Birdby LogoBirdby
Mewa srebrzysta (Larus argentatus)

Mewa srebrzysta

Najmniejszej troski (Least Concern)

Larus argentatus

Widziałeś ptaka? Zidentyfikuj go natychmiast w aplikacji Birdby

Otwórz aplikację

O gatunku

Mewa srebrzysta to duży, pospolity ptak morski, szeroko rozpowszechniony w regionach północnego Atlantyku. Charakteryzuje się jasnym upierzeniem, silną budową ciała i głośnym głosem. Jest gatunkiem oportunistycznym, doskonale przystosowanym do życia w różnorodnych środowiskach, w tym w pobliżu siedlisk ludzkich.

Wielkość i długość życia

Długość
55-67 cm
Rozpiętość skrzydeł
138-150 cm
Waga
750-1500 g
Długość życia
Do 30 lat w naturze, średnio 10-15 lat
Pokarm
Wszystkożerna (ryby, bezkręgowce morskie, małe ssaki, ptaki, jaja, padlina, odpady ludzkie)

Cechy fizyczne

Upierzenie
Dorosłe mewy srebrzyste mają białą głowę, szyję, spód ciała i ogon. Grzbiet i pokrywy skrzydłowe są jasnoszare. Końcówki skrzydeł są czarne z białymi plamami (tzw. 'lustrami').
Kształt dzioba
Dziób jest mocny, żółty, z wyraźną czerwoną plamą na żuchwie (tzw. 'gonys spot').
Kolor oczu
Tęczówka oka jest żółta, otoczona czerwoną obrączką powiekową.
Kolor nóg
Nogi są różowe.
Cechy wyróżniające
Charakterystyczna czerwona plama na dziobie, różowe nogi, jasnoszary grzbiet i czarne końcówki skrzydeł z białymi lustrami. Duży rozmiar i krępa budowa.
Wygląd młodego
Młode mewy srebrzyste są brązowo-plamkowane, z ciemnym dziobem i nogami. Ich upierzenie stopniowo jaśnieje przez 3-4 lata, aż osiągną upierzenie dorosłe. W pierwszym roku życia są ciemnobrązowe, z ciemnym dziobem i nogami. W drugim roku jaśnieją, pojawiają się szare pióra na grzbiecie. W trzecim roku są już bardzo podobne do dorosłych, ale mogą mieć jeszcze ciemne plamy na skrzydłach i ogonie.
Zmiany sezonowe
Upierzenie dorosłych mew srebrzystych nie zmienia się znacząco sezonowo. W okresie lęgowym głowa jest czysto biała, poza okresem lęgowym mogą pojawić się delikatne, ciemne smugi na głowie i karku.
Dymorfizm płciowy
Samce i samice są do siebie podobne, choć samce są zazwyczaj nieco większe i cięższe.

Jak rozpoznać

  1. 1

    Upierzenie dorosłych

    Szukaj jasnoszarego grzbietu i białego spodu. Czarne końcówki skrzydeł z wyraźnymi białymi 'lustrami' są kluczowe.

  2. 2

    Dziób

    Zwróć uwagę na żółty, mocny dziób z charakterystyczną czerwoną plamą na żuchwie.

  3. 3

    Nogi

    Różowe nogi są ważną cechą odróżniającą od wielu podobnych gatunków mew.

  4. 4

    Wielkość

    Jest to duża mewa, co pomaga odróżnić ją od mniejszych gatunków.

  5. 5

    Głos

    Głośne, chrapliwe i zawodzące krzyki są bardzo charakterystyczne i często słyszalne.

  6. 6

    Upierzenie młodych

    Młode ptaki są brązowo-plamkowane. Obserwuj stopniowe jaśnienie upierzenia przez kilka lat.

