Birdby LogoBirdby
Pierwiosnek Zwyczajny (Phylloscopus collybita)

Pierwiosnek Zwyczajny

Najmniejszej troski (Least Concern – LC)

Phylloscopus collybita

Widziałeś ptaka? Zidentyfikuj go natychmiast w aplikacji Birdby

Otwórz aplikację

O gatunku

Pierwiosnek zwyczajny to mały ptak wróblowy o niepozornym ubarwieniu, znany przede wszystkim z charakterystycznej, monotonnej pieśni. Jest to jeden z najwcześniej powracających z zimowisk ptaków śpiewających, często słyszany już w marcu. Aktywny, żerujący głównie na owadach w koronach drzew i krzewów.

Wielkość i długość życia

Długość
10-12 cm
Rozpiętość skrzydeł
15-21 cm
Waga
6-10 g
Długość życia
2-5 lat (maksymalnie do 12 lat w niewoli)
Pokarm
Owady i ich larwy, pająki, occasionnie jagody jesienią.

Cechy fizyczne

Upierzenie
Ubarwienie mało rzucające się w oczy. Grzbiet, skrzydła i ogon oliwkowozielone do oliwkowobrązowych, spód ciała jaśniejszy, białawy z delikatnym żółtawym lub beżowym nalotem na bokach i kuprze. Brak wyraźnych pasków skrzydłowych. Brewka krótka, niezbyt wyraźna, bardziej żółtawa nad okiem. Ciemniejsza smuga przechodząca przez oko. Pokrywy uszne często z odcieniem brązowawym.
Kształt dzioba
Drobny, szydłowaty, ciemny, z jaśniejszą podstawą żuchwy.
Kolor oczu
Ciemnobrązowe.
Kolor nóg
Ciemne, często czarne lub ciemnobrązowe, co jest cechą pomocną w odróżnieniu od spokrewnionych gatunków.
Cechy wyróżniające
Brak wyraźnej obrączki ocznej (w przeciwieństwie do piecuszka), ciemne nogi (w przeciwieństwie do pierwiosnka górskiego i często piecuszka), niezbyt wyraźna brewka. Całkowity brak pasków skrzydłowych. Ruchy ogona – pierwiosnek często lekko opuszcza i porusza ogonem w dół.
Wygląd młodego
Młode ptaki mają bardziej żółtawy spód ciała i bardziej jaskrawy oliwkowo-zielony wierzch, szczególnie tuż po opuszczeniu gniazda. Nogi mogą być jaśniejsze niż u dorosłych osobników, ale szybko ciemnieją.
Zmiany sezonowe
Upierzenie zmienia się w niewielkim stopniu; po pierzeniu pozimowym (lato/jesień) ptaki mają świeższe, nieco jaskrawsze upierzenie, które w ciągu zimy staje się bardziej matowe i wyblakłe.
Dymorfizm płciowy
Brak wyraźnego dymorfizmu płciowego w upierzeniu. Samce i samice są do siebie bardzo podobne.

Jak rozpoznać

  1. 1

    Śpiew

    Najłatwiej rozpoznać po charakterystycznej, monotonnej pieśni 'ciif-czaf ciif-czaf'.

  2. 2

    Kolor nóg

    Ciemne, często czarne nogi to kluczowa cecha diagnostyczna odróżniająca go od piecuszka i pierwiosnka górskiego.

  3. 3

    Brewka

    Krótka, niezbyt wyraźna, bardziej żółtawa nad okiem.

  4. 4

    Brak pasków skrzydłowych

    Upierzenie jest jednolite, brak wyraźnych pasków na skrzydłach, które występują u niektórych gatunków pokrewnych.

  5. 5

    Ogólne ubarwienie

    Oliwkowo-brązowy wierzch, jaśniejszy, brudnobiały spód z delikatnym żółtawym nalotem. Brak jaskrawości.

  6. 6

    Zachowanie

    Częste, delikatne opuszczanie i poruszanie ogonem w dół podczas żerowania.

