Birdby LogoBirdby

Sikora czubatka

Least Concern

Lophophanes cristatus

Widziałeś ptaka? Zidentyfikuj go natychmiast w aplikacji Birdby

Otwórz aplikację

O gatunku

Sikora czubatka to mały ptak z rodziny sikorowatych, łatwo rozpoznawalny dzięki charakterystycznemu, czarno-białemu czubkowi na głowie. Jest to gatunek osiadły, związany głównie z lasami iglastymi i mieszanymi, gdzie żeruje na owadach i nasionach. Jej obecność często zdradza charakterystyczny, wibrujący głos.

Wielkość i długość życia

Długość
10.5-12 cm
Rozpiętość skrzydeł
17-20 cm
Waga
10-14 g
Długość życia
2-5 lat (maksymalnie do 9 lat w niewoli)
Pokarm
Owadożerca, nasionożerca

Cechy fizyczne

Upierzenie
Głowa biała z czarnym, ostro zakończonym czubkiem, który jest prążkowany czarno-biało. Na policzkach czarna plama, a pod okiem czarny pasek. Grzbiet i skrzydła szarobrązowe, spód ciała jasny, beżowo-biały. Brak wyraźnych pasków skrzydłowych. Ogon krótki, szarobrązowy.
Kształt dzioba
Dziób krótki, stożkowaty, ostro zakończony, koloru czarnego.
Kolor oczu
Oczy ciemne, brązowe.
Kolor nóg
Nogi szare, z silnymi palcami i ostrymi pazurami, przystosowane do chwytania gałęzi.
Cechy wyróżniające
Najbardziej charakterystyczną cechą jest wyraźny, czarno-biały czubek na głowie. Inne cechy to czarna plama na policzku i czarny pasek pod okiem, tworzące charakterystyczny wzór na głowie.
Wygląd młodego
Młode ptaki są podobne do dorosłych, ale ich upierzenie jest nieco bardziej matowe, a czubek może być mniej wyraźny i krótszy.
Zmiany sezonowe
Brak znaczących zmian w upierzeniu sezonowym. Ptaki wyglądają podobnie przez cały rok.
Dymorfizm płciowy
Brak wyraźnego dymorfizmu płciowego. Samiec i samica wyglądają identycznie.

Jak rozpoznać

  1. 1

    Czubek na głowie

    Szukaj wyraźnego, czarno-białego, ostro zakończonego czubka na głowie. To najbardziej charakterystyczna cecha.

  2. 2

    Wzór na głowie

    Zwróć uwagę na czarną plamę na policzku i czarny pasek biegnący od oka w dół. Tworzą one unikalny wzór na białej głowie.

  3. 3

    Upierzenie

    Grzbiet i skrzydła są szarobrązowe, spód ciała jasny, beżowo-biały. Brak pasków skrzydłowych.

  4. 4

    Głos

    Słuchaj charakterystycznego, wibrującego 'sirrr-sirrr-sirrr' lub 'czirr-czirr-czirr' oraz szybkiej, świergoczącej pieśni.

  5. 5

    Zachowanie

    Obserwuj, jak żeruje na korze drzew iglastych, często zawisając głową w dół. Jest ruchliwa i zwinna.

Siedlisko i zasięg

Biomy
Lasy iglaste (szczególnie sosnowe i świerkowe), lasy mieszane z przewagą iglaków.
Zasięg geograficzny
Występuje w większości Europy, od Półwyspu Iberyjskiego po Ural, z wyjątkiem północnej Skandynawii, Irlandii i południowych części Półwyspu Bałkańskiego. W Polsce pospolita na terenie całego kraju, szczególnie w borach sosnowych.
Zakres wysokości
Od nizin do około 2000 m n.p.m. w górach.
Preferowane środowiska
Preferuje stare bory sosnowe i świerkowe, ale także lasy mieszane z dużą ilością drzew iglastych. Ważna jest obecność martwego drewna i spróchniałych pni, w których może wykuwać dziuple.

Zachowanie

Czas aktywności
Dzienna.
Zwyczaje pokarmowe
Żeruje głównie na owadach i ich larwach, pająkach, a zimą na nasionach drzew iglastych (szczególnie sosny i świerka). Często zbiera pokarm z kory drzew, szukając ukrytych owadów. Potrafi zawisać głową w dół. Robi zapasy pokarmu na zimę, ukrywając nasiona i owady w szczelinach kory.
Zachowania społeczne
Poza sezonem lęgowym często tworzy małe, mieszane stada z innymi gatunkami sikor i mysikrólikami. W okresie lęgowym terytorialna, żyje w parach.
Wzór lotu
Lot falisty, szybki, z częstymi uderzeniami skrzydeł. Często przemieszcza się krótkimi skokami między gałęziami.
Migracja
Gatunek osiadły. Nie podejmuje dalekich wędrówek, choć młode ptaki mogą przemieszczać się na niewielkie odległości w poszukiwaniu nowych terytoriów.
Terytorializm
W okresie lęgowym pary bronią swojego terytorium lęgowego. Poza sezonem lęgowym mniej terytorialna, często dołącza do stad mieszanych.