Siedlisko i zasięg

Biomy
Strefy przybrzeżne, otwarte morze, jeziora, rzeki, tereny podmokłe, obszary miejskie i podmiejskie, wysypiska śmieci, porty, pola uprawne.
Zasięg geograficzny
Północny Atlantyk, obejmujący Europę, Amerykę Północną i Azję. W Europie występuje od Islandii i Skandynawii po Morze Śródziemne. W Polsce jest pospolitym ptakiem lęgowym na wybrzeżu Bałtyku oraz w głębi kraju, zwłaszcza wzdłuż większych rzek i na zbiornikach wodnych.
Zakres wysokości
Od poziomu morza do kilkuset metrów n.p.m., głównie w pobliżu zbiorników wodnych.
Preferowane środowiska
Wybrzeża morskie, klify, wyspy, ujścia rzek, porty, jeziora, stawy rybne, tereny rolnicze, wysypiska śmieci, dachy budynków w miastach.

Zachowanie

Czas aktywności
Głównie dzienna, ale mogą żerować również o zmierzchu i świcie, zwłaszcza w miejscach z dostępem do sztucznego oświetlenia.
Zwyczaje pokarmowe
Mewy srebrzyste są oportunistycznymi drapieżnikami i padlinożercami. Żerują na rybach, skorupiakach, mięczakach, owadach, jajach i pisklętach innych ptaków, małych ssakach (np. gryzoniach). Często korzystają z odpadów ludzkich na wysypiskach śmieci, w portach i miastach. Potrafią nurkować płytko po pokarm, a także kraść jedzenie innym ptakom.
Zachowania społeczne
Gatunek towarzyski, zwłaszcza poza sezonem lęgowym, tworzący duże stada na żerowiskach i noclegowiskach. W okresie lęgowym tworzą kolonie, często mieszane z innymi gatunkami mew.
Wzór lotu
Lot jest silny i prosty, z powolnymi, głębokimi uderzeniami skrzydeł. Potrafią również szybować i wykorzystywać prądy powietrzne. W locie widoczne są czarne końcówki skrzydeł z białymi lustrami.
Migracja
Większość populacji jest osiadła lub odbywa krótkie migracje. Ptaki z północnych rejonów Europy zimują na południu, docierając do Europy Zachodniej i Południowej. W Polsce część populacji jest osiadła, a część przylatuje na zimowiska z północy.
Terytorializm
W okresie lęgowym mewy srebrzyste są terytorialne, broniąc gniazda i jego bezpośredniego otoczenia przed intruzami.

Śpiew i głosy

Śpiew
Mewy srebrzyste nie mają typowej pieśni. Ich wokalizacje to głównie głośne, chrapliwe i przenikliwe krzyki.
Wołanie
Najbardziej charakterystyczne są głośne, powtarzające się 'ga-ga-ga' lub 'kja-kja-kja', często przechodzące w długie, zawodzące 'kiii-oooow'. Mają również alarmowe 'kek-kek-kek' oraz inne, bardziej subtelne dźwięki komunikacyjne.
Kiedy się odzywa
Wokalizują przez cały rok, ale najintensywniej w okresie lęgowym, podczas obrony terytorium, zalotów i opieki nad pisklętami. Często słyszane w portach i na wysypiskach śmieci.

Rozmnażanie

Sezon lęgowy
Od kwietnia do lipca.
Zwyczaje gniazdowania
Gniazdują w koloniach, często na klifach, wyspach, wydmach, ale także na dachach budynków w miastach. Gniazdo to zazwyczaj prosta konstrukcja z traw, wodorostów, gałązek i innych dostępnych materiałów, umieszczona na ziemi lub w zagłębieniu.
Wielkość lęgu
Zazwyczaj 2-3 jaja.
Opis jaja
Jaja są oliwkowo-brązowe lub zielonkawe, z ciemnymi plamkami i kreskami. Wielkość około 7 x 5 cm.
Okres inkubacji
28-30 dni.
Okres opuszczania gniazda
Pisklęta opuszczają gniazdo po około 35-40 dniach, ale są karmione przez rodziców jeszcze przez kilka tygodni po wylocie.
Opieka rodzicielska
Oboje rodzice wysiadują jaja i opiekują się pisklętami. Młode są karmione przez rodziców, dopóki nie staną się samodzielne.

Gdzie znaleźć

Wybrzeża morskie

Plaże, klify, porty, ujścia rzek – miejsca te są naturalnym środowiskiem mew srebrzystych.

