Birdby LogoBirdby
Gołąb żałobny (Zenaida macroura)

Gołąb żałobny

Najmniejszej troski (Least Concern)

Zenaida macroura

Widziałeś ptaka? Zidentyfikuj go natychmiast w aplikacji Birdby

Otwórz aplikację

O gatunku

Gołąb żałobny to średniej wielkości gołąb o smukłej budowie, małej głowie i długim, zwężającym się ogonie. Jest jednym z najbardziej rozpowszechnionych i licznych ptaków w Ameryce Północnej. Charakteryzuje się miękkim, stonowanym upierzeniem i charakterystycznym, melancholijnym głosem, od którego pochodzi jego nazwa.

Wielkość i długość życia

Długość
22-36 cm
Rozpiętość skrzydeł
37-45 cm
Waga
96-170 g
Długość życia
1.5 roku (średnio w naturze), do 19 lat (maksymalnie w niewoli)
Pokarm
Ziarnojad (granivor)

Cechy fizyczne

Upierzenie
Ogólnie szarobrązowe do płowożółtego na grzbiecie i skrzydłach, z jaśniejszym, różowawym odcieniem na spodzie ciała, szczególnie na piersi. Skrzydła mają czarne plamki. Lotki są ciemniejsze, prawie czarne. Na karku i bokach szyi widoczne są opalizujące, metalicznie zielono-różowe lub fioletowe plamy, szczególnie u samców. Długi, zwężający się ogon ma białe końcówki zewnętrznych sterówek, widoczne w locie i podczas rozkładania ogona.
Kształt dzioba
Mały, smukły, czarny dziób.
Kolor oczu
Ciemnobrązowe, otoczone niebieskawą obrączką nagiej skóry.
Kolor nóg
Czerwonawe do różowawych.
Cechy wyróżniające
Smukła sylwetka, mała głowa, długi, spiczasty ogon z białymi końcówkami zewnętrznych sterówek, czarne plamki na skrzydłach, charakterystyczny, "płaczący" głos.
Wygląd młodego
Młode ptaki są bardziej matowe i szare niż dorosłe, z jaśniejszymi brzegami piór, co nadaje im łuskowaty wygląd. Mają mniej wyraźne lub brak opalizujących plam na szyi.
Zmiany sezonowe
Brak znaczących zmian w upierzeniu sezonowym. Upierzenie jest stałe przez cały rok, choć intensywność barw może być nieco bardziej wyraźna w okresie lęgowym.
Dymorfizm płciowy
Samce są zazwyczaj nieco większe i mają bardziej intensywne, różowawe zabarwienie na piersi oraz wyraźniejsze opalizujące plamy na szyi. Samice są bardziej matowe, z mniejszą ilością różu i opalizacji.

Jak rozpoznać

  1. 1

    Sylwetka i ogon

    Szukaj smukłego ptaka z małą głową i bardzo długim, spiczastym ogonem. To kluczowa cecha odróżniająca od innych gołębi.

  2. 2

    Upierzenie

    Zwróć uwagę na ogólne szarobrązowe zabarwienie, różowawy odcień na piersi (szczególnie u samców) i czarne plamki na skrzydłach. Białe końcówki zewnętrznych sterówek ogona są widoczne w locie.

  3. 3

    Głos

    Naucz się charakterystycznego, melancholijnego "cooOOoo-woo-woo-woo". Jest to jeden z najbardziej rozpoznawalnych dźwięków w Ameryce Północnej.

  4. 4

    Dźwięk skrzydeł

    Słuchaj świszczącego dźwięku wydawanego przez skrzydła podczas startu i lądowania. Jest to unikalna cecha tego gatunku.

  5. 5

    Zachowanie

    Obserwuj żerowanie na ziemi, często w otwartych przestrzeniach. Ptaki te są często widywane na drutach telefonicznych lub w eksponowanych miejscach.

