Birdby LogoBirdby
Modraczek (Luscinia svecica)

Modraczek

Least Concern (Najmniejszej troski)

Luscinia svecica

Widziałeś ptaka? Zidentyfikuj go natychmiast w aplikacji Birdby

Otwórz aplikację

O gatunku

Modraczek (Luscinia svecica) to mały ptak wędrowny z rodziny muchołówkowatych, znany z charakterystycznego, jaskrawoniebieskiego śliniaka u samców oraz pięknego, złożonego śpiewu. Jest to gatunek związany z wilgotnymi siedliskami, często ukrywający się w gęstej roślinności.

Wielkość i długość życia

Długość
13-14 cm
Rozpiętość skrzydeł
21-23 cm
Waga
15-22 g
Długość życia
2-5 lat (maksymalnie do 9 lat w naturze)
Pokarm
Owadożerca

Cechy fizyczne

Upierzenie
Samiec w szacie godowej ma jaskrawoniebieski śliniak na gardle i piersi, często z rdzawą lub białą plamą w środku (w zależności od podgatunku). Poniżej niebieskiego śliniaka znajduje się czarny, a następnie rdzawy pasek. Wierzch ciała jest brązowy, spód białawy. Samica ma gardło białawe lub beżowe, często z ciemniejszymi plamkami po bokach, a niekiedy z delikatnym niebieskawym nalotem. Młode ptaki są brązowe, plamkowane, bez wyraźnych cech dorosłych.
Kształt dzioba
Drobny, szpiczasty, ciemny dziób, przystosowany do łapania owadów.
Kolor oczu
Ciemnobrązowe
Kolor nóg
Ciemnobrązowe do czarnych
Cechy wyróżniające
U samców w szacie godowej: jaskrawoniebieski śliniak z rdzawą lub białą plamą. U obu płci: rdzawobrązowe nasady sterówek ogona, widoczne zwłaszcza w locie lub przy rozłożonym ogonie. Często podryguje ogonem.
Wygląd młodego
Młode ptaki są brązowe, gęsto plamkowane na wierzchu i spodzie ciała, z jaśniejszymi brzegami piór, co nadaje im łuskowaty wygląd. Brak niebieskiego śliniaka.
Zmiany sezonowe
Samce w szacie spoczynkowej (po lęgach) tracą intensywność niebieskiego koloru, a ich gardło staje się bardziej białawe z niebieskawymi plamkami, przypominając samice. Samice i młode nie wykazują tak wyraźnych zmian.
Dymorfizm płciowy
Wyraźny dymorfizm płciowy w szacie godowej samców (niebieski śliniak). Samice są znacznie mniej barwne, z białym lub beżowym gardłem, czasem z niebieskawym nalotem.

Jak rozpoznać

  1. 1

    Śliniak (u samców)

    Szukaj jaskrawoniebieskiego śliniaka na gardle i piersi, często z rdzawą lub białą plamą w środku. To najbardziej charakterystyczna cecha samca w szacie godowej.

  2. 2

    Ogon

    Zwróć uwagę na rdzawobrązowe nasady sterówek ogona, widoczne zwłaszcza gdy ptak podryguje ogonem lub go rozkłada. Jest to cecha wspólna dla obu płci i młodych.

  3. 3

    Śpiew

    Naucz się rozpoznawać złożony, melodyjny śpiew z gwizdami, trelami i metalicznymi 'tik-tik-tik' oraz wibrującymi 'drrr'. Często śpiewa z wierzchołków krzewów.

  4. 4

    Siedlisko

    Szukaj w wilgotnych zaroślach, na brzegach wód, torfowiskach i podmokłych łąkach. Modraczki rzadko przebywają na otwartym terenie.

  5. 5

    Zachowanie

    Obserwuj ptaka, który często ukrywa się w gęstej roślinności, ale samce śpiewają z eksponowanych miejsc. Często podryguje ogonem.