Siedlisko i zasięg

Biomy
Lasy liściaste, mieszane, ogrody, parki, sady, zadrzewienia nadrzeczne, młodniki.
Zasięg geograficzny
Obszary lęgowe obejmują większą część Europy i Azji Palearktycznej na wschód po Syberię. Zimowiska w basenie Morza Śródziemnego, Afryce Północnej, na Bliskim Wschodzie i w Azji Południowej.
Zakres wysokości
Zazwyczaj od poziomu morza do wysokich partii gór, w zależności od regionu, sporadycznie powyżej 2000 metrów n.p.m.
Preferowane środowiska
Preferuje tereny z gęstym podszytem i drzewami, ale także otwarte lasy z polanami. Często spotykany w parkach miejskich, ogrodach, na terenach zalesionych wzdłuż rzek i strumieni.

Zachowanie

Czas aktywności
Dzienny.
Zwyczaje pokarmowe
Głównie owadożerny. Żeruje aktywnie, przeszukując gałęzie i liście drzew oraz krzewów, zbierając owady z powierzchni lub chwytając je w locie (tzw. zrywka).
Zachowania społeczne
Poza okresem lęgowym spotykany solitarnie lub w małych, luźnych stadach mieszanych gatunków podczas migracji. Podczas lęgów terytorialny.
Wzór lotu
Lot szybki, falisty, z częstymi zmianami kierunku. W czasie żerowania krótkie podrywy i zwisy.
Migracja
Ptak wędrowny. Przylatuje do Polski w marcu, odlatuje w sierpniu-październiku. Należy do gatunków dalekodystansowych wędrowców, choć w ostatnich latach obserwuje się coraz częstsze przypadki zimowania w Europie Zachodniej i Środkowej, co może być efektem zmian klimatycznych.
Terytorializm
Samce są bardzo terytorialne w okresie lęgowym, energicznie broniąc swojego rewiru śpiewem i gonitwami.

Śpiew i głosy

Śpiew
Charakterystyczny, dwusylabowy, monotonny śpiew, brzmiący jak 'ciif-czaf ciif-czaf ciif-czif czif-czif ciif-czaf...'. Powtarzany wielokrotnie, początkowo wydaje się prosty, ale po chwili staje się charakterystyczny i nie do pomylenia. Rytm i melodia przypominają tykający zegar lub uderzanie dwoma kamieniami.
Wołanie
Główny głos to krótkie, proste 'huit' lub 'ćp'. W zaniepokojeniu 'śrr' lub 'czrr'.
Kiedy się odzywa
Śpiew rozpoczyna się bardzo wcześnie, już w marcu, i trwa do lipca, choć najintensywniej śpiewa w kwietniu i maju. Głosy wabiące słyszalne przez cały rok.

Rozmnażanie

Sezon lęgowy
Kwiecień-lipiec, zazwyczaj dwa lęgi w sezonie.
Zwyczaje gniazdowania
Gniazdo kuliste, dobrze ukryte nisko w gęstym podszycie, krzewach lub na ziemi pod kępą roślin, często w zagłębieniu. Zbudowane z traw, mchu, liści, wyścielone delikatnymi materiałami, piórami i włosiem. Buduje je samica.
Wielkość lęgu
Zazwyczaj 5-6 jaj.
Opis jaja
4-7 jaj, białych, z rdzawymi lub fioletowo-brązowymi plamkami, gęstszymi na szerszym końcu.
Okres inkubacji
13-15 dni, wysiaduje tylko samica.
Okres opuszczania gniazda
12-15 dni po wykluciu pisklęta opuszczają gniazdo.
Opieka rodzicielska
Oboje rodzice karmią pisklęta. Po opuszczeniu gniazda młode są jeszcze przez pewien czas dokarmiane przez rodziców.

Gdzie znaleźć

Lasy

Głównie lasy liściaste i mieszane, z dobrze rozwiniętym podszytem.

Parki i ogrody

Często spotykany w miejskich i podmiejskich terenach zielonych, w tym w parkach, ogrodach i sadach.