Siedlisko i zasięg

Biomy
Lasy otwarte, tereny rolnicze, obszary podmiejskie, parki, ogrody, sawanny, pustynie, zarośla.
Zasięg geograficzny
Cała Ameryka Północna, od południowej Kanady przez Stany Zjednoczone i Meksyk, po Amerykę Środkową i Karaiby. Zimuje w południowych częściach zasięgu lęgowego, ale wiele populacji jest osiadłych.
Zakres wysokości
Od poziomu morza do około 3000 metrów n.p.m.
Preferowane środowiska
Preferuje otwarte tereny z rozproszonymi drzewami lub krzewami do gniazdowania i odpoczynku, w pobliżu źródeł wody i obszarów z dostępem do nasion. Dobrze adaptuje się do środowisk zmienionych przez człowieka.

Zachowanie

Czas aktywności
Dzienny (diurnalny).
Zwyczaje pokarmowe
Żeruje głównie na ziemi, zbierając nasiona traw, chwastów i roślin uprawnych. Rzadziej zjada owoce i bardzo rzadko owady. Potrafi przechowywać duże ilości nasion w wolu. Pije wodę, zasysając ją, co jest typowe dla gołębi.
Zachowania społeczne
Zazwyczaj widywany pojedynczo, w parach lub w małych grupach. Poza sezonem lęgowym może tworzyć większe stada, zwłaszcza w miejscach obfitości pokarmu lub przy wodopojach. Jest monogamiczny w sezonie lęgowym.
Wzór lotu
Szybki, prosty i silny lot z szybkimi uderzeniami skrzydeł. Podczas startu i lądowania skrzydła wydają charakterystyczny, świszczący dźwięk. Ogon jest długi i spiczasty, co nadaje mu charakterystyczny kształt w locie.
Migracja
Populacje północne są wędrowne, przemieszczając się na południe na zimę. Populacje południowe są osiadłe. Migracje odbywają się w ciągu dnia, często w dużych stadach. Jest to jeden z najczęściej polowanych ptaków w Ameryce Północnej.
Terytorializm
Samce bronią niewielkiego terytorium wokół gniazda, głównie poprzez śpiew i pokazy godowe. Nie są agresywnie terytorialne poza okresem lęgowym.

Śpiew i głosy

Śpiew
Charakterystyczny, melancholijny, "płaczący" lub "jęczący" głos, często opisywany jako "cooOOoo-woo-woo-woo". Jest to pieśń godowa samca, wydawana z eksponowanego miejsca.
Wołanie
Oprócz pieśni, wydaje krótkie, gardłowe "coo" oraz charakterystyczny, świszczący dźwięk skrzydeł podczas startu i lądowania, który jest słyszalny z daleka.
Kiedy się odzywa
Głównie wczesnym rankiem i późnym popołudniem, szczególnie w okresie lęgowym. Głosy są słyszalne przez cały rok, ale najintensywniej od wiosny do jesieni.

Rozmnażanie

Sezon lęgowy
Od lutego/marca do października, z możliwością wielu lęgów (do 5-6) w ciągu roku, zwłaszcza w cieplejszych regionach.
Zwyczaje gniazdowania
Gniazdo to zazwyczaj luźna, płaska platforma z patyków, gałązek i traw, często tak cienka, że jaja są widoczne od spodu. Budowane jest na drzewach, krzewach, a czasem na ziemi lub na konstrukcjach stworzonych przez człowieka. Oboje rodzice budują gniazdo.
Wielkość lęgu
2 jaja.
Opis jaja
Zazwyczaj 2 białe, eliptyczne jaja.
Okres inkubacji
14 dni.
Okres opuszczania gniazda
11-15 dni po wykluciu pisklęta opuszczają gniazdo.
Opieka rodzicielska
Oboje rodzice wysiadują jaja i karmią pisklęta "mleczkiem gołębim" (crop milk), bogatą w białko i tłuszcz wydzieliną z wola. Po opuszczeniu gniazda, młode są jeszcze przez krótki czas karmione przez rodziców.