Siedlisko i zasięg

Biomy
Wilgotne łąki, torfowiska, bagna, brzegi rzek i jezior, zarośla wierzbowe i olszowe, podmokłe lasy liściaste i mieszane, kosodrzewina w górach.
Zasięg geograficzny
Gatunek o zasięgu palearktycznym. Występuje w Europie, Azji i północno-zachodniej Afryce. W Polsce jest ptakiem lęgowym, głównie na wschodzie i północy kraju, a także w górach (podgatunek górski). Zimuje w Afryce Północnej, na Bliskim Wschodzie i w Azji Południowej.
Zakres wysokości
Od poziomu morza do około 2500 m n.p.m. (w górach).
Preferowane środowiska
Gęste, niskie zarośla w pobliżu wody, często z pojedynczymi wyższymi krzewami lub drzewami, z których samce śpiewają.

Zachowanie

Czas aktywności
Dzienny, najbardziej aktywny o świcie i zmierzchu.
Zwyczaje pokarmowe
Głównie owadożerca. Żeruje na owadach i ich larwach (chrząszcze, muchówki, mrówki, gąsienice), pająkach, a jesienią uzupełnia dietę drobnymi owocami i jagodami. Pokarm zbiera głównie z ziemi lub niskiej roślinności.
Zachowania społeczne
W okresie lęgowym terytorialny i monogamiczny. Poza sezonem lęgowym, zwłaszcza podczas migracji, może tworzyć luźne grupy.
Wzór lotu
Lot szybki, prosty, często nisko nad ziemią, z krótkimi zrywami. Podczas żerowania przemieszcza się skokami w gęstych zaroślach.
Migracja
Ptak wędrowny. Przyloty do Polski od kwietnia do maja, odloty od sierpnia do października. Zimuje w Afryce Północnej, na Bliskim Wschodzie i w Azji Południowej.
Terytorializm
Samce intensywnie bronią swojego terytorium lęgowego, zwłaszcza poprzez śpiew i pokazy godowe.

Śpiew i głosy

Śpiew
Bardzo złożony i melodyjny, głośny śpiew, często wykonywany z eksponowanego miejsca. Składa się z gwizdów, treli, zgrzytów i naśladowania głosów innych ptaków. Charakterystyczne są powtarzane, metaliczne 'tik-tik-tik' oraz wplecione w śpiew, wibrujące 'drrr'.
Wołanie
Najczęściej słyszalny głos to twarde, klikające 'tik' lub 'czik', często powtarzane. W zaniepokojeniu wydaje ostre 'czerrr'.
Kiedy się odzywa
Samce śpiewają intensywnie od wczesnej wiosny (po przylocie) do końca okresu lęgowego, często również w nocy, zwłaszcza w okresie godowym.

Rozmnażanie

Sezon lęgowy
Maj-lipiec, zazwyczaj jeden, rzadziej dwa lęgi w sezonie.
Zwyczaje gniazdowania
Gniazdo budowane przez samicę, ukryte na ziemi lub bardzo nisko w gęstej roślinności (np. kępy traw, krzewy). Jest to miseczka z traw, mchu, liści, wyścielona drobnymi korzonkami i włosiem.
Wielkość lęgu
4-7 jaj
Opis jaja
4-7 jaj, o barwie niebieskawej lub zielonkawej, często z drobnymi rdzawymi plamkami, zwłaszcza na szerszym końcu. Wymiary około 19 x 14 mm.
Okres inkubacji
13-14 dni, wysiaduje głównie samica.
Okres opuszczania gniazda
12-14 dni po wykluciu pisklęta opuszczają gniazdo, ale są jeszcze karmione przez rodziców przez około 2 tygodnie.
Opieka rodzicielska
Oboje rodzice karmią pisklęta, choć samica spędza więcej czasu w gnieździe podczas wysiadywania i w początkowym okresie opieki nad młodymi.