Zadrzewienia nadrzeczne

Preferuje zarośla i drzewa wzdłuż brzegów rzek, strumieni i jezior.

Wskazówki terenowe

  1. Słuchaj. Jego pieśń jest bardzo charakterystyczna i łatwo rozpoznawalna, nawet dla początkujących obserwatorów. Wiosną szukaj go przede wszystkim po głosie.
  2. Obserwuj korony drzew i podszyt. Pierwiosnki żerują w koronach drzew i krzewach, dlatego warto patrzeć w górę i obserwować ruchy w listowiu.
  3. Cierpliwość. Są to małe i ruchliwe ptaki, które łatwo wtapiają się w otoczenie. Cierpliwość i precyzyjna lornetka są kluczowe.
  4. Wiosenne przyloty. Pierwiosnki są jednymi z pierwszych migrantów wracających wiosną, często już w marcu, gdy inne śpiewające ptaki jeszcze nie przyleciały. To dobry czas na ich obserwacje.

Podobne gatunki

Piecuch (Phylloscopus trochilus)

Phylloscopus trochilus

Kolor nóg: piecuch ma jaśniejsze, cieliste lub różowawe nogi (pierwiosnek ciemne/czarne). Brewka: u piecuszka zazwyczaj dłuższa i bardziej wyrazista. Sylwetka i zachowanie: piecuch jest nieco smuklejszy, bardziej ruchliwy, częściej podryguje ogonem. Pieśń: pieśń piecuszka to melodyjna, opadająca fraza, mniej rytmiczna niż pierwiosnka. Pierwiosnek jest bardziej krępy i ma krótsze lotki pierwszorzędowe.

Pierwiosnek Górski (Phylloscopus bonelli)

Phylloscopus bonelli

Ubarwienie: pierwiosnek górski ma bledszy spód, bardziej szary wierzch i żółtawy kuper. Nogi: podobnie jak piecuch, ma jaśniejsze nogi. Pieśń: inna, krótsza i prostsza, przypominająca 'ciit-ciit-ciit...'

Świstunka Leśna (Phylloscopus sibilatrix)

Phylloscopus sibilatrix

Świstunka leśna jest większa i bardziej jaskrawa. Ma wyraźnie intensywnie żółty spód i zielony wierzch, a także długą, jaskrawą brewkę. Nogi są jasne. Jej pieśń to szybkie 'sip-sip-sip...' przechodzące w szumiące 'sissississisis'.

Szybkie fakty

Główna cecha:
Monotonny śpiew 'ciif-czaf ciif-czaf' i ciemne nogi.
Status migracyjny:
Wędrowny, zimuje w Afryce i południowej Europie.
Gniazdo:
Kuliste, nisko w krzewach lub na ziemi.
Wczesny przylot:
Jeden z pierwszych ptaków śpiewających powracających wiosną.
Rozmiar:
Mały ptak wróblowy.

Ciekawostki

  • Nazwa angielska 'Chiffchaff' jest onomatopeją, która doskonale oddaje brzmienie jego pieśni.
  • Mimo niepozornego ubarwienia, pierwiosnek jest jednym z najbardziej rozpowszechnionych i licznych ptaków śpiewających w Europie.
  • W niektórych regionach obserwuje się tendencję do skracania dystansu migracji, a nawet zimowania, prawdopodobnie w odpowiedzi na zmiany klimatyczne.

Klasyfikacja naukowa

Królestwo
Zwierzęta (Animalia)
Typ
Strunowce (Chordata)
Gromada
Ptaki (Aves)
Rząd
Wróblowe (Passeriformes)
Rodzina
Pierzniczki (Phylloscopidae)
Rodzaj
Phylloscopus
Gatunek
Phylloscopus collybita

Poznaj Pierwiosnek Zwyczajny

Identyfikuj ptaki wszędzie

Bezpłatnie na iOS, Android i w sieci. Identyfikacja po zdjęciu i dźwięku, pełna baza gatunków i Twoja osobista lista.

Otwórz w aplikacji