Gdzie znaleźć

Ogrody i parki

Często odwiedzają karmniki i obszary z dostępem do nasion. Są powszechne w miejskich i podmiejskich ogrodach.

Tereny rolnicze

Pola uprawne, zwłaszcza te z resztkami zbóż, są doskonałymi miejscami do obserwacji żerujących stad.

Otwarte lasy i zarośla

Preferują miejsca z rozproszonymi drzewami do gniazdowania i odpoczynku, w pobliżu otwartych przestrzeni do żerowania.

Wodopoje

W suchych regionach często gromadzą się przy źródłach wody, takich jak stawy, strumienie czy poidełka dla ptaków.

Wskazówki terenowe

  1. Słuchaj głosu. Charakterystyczny, "płaczący" głos jest często pierwszym sygnałem obecności gołębia żałobnego. Naucz się go rozpoznawać.
  2. Obserwuj karmniki. Są częstymi gośćmi karmników, zwłaszcza tych z rozsypanymi nasionami na ziemi. Preferują proso, słonecznik i kukurydzę.
  3. Szukaj na drutach i gałęziach. Często odpoczywają na drutach telefonicznych, antenach lub eksponowanych gałęziach drzew, co ułatwia ich obserwację.
  4. Bądź cierpliwy. Są to ptaki dość płochliwe, więc zbliżaj się powoli i cicho, aby nie spłoszyć ich podczas żerowania.

Podobne gatunki

Gołąb karoliński

Zenaida asiatica

Gołąb karoliński (White-winged Dove) jest większy, ma białe plamy na skrzydłach (szczególnie widoczne w locie) i niebieską obrączkę wokół oka. Jego głos jest bardziej chrapliwy i mniej melancholijny.

Gołąb miejski

Columba livia

Gołąb miejski jest większy, bardziej krępy, ma krótszy ogon i zazwyczaj ciemniejsze upierzenie z dwoma czarnymi paskami na skrzydłach. Brak mu spiczastego ogona i charakterystycznego głosu gołębia żałobnego.

Gołąb grzywiasty

Patagioenas fasciata

Gołąb grzywiasty (Band-tailed Pigeon) jest znacznie większy, ma szarą głowę, biały pasek na karku i żółte nogi. Jego ogon jest krótszy i ma szeroki, jasny pasek na końcu.

Szybkie fakty

Status ochronny IUCN:
Najmniejszej troski
Typ diety:
Ziarnojad
Liczba lęgów rocznie:
Do 5-6
Liczba jaj w lęgu:
2
Charakterystyczny dźwięk:
Świst skrzydeł w locie

Ciekawostki

  • Gołąb żałobny jest jednym z najczęściej polowanych ptaków w Ameryce Północnej, z milionami osobników odstrzeliwanych rocznie, jednak jego populacja pozostaje stabilna dzięki wysokiej rozrodczości.
  • Potrafi pić wodę, zasysając ją, co jest rzadkością wśród ptaków i cechą charakterystyczną dla rodziny gołębiowatych.
  • Jego nazwa pochodzi od melancholijnego, "płaczącego" głosu, który jest często mylony z głosem sowy.
  • Jest to jedyny ptak lądowy, który gniazduje we wszystkich 48 kontynentalnych stanach USA.
  • Mimo że gniazda są często bardzo luźne i wydają się niestabilne, gołębie żałobne są bardzo skutecznymi rodzicami, wychowującymi wiele lęgów w sezonie.

Klasyfikacja naukowa

Królestwo
Animalia
Typ
Chordata
Gromada
Aves
Rząd
Columbiformes
Rodzina
Columbidae
Rodzaj
Zenaida
Gatunek
Zenaida macroura

Poznaj Gołąb żałobny

Identyfikuj ptaki wszędzie

Bezpłatnie na iOS, Android i w sieci. Identyfikacja po zdjęciu i dźwięku, pełna baza gatunków i Twoja osobista lista.

Otwórz w aplikacji