Gdzie znaleźć

Wilgotne łąki i torfowiska

Idealne miejsca do obserwacji, zwłaszcza te z gęstymi zaroślami wierzbowymi i olszowymi.

Brzegi rzek i jezior

Obszary z bujną roślinnością przybrzeżną, trzcinowiskami i krzewami.

Podmokłe lasy

Szczególnie olsy i łęgi, gdzie występuje gęste podszycie.

Góry (kosodrzewina)

W wyższych partiach gór, w zaroślach kosodrzewiny, można spotkać podgatunek górski (L. s. cyanecula).

Wskazówki terenowe

  1. Słuchaj śpiewu. Modraczek jest często łatwiejszy do usłyszenia niż do zobaczenia. Naucz się jego charakterystycznego śpiewu, który jest głośny i zróżnicowany.
  2. Wczesny ranek lub późne popołudnie. Ptaki są najbardziej aktywne i śpiewają najintensywniej o świcie i zmierzchu.
  3. Cierpliwość i lornetka. Modraczki są płochliwe i często ukrywają się w gęstych zaroślach. Cierpliwe oczekiwanie i dobra lornetka są kluczowe.
  4. Sprawdzaj wierzchołki krzewów. Samce często śpiewają z eksponowanych miejsc na wierzchołkach krzewów lub niskich drzew, co ułatwia ich dostrzeżenie.

Podobne gatunki

Podróżniczek (samica)

Luscinia luscinia

Samice modraczka mają często delikatny niebieskawy nalot na gardle lub ciemniejsze plamki, podczas gdy samice podróżniczka mają jednolicie beżowo-białe gardło. Modraczek ma rdzawobrązowe nasady sterówek ogona, podróżniczek ma ogon jednolicie brązowy. Śpiew modraczka jest bardziej zróżnicowany i zawiera metaliczne dźwięki.

Słowik rdzawy

Luscinia megarhynchos

Słowik rdzawy jest większy, ma bardziej jednolity, rdzawobrązowy wierzch ciała i ogon. Brak u niego niebieskiego śliniaka. Śpiew słowika rdzawego jest bardziej melancholijny, z charakterystycznymi, głośnymi, powtarzanymi frazami.

Pliszka siwa (młode)

Motacilla alba

Młode pliszki siwe mogą mieć brązowawe upierzenie, ale mają znacznie dłuższy ogon i charakterystyczny dla pliszek sposób poruszania się (kiwanie ogonem). Brak rdzawych nasad sterówek.

Szybkie fakty

Status w Polsce:
Ptak lęgowy, wędrowny
Charakterystyczna cecha:
Niebieski śliniak u samca
Siedlisko:
Wilgotne zarośla, brzegi wód
Dieta:
Głównie owady
Śpiew:
Złożony, melodyjny, z naśladowaniem innych ptaków

Ciekawostki

  • Modraczek jest bliskim krewnym słowika, co widać po jego złożonym i pięknym śpiewie.
  • W zależności od podgatunku, samce modraczka mogą mieć białą lub rdzawą plamę w środku niebieskiego śliniaka. W Polsce występują oba typy.
  • Mimo jaskrawego ubarwienia samca, modraczek jest często trudny do zaobserwowania ze względu na skryty tryb życia w gęstych zaroślach.
  • Nazwa 'Modraczek' doskonale oddaje jego najbardziej charakterystyczną cechę – niebieskie upierzenie na gardle.

Klasyfikacja naukowa

Królestwo
Animalia
Typ
Chordata
Gromada
Aves
Rząd
Passeriformes
Rodzina
Muscicapidae
Rodzaj
Luscinia
Gatunek
Luscinia svecica

Poznaj Modraczek

Identyfikuj ptaki wszędzie

Bezpłatnie na iOS, Android i w sieci. Identyfikacja po zdjęciu i dźwięku, pełna baza gatunków i Twoja osobista lista.

Otwórz w aplikacji