Birdby LogoBirdby

Turkawka zwyczajna

Vulnerable (Narażony)

Streptopelia turtur

Widziałeś ptaka? Zidentyfikuj go natychmiast w aplikacji Birdby

Otwórz aplikację

O gatunku

Turkawka zwyczajna to niewielki, smukły gołąb o charakterystycznym, delikatnym ubarwieniu i wzorze na szyi. Jest gatunkiem wędrownym, znanym z melodyjnego gruchania. Niestety, jej populacja w Europie drastycznie spada, co czyni ją gatunkiem zagrożonym.

Wielkość i długość życia

Długość
26-28 cm
Rozpiętość skrzydeł
47-53 cm
Waga
100-170 g
Długość życia
Do 8 lat w naturze, średnio 2-3 lata
Pokarm
Roślinożerca (głównie nasiona, zboża, pąki, młode liście)

Cechy fizyczne

Upierzenie
Grzbiet i pokrywy skrzydłowe rdzawobrązowe z ciemnymi, łuskowatymi plamkami. Głowa i kark szaroniebieskie, pierś różowawa, brzuch białawy. Charakterystyczne czarno-białe paski po bokach szyi. Lotki ciemne, ogon klinowaty z białymi końcówkami zewnętrznych sterówek, widocznymi w locie.
Kształt dzioba
Smukły, ciemnoszary, z jaśniejszą nasadą.
Kolor oczu
Żółto-pomarańczowe z czerwoną obwódką
Kolor nóg
Czerwonawe
Cechy wyróżniające
Charakterystyczne czarno-białe paski na szyi, rdzawobrązowy grzbiet z ciemnym łuskowaniem, białe końcówki sterówek ogona widoczne w locie.
Wygląd młodego
Młode ptaki mają bardziej matowe ubarwienie, mniej wyraźne paski na szyi (często tylko ciemne plamki), a ich upierzenie jest bardziej jednolicie brązowe. Oczy są brązowe, a nogi bledsze niż u dorosłych.
Zmiany sezonowe
Brak znaczących zmian w upierzeniu między sezonem lęgowym a nielęgowym. Upierzenie może być nieco bardziej zużyte pod koniec sezonu lęgowego.
Dymorfizm płciowy
Niewielki. Samce są zazwyczaj nieco intensywniej ubarwione, z bardziej wyraźnymi paskami na szyi i intensywniejszym różowym odcieniem na piersi. Różnice są subtelne i trudne do zauważenia w terenie.

Jak rozpoznać

  1. 1

    Rozmiar i sylwetka

    Niewielki, smukły gołąb, mniejszy od sierpówki i grzywacza.

  2. 2

    Ubarwienie grzbietu i skrzydeł

    Rdzawobrązowe z ciemnymi, łuskowatymi plamkami – to kluczowa cecha odróżniająca od innych gołębi.

  3. 3

    Paski na szyi

    Charakterystyczne czarno-białe paski po bokach szyi (nie pełna obroża jak u sierpówki).

  4. 4

    Ogon

    Klinowaty ogon z białymi końcówkami zewnętrznych sterówek, dobrze widocznymi w locie.

  5. 5

    Głos

    Delikatne, mruczące gruchanie 'turrr-turrr-turrr' jest bardzo charakterystyczne i często pozwala na identyfikację bez wizualnego kontaktu.

Siedlisko i zasięg

Biomy
Lasy liściaste i mieszane, zadrzewienia śródpolne, parki, sady, ogrody, obszary rolnicze z mozaiką pól i krzewów.
Zasięg geograficzny
Gatunek wędrowny, lęgnie się w większości Europy (z wyjątkiem północnych krańców i Islandii), północno-zachodniej Afryce oraz w Azji Zachodniej. Zimuje w Afryce Subsaharyjskiej.
Zakres wysokości
Zazwyczaj na nizinach i w niższych partiach gór, do około 1000 m n.p.m.
Preferowane środowiska
Preferuje otwarte tereny z rozproszonymi drzewami i krzewami, obrzeża lasów, zagajniki, aleje drzew, żywopłoty. Ważna jest dostępność wody i terenów z nasionami.

Zachowanie

Czas aktywności
Dzienna
Zwyczaje pokarmowe
Żeruje głównie na ziemi, zbierając nasiona roślin uprawnych (np. pszenicy, jęczmienia, rzepaku), chwastów (np. komosy, rdestu) oraz pąki i młode liście. Czasami zjada drobne bezkręgowce. Często odwiedza wodopoje.
Zachowania społeczne
Poza sezonem lęgowym tworzy stada, zwłaszcza podczas migracji i na zimowiskach. W okresie lęgowym pary są terytorialne, ale gniazda mogą znajdować się stosunkowo blisko siebie.
Wzór lotu
Lot szybki, prosty, z energicznymi uderzeniami skrzydeł. Podczas toków samiec wykonuje lot godowy, wznosząc się wysoko i opadając z rozłożonymi skrzydłami i ogonem.
Migracja
Długodystansowy migrant. Przylatuje do Europy w kwietniu/maju, odlatuje na zimowiska w Afryce Subsaharyjskiej w sierpniu/wrześniu. Migracja odbywa się szerokim frontem, często w dużych stadach.
Terytorializm
W okresie lęgowym samce bronią terytorium wokół gniazda, głównie poprzez gruchanie i loty godowe.