Zbiorniki wodne śródlądowe

Duże jeziora, stawy rybne, rzeki – mewy srebrzyste coraz częściej gniazdują i żerują w głębi lądu.

Obszary miejskie i podmiejskie

Wysypiska śmieci, dachy budynków, parki miejskie – w poszukiwaniu pożywienia i miejsc lęgowych.

Tereny rolnicze

Pola uprawne, zwłaszcza podczas orki, gdzie mogą znaleźć bezkręgowce i małe gryzonie.

Wskazówki terenowe

  1. Obserwuj zachowania żerowe. Mewy srebrzyste są oportunistyczne. Szukaj ich tam, gdzie jest łatwy dostęp do pożywienia – w portach, na wysypiskach, za statkami rybackimi.
  2. Słuchaj głosu. Ich głośne krzyki są często pierwszym sygnałem obecności. Naucz się rozpoznawać ich charakterystyczne wokalizacje.
  3. Zwróć uwagę na kolonie lęgowe. W okresie lęgowym szukaj dużych skupisk ptaków na klifach, wyspach lub nawet na dachach budynków.
  4. Obserwuj różnice wiekowe. Pamiętaj, że młode mewy wyglądają zupełnie inaczej niż dorosłe. Obserwacja ptaków w różnym wieku pomoże w identyfikacji.

Podobne gatunki

Mewa białogłowa

Larus cachinnans

Mewa białogłowa ma jaśniejszy, bardziej cytrynowy dziób, często bez czerwonej plamy lub z mniej wyraźną. Nogi są żółte, a nie różowe. Ma bardziej smukłą sylwetkę i dłuższe nogi. W locie ma mniej czerni na końcówkach skrzydeł i większe białe lustra.

Mewa siodłata

Larus marinus

Mewa siodłata jest znacznie większa, ma ciemniejszy, niemal czarny grzbiet i skrzydła. Dziób jest masywniejszy, a nogi różowe. W locie czarne końcówki skrzydeł są bardziej rozległe, bez wyraźnych białych luster.

Mewa romańska

Larus michahellis

Mewa romańska ma żółte nogi (nie różowe) i zazwyczaj ciemniejszy odcień szarości na grzbiecie. Dziób jest bardziej intensywnie żółty z wyraźniejszą czerwoną plamą. W locie ma mniej czerni na końcówkach skrzydeł niż mewa srebrzysta.

Szybkie fakty

Typ ptaka:
Ptak morski
Status migracyjny:
Osiadły/krótkodystansowy migrant
Liczba jaj:
2-3
Okres inkubacji:
28-30 dni
Pokarm:
Wszystkożerna

Ciekawostki

  • Mewy srebrzyste są znane ze swojej inteligencji i zdolności do rozwiązywania problemów, np. upuszczania skorupiaków na twarde powierzchnie, aby je rozbić.
  • Czerwona plama na dziobie mewy srebrzystej pełni ważną rolę w karmieniu piskląt – pisklęta dziobią w nią, stymulując rodziców do zwracania pokarmu.
  • Pomimo statusu 'najmniejszej troski', niektóre lokalne populacje mew srebrzystych doświadczają spadków, co jest przedmiotem badań.
  • Mewy srebrzyste potrafią pić słoną wodę, ponieważ posiadają specjalne gruczoły solne, które usuwają nadmiar soli z organizmu.

Klasyfikacja naukowa

Królestwo
Zwierzęta (Animalia)
Typ
Strunowce (Chordata)
Gromada
Ptaki (Aves)
Rząd
Siewkowe (Charadriiformes)
Rodzina
Mewowate (Laridae)
Rodzaj
Mewa (Larus)
Gatunek
Mewa srebrzysta (Larus argentatus)

Poznaj Mewa srebrzysta

Identyfikuj ptaki wszędzie

Bezpłatnie na iOS, Android i w sieci. Identyfikacja po zdjęciu i dźwięku, pełna baza gatunków i Twoja osobista lista.

Otwórz w aplikacji