta. Żeruje na ziemi lub na roślinach.
Zachowania społeczne
Poza sezonem lęgowym tworzy stada, często mieszane z innymi ziarnojadami, takimi jak wróble czy mazurki. W okresie lęgowym pary są terytorialne, ale gniazda mogą znajdować się blisko siebie.
Wzór lotu
Lot falisty, z charakterystycznymi, głębokimi uderzeniami skrzydeł, często z krótkimi ślizgami. W locie dobrze widoczne żółte lusterka na skrzydłach.
Migracja
Większość populacji w Europie Zachodniej i Południowej jest osiadła. Populacje z Europy Północnej i Wschodniej są częściowo wędrowne, przemieszczając się na południe i zachód na zimę. W Polsce dzwoniec jest ptakiem osiadłym lub częściowo wędrownym, z lokalnymi przemieszczeniami.
Terytorializm
Samce bronią terytorium lęgowego, śpiewając z eksponowanych miejsc. Terytoria nie są jednak bardzo duże, co pozwala na gniazdowanie w luźnych koloniach.

Śpiew i głosy

Śpiew
Charakterystyczny, melodyjny, często powtarzany śpiew, składający się z treli, gwizdów i wibrujących dźwięków, często opisywany jako 'dżwii-dżwii-dżwii' lub 'czwirrr'. Często śpiewa w locie tokowym, krążąc nad terytorium.
Wołanie
Najbardziej typowy głos to krótkie, metaliczne 'dżwit' lub 'czwit', często wydawane w locie. Alarmowy głos to ostre 'czitt-czitt'.
Kiedy się odzywa
Śpiewa intensywnie od wczesnej wiosny do lata, zwłaszcza w okresie godowym. Głosy kontaktowe i alarmowe słyszalne przez cały rok.

Rozmnażanie

Sezon lęgowy
Kwiecień - lipiec (często dwa, rzadziej trzy lęgi)
Zwyczaje gniazdowania
Gniazdo budowane przez samicę, zazwyczaj w gęstych krzewach, żywopłotach lub na niskich drzewach, dobrze ukryte. Jest to solidna, czarkowata konstrukcja z gałązek, traw, mchu, wyścielona włosiem, piórami i korzonkami.
Wielkość lęgu
4-6 jaj
Opis jaja
4-6 jaj, białawych lub jasnoniebieskawych, z ciemnymi plamkami i kreskami, zwłaszcza na szerszym końcu. Rozmiar około 19 x 14 mm.
Okres inkubacji
12-14 dni (wysiaduje głównie samica)
Okres opuszczania gniazda
13-16 dni po wykluciu
Opieka rodzicielska
Oboje rodzice karmią pisklęta, choć samica spędza więcej czasu w gnieździe. Po opuszczeniu gniazda młode są jeszcze przez pewien czas karmione przez rodziców.

Gdzie znaleźć

Ogrody i parki

Dzwoniec jest bardzo częstym gościem w ogrodach przydomowych, parkach miejskich i wiejskich, zwłaszcza tam, gdzie są krzewy i drzewa liściaste.

Tereny wiejskie

Pola uprawne z miedzami, sady, aleje drzew i żywopłoty na terenach wiejskich są doskonałymi miejscami do obserwacji dzwonca.

Karmniki

Zimą i wczesną wiosną dzwoniec chętnie odwiedza karmniki, zwłaszcza te z nasionami słonecznika.

Obrzeża lasów

Można go spotkać na skrajach lasów liściastych i mieszanych, gdzie granica lasu styka się z terenami otwartymi.

Wskazówki terenowe

  1. Słuchaj śpiewu. Charakterystyczny, wibrujący śpiew dzwonca jest często pierwszym sygnałem jego obecności. Naucz się go rozpoznawać.
  2. Obserwuj karmniki. W okresie zimowym i wczesnowiosennym dzwoniec jest stałym bywalcem karmników. Jest dość ufny i pozwala na bliską obserwację.
  3. Szukaj w krzewach i na drzewach. Dzwoniec często żeruje na nasionach w gęstych krzewach lub na drzewach, zwłaszcza tych z owocami lub nasionami. W okresie lęgowym gniazda są dobrze ukryte w gęstym listowiu.
  4. Zwróć uwagę na lot. Falisty lot z widocznymi żółtymi lusterkami na skrzydłach jest dobrym wskaźnikiem, że masz do czynienia z dzwoncem.

Podobne gatunki

Makolągwa

Linaria cannabina

Makolągwa jest smuklejsza, ma dłuższy ogon i bardziej czerwonawy odcień upierzenia (zwłaszcza samce w szacie godowej). Brak jaskrawożółtych lusterek na skrzydłach. Dziób makolągwy jest mniejszy i bardziej szpiczasty.

Czyż

Spinus spinus

Czyż jest mniejszy i bardziej smukły. Samce czyża mają czarny czapeczkę i śliniak, a ich żółte ubarwienie jest bardziej cytrynowe. Dziób czyża jest cieńszy. Czyże często żerują na drzewach iglastych.

Trznadel

Emberiza citrinella

Trznadel jest większy, ma dłuższy ogon i bardziej wyraziste paski na głowie i grzbiecie. Samce trznadla mają jaskrawożółtą głowę i spód ciała. Dziób trznadla jest również stożkowaty, ale nieco inny w kształcie. Śpiew trznadla jest bardzo charakterystyczny ('jak-jak-jak-jak-jak-jak-syrrr').

Szybkie fakty

Status ochronny:
Least Concern (najmniejszej troski)
Główny pokarm:
Nasiona
Charakterystyczny głos:
Metaliczne 'dżwit' i wibrujący śpiew 'czwirrr'
Występowanie w Polsce:
Pospolity ptak lęgowy, osiadły lub częściowo wędrowny
Liczba lęgów:
2-3 rocznie

Ciekawostki

  • Dzwoniec jest jednym z najczęściej odwiedzających karmniki ptaków w Europie.
  • Jego nazwa 'dzwoniec' pochodzi od charakterystycznego, dzwoniącego głosu.
  • W niektórych regionach dzwoniec jest nazywany 'zielonką' ze względu na swoje ubarwienie.
  • Samce dzwonca wykonują efektowne loty tokowe, krążąc nad terytorium i śpiewając, aby przyciągnąć samice.
  • Populacje dzwonca w Europie doświadczyły spadków w ostatnich dekadach, głównie z powodu chorób (np. rzęsistkowicy) i zmian w rolnictwie, ale nadal jest to gatunek pospolity.

Klasyfikacja naukowa

Królestwo
Animalia
Typ
Chordata
Gromada
Aves
Rząd
Passeriformes
Rodzina
Fringillidae
Rodzaj
Chloris
Gatunek
Chloris chloris

Poznaj Dzwoniec

Identyfikuj ptaki wszędzie

Bezpłatnie na iOS, Android i w sieci. Identyfikacja po zdjęciu i dźwięku, pełna baza gatunków i Twoja osobista lista.

Otwórz w aplikacji