Śpiew i głosy

Śpiew
Charakterystyczne, miękkie, mruczące gruchanie, często opisywane jako 'turrr-turrr-turrr' lub 'ru-ru-ru'. Jest to monotonny, ale melodyjny dźwięk, który dał nazwę gatunkowi.
Wołanie
Oprócz gruchania, wydaje krótkie, ciche 'huu' lub 'grrr' w sytuacjach alarmowych lub podczas interakcji z innymi ptakami.
Kiedy się odzywa
Najczęściej słyszana w okresie lęgowym, od kwietnia do lipca, zwłaszcza wczesnym rankiem i późnym popołudniem.

Rozmnażanie

Sezon lęgowy
Maj-sierpień, zazwyczaj dwa lęgi w sezonie.
Zwyczaje gniazdowania
Gniazdo to prosta, luźna platforma z patyków, często prześwitująca, umieszczona na drzewie lub krzewie, zazwyczaj na wysokości 1-5 metrów. Budowane przez oboje partnerów.
Wielkość lęgu
2 jaja
Opis jaja
2 jaja, białe, eliptyczne, gładkie, bez plamek. Wymiary około 30 x 23 mm.
Okres inkubacji
13-14 dni, wysiadują oboje rodzice.
Okres opuszczania gniazda
18-20 dni po wykluciu pisklęta opuszczają gniazdo, ale są jeszcze przez pewien czas karmione przez rodziców.
Opieka rodzicielska
Oboje rodzice opiekują się jajami i pisklętami, karmiąc je 'ptasim mleczkiem' (wydzieliną z wola).

Gdzie znaleźć

Obrzeża lasów

Szczególnie lasów liściastych i mieszanych, gdzie granica lasu styka się z otwartymi terenami.

Zadrzewienia śródpolne i aleje drzew

Miejsca te zapewniają zarówno schronienie, jak i dostęp do żerowisk.

Sady i ogrody

Większe, zaniedbane sady i ogrody z gęstymi krzewami mogą być atrakcyjne dla turkawek.

Tereny rolnicze

Pola uprawne z dostępem do wody i krzewów, gdzie mogą znaleźć nasiona.

Wskazówki terenowe

  1. Słuchaj głosu. Charakterystyczne gruchanie jest często pierwszym sygnałem obecności turkawki. Jest ono cichsze i bardziej melodyjne niż u innych gołębi.
  2. Szukaj wczesnym rankiem lub późnym popołudniem. W tych porach dnia turkawki są najbardziej aktywne i najłatwiej je zaobserwować podczas żerowania lub śpiewu.
  3. Obserwuj przy wodopojach. Turkawki regularnie odwiedzają źródła wody, zwłaszcza w upalne dni.
  4. Bądź cierpliwy i cichy. Są to ptaki płochliwe. Najlepiej obserwować je z ukrycia lub zachowując dystans.

Podobne gatunki

Sierpówka (Synogarlica turecka)

Streptopelia decaocto

Sierpówka jest większa, ma bardziej jednolite, szarobrązowe upierzenie, czarną obrożę na karku (nie paski) i brak rdzawych plam na skrzydłach. Jej gruchanie jest trójsylabowe 'gu-guu-gu'.

Grzywacz

Columba palumbus

Grzywacz jest znacznie większy, ma białe plamy po bokach szyi (nie paski) i białe pasy na skrzydłach, widoczne w locie. Jego gruchanie jest głębsze i pięciosylabowe.

Gołąb miejski (Skalny)

Columba livia f. domestica

Gołąb miejski jest bardziej zmienny w ubarwieniu, ale zazwyczaj ma dwie ciemne pręgi na skrzydłach i brak charakterystycznych pasków na szyi turkawki. Jest też bardziej krępy.

Szybkie fakty

Status w Polsce:
Gatunek lęgowy, objęty ścisłą ochroną gatunkową. Wpisany do Polskiej Czerwonej Księgi Zwierząt jako gatunek silnie zagrożony (EN).
Liczebność w Europie:
Drastyczny spadek populacji (ponad 70% w ciągu ostatnich 30 lat), głównie z powodu intensyfikacji rolnictwa, utraty siedlisk i nielegalnych polowań na trasach migracyjnych.
Długość migracji:
Pokonuje tysiące kilometrów między Europą a Afryką Subsaharyjską.
Symbolika:
W wielu kulturach symbol miłości, wierności i pokoju.

Ciekawostki

  • Nazwa 'turkawka' jest onomatopeją, pochodzącą od charakterystycznego gruchania ptaka.
  • Jest jedynym gatunkiem gołębia w Europie, który jest długodystansowym migrantem.
  • W przeszłości była bardzo pospolitym ptakiem, a jej gruchanie było powszechnym dźwiękiem lata na wsiach.
  • W niektórych krajach śródziemnomorskich, mimo statusu zagrożonego, nadal jest obiektem polowań, co dodatkowo przyczynia się do spadku jej liczebności.

Klasyfikacja naukowa

Królestwo
Animalia
Typ
Chordata
Gromada
Aves
Rząd
Columbiformes
Rodzina
Columbidae
Rodzaj
Streptopelia
Gatunek
Streptopelia turtur

Poznaj Turkawka zwyczajna

Identyfikuj ptaki wszędzie

Bezpłatnie na iOS, Android i w sieci. Identyfikacja po zdjęciu i dźwięku, pełna baza gatunków i Twoja osobista lista.

Otwórz w aplikacji