Śpiew i głosy

Śpiew
Pieśń to szybkie, wibrujące, powtarzające się 'ci-ci-ci-ci-ci-ci-ci' lub 'sii-sii-sii-sii-sii'. Może być również bardziej złożona, z elementami gwizdów i treli.
Wołanie
Najbardziej charakterystyczny głos to wibrujące, świergoczące 'sirrr-sirrr-sirrr' lub 'czirr-czirr-czirr', często z wplecionymi elementami 'ci-ci-ci'. Alarmuje ostrym 'czitt-czitt'.
Kiedy się odzywa
Aktywna wokalnie przez cały rok, szczególnie intensywnie w okresie lęgowym (wiosna i wczesne lato).

Rozmnażanie

Sezon lęgowy
Kwiecień-lipiec, zazwyczaj jeden, rzadziej dwa lęgi w roku.
Zwyczaje gniazdowania
Gniazduje w dziuplach, które często samodzielnie wykuwa w spróchniałych pniach lub gałęziach drzew iglastych (szczególnie sosny i świerka). Może również wykorzystywać naturalne szczeliny lub stare dziuple dzięciołów. Gniazdo buduje z mchu, porostów, pajęczyn i sierści, wyścielając je piórami i włosiem.
Wielkość lęgu
5-9 jaj, najczęściej 6-8.
Opis jaja
Jaja białe, z drobnymi, rdzawymi lub czerwonobrązowymi plamkami, szczególnie gęstymi na szerszym końcu. Wymiary około 15 x 12 mm.
Okres inkubacji
13-18 dni, wysiaduje wyłącznie samica.
Okres opuszczania gniazda
18-22 dni po wykluciu pisklęta opuszczają gniazdo.
Opieka rodzicielska
Oboje rodzice karmią pisklęta. Samica wysiaduje jaja, a samiec dostarcza jej pokarm. Po wykluciu oboje rodzice intensywnie karmią młode owadami.

Gdzie znaleźć

Lasy iglaste

Szczególnie bory sosnowe i świerkowe, zarówno młode, jak i stare drzewostany.

Lasy mieszane

Miejsca, gdzie drzewa iglaste stanowią znaczną część drzewostanu.

Parki i ogrody

Rzadziej, ale może pojawić się w parkach i dużych ogrodach z obecnością drzew iglastych, zwłaszcza zimą przy karmnikach.

Wskazówki terenowe

  1. Słuchaj głosu. Sikora czubatka jest często łatwiejsza do usłyszenia niż do zobaczenia. Jej wibrujący głos jest bardzo charakterystyczny.
  2. Szukaj w koronach drzew. Ptaki te żerują głównie w koronach drzew iglastych, często na zewnętrznych gałęziach. Użyj lornetki.
  3. Obserwuj mieszane stada. Poza sezonem lęgowym często dołącza do stad innych sikor i mysikrólików. Szukaj ich w towarzystwie innych małych ptaków leśnych.
  4. Cierpliwość. Sikory czubatki są ruchliwe, ale jeśli będziesz cierpliwy, z pewnością uda Ci się je zaobserwować podczas żerowania.

Podobne gatunki

Sikora sosnówka

Periparus ater

Sikora sosnówka ma również czarną czapeczkę, ale nie posiada czubka. Ma białe plamy na karku i białe paski na skrzydłach, których brak u sikory czubatki. Wzór na głowie sikory sosnówki jest prostszy, bez czarnej plamy na policzku i paska pod okiem.

Sikora bogatka

Parus major

Sikora bogatka jest większa, ma żółty spód ciała z czarnym paskiem biegnącym przez środek. Nie posiada czubka. Jej głowa jest czarna z białymi policzkami, ale bez charakterystycznego wzoru sikory czubatki.

Szybkie fakty

Charakterystyczna cecha:
Czarno-biały czubek na głowie
Główny habitat:
Lasy iglaste
Status migracyjny:
Osiadły
Dieta zimowa:
Nasiona drzew iglastych
Nesting:
Wykute dziuple w spróchniałym drewnie

Ciekawostki

  • Sikora czubatka jest jedyną sikorą w Europie posiadającą wyraźny czubek.
  • Potrafi samodzielnie wykuwać dziuple w spróchniałym drewnie, co jest rzadkością wśród sikorowatych.
  • Zimą często dołącza do mieszanych stad żerujących, co zwiększa ich szanse na znalezienie pokarmu i wykrycie drapieżników.
  • Jej nazwa rodzajowa 'Lophophanes' pochodzi z greki i oznacza 'z czubkiem'.

Klasyfikacja naukowa

Królestwo
Animalia
Typ
Chordata
Gromada
Aves
Rząd
Passeriformes
Rodzina
Paridae
Rodzaj
Lophophanes
Gatunek
Lophophanes cristatus

Poznaj Sikora czubatka

Identyfikuj ptaki wszędzie

Bezpłatnie na iOS, Android i w sieci. Identyfikacja po zdjęciu i dźwięku, pełna baza gatunków i Twoja osobista lista.

Otwórz w aplikacji