เห็นนกหรือ? ระบุชนิดทันทีด้วยแอป Birdby
เปิดแอปเกี่ยวกับ
นกเอี้ยงสาลิกาเป็นนกขนาดกลางในวงศ์นกเอี้ยงและนกกิ้งโครง มีถิ่นกำเนิดในเอเชีย แต่ได้แพร่กระจายไปทั่วโลกและจัดเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่นที่รุกรานในหลายพื้นที่ เป็นนกที่ปรับตัวได้ดีกับสภาพแวดล้อมของมนุษย์ มักพบเห็นได้ทั่วไปในเมืองและพื้นที่เกษตรกรรม
ขนาดและอายุขัย
- ความยาว
- 23-26 ซม.
- ระยะปีกกาง
- 37-42 ซม.
- น้ำหนัก
- 82-143 กรัม
- อายุขัย
- 4-12 ปีในธรรมชาติ
- อาหาร
- กินได้ทั้งพืชและสัตว์ (Omnivore) โดยหลักๆ จะกินแมลง ผลไม้ เมล็ดพืช และเศษอาหารของมนุษย์
ลักษณะทางกายภาพ
- ขน
- ลำตัวส่วนใหญ่มีสีน้ำตาลเข้มถึงดำ หัวและคอมีสีดำสนิท ท้องและก้นมีสีขาว ปีกมีแถบสีขาวขนาดใหญ่เห็นได้ชัดเจนขณะบิน ขนคลุมใต้ปีกสีขาว
- รูปร่างจะงอยปาก
- จะงอยปากแข็งแรง สีเหลืองสด โคนปากมีสีส้มอมเหลือง
- สีตา
- ตาสีน้ำตาลเข้ม มีวงรอบตาสีเหลืองสดใส ไม่มีขน
- สีขา
- ขาและเท้าสีเหลืองสด
- ลักษณะที่โดดเด่น
- จุดเด่นคือหัวสีดำสนิท ลำตัวสีน้ำตาลเข้ม แถบปีกสีขาวขนาดใหญ่ และวงรอบตาสีเหลืองสดใส
- ลักษณะของวัยอ่อน
- นกวัยอ่อนมีสีขนโดยรวมจางกว่านกเต็มวัย หัวและคอมีสีน้ำตาลอมเทามากกว่าสีดำสนิท วงรอบตาสีเหลืองยังไม่สดเท่า
- การเปลี่ยนแปลงตามฤดูกาล
- ไม่มีการเปลี่ยนแปลงของสีขนตามฤดูกาลที่ชัดเจน
- ความแตกต่างทางเพศ
- ไม่มีความแตกต่างทางเพศที่ชัดเจนในลักษณะภายนอก
วิธีระบุชนิด
- 1
สีขน
มองหาหัวสีดำสนิท ลำตัวสีน้ำตาลเข้ม ท้องและก้นสีขาว
- 2
แถบปีกสีขาว
สังเกตแถบสีขาวขนาดใหญ่ที่ปีก ซึ่งจะเห็นได้ชัดเจนเมื่อนกบิน
- 3
วงรอบตาและจะงอยปาก
มองหาวงรอบตาสีเหลืองสดใสที่ไม่มีขน และจะงอยปากสีเหลืองสด
- 4
พฤติกรรม
มักเดินหากินบนพื้นดินในพื้นที่เปิดโล่ง หรือเกาะตามสายไฟและอาคาร
- 5
เสียงร้อง
ฟังเสียงร้องที่หลากหลาย ทั้งเสียงหวีด เสียงแหลม และเสียงแหบห้าว
ถิ่นที่อยู่และการกระจาย
- ไบโอม
- ป่าโปร่ง ทุ่งหญ้า พื้นที่เกษตรกรรม สวนสาธารณะ และเขตเมือง
- การกระจายทางภูมิศาสตร์
- มีถิ่นกำเนิดในเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (อินเดีย ศรีลังกา ปากีสถาน อัฟกานิสถาน อิหร่าน ไทย มาเลเซีย อินโดนีเซีย) และได้ถูกนำไปปล่อยในหลายภูมิภาคทั่วโลก เช่น ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ แอฟริกาใต้ หมู่เกาะแปซิฟิก และบางส่วนของยุโรป
- ระดับความสูง
- ตั้งแต่ระดับน้ำทะเลจนถึงประมาณ 3,000 เมตร
- สิ่งแวดล้อมที่ชอบ
- พื้นที่เปิดโล่งที่มีต้นไม้กระจัดกระจาย พื้นที่ที่มีการรบกวนจากมนุษย์สูง เช่น เมือง หมู่บ้าน สวนสาธารณะ สนามหญ้า และพื้นที่เกษตรกรรม
พฤติกรรม
- เวลาที่ใช้กิจกรรม
- หากินในเวลากลางวัน (Diurnal)
- พฤติกรรมการกิน
- หากินบนพื้นดินเป็นหลัก เดินไปมาเพื่อหาแมลง หนอน และสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังขนาดเล็กอื่นๆ กินผลไม้สุก เมล็ดพืช และเศษอาหารจากมนุษย์ บางครั้งอาจจับสัตว์เลื้อยคลานขนาดเล็กหรือลูกนกได้
- พฤติกรรมทางสังคม
- เป็นนกสังคม มักพบเป็นคู่หรือเป็นฝูงเล็กๆ และรวมฝูงใหญ่ขึ้นในช่วงนอกฤดูผสมพันธุ์หรือเมื่อเกาะนอนรวมกัน
- รูปแบบการบิน
- บินตรงและค่อนข้างเร็ว มีการกระพือปีกสลับกับการร่อนสั้นๆ แถบสีขาวที่ปีกจะเห็นได้ชัดเจนขณะบิน
- การอพยพ
- เป็นนกประจำถิ่น ไม่มีการอพยพย้ายถิ่นตามฤดูกาล
- การหวงอาณาเขต
- ค่อนข้างหวงถิ่นในช่วงฤดูผสมพันธุ์ โดยเฉพาะบริเวณรัง อาจแสดงพฤติกรรมก้าวร้าวต่อสัตว์อื่นที่เข้ามาใกล้รัง
เสียงร้องและเสียงเรียก
- เสียงร้อง
- มีเสียงร้องที่หลากหลายและซับซ้อน ประกอบด้วยเสียงหวีด เสียงแหลม เสียงแหบห้าว และเสียงเลียนแบบนกชนิดอื่นหรือเสียงสิ่งแวดล้อม
- เสียงเรียก
- เสียงร้องเรียกทั่วไปคือ 'จิ๊ก-จิ๊ก' หรือ 'จิ๊ก-จิ๊ก-จิ๊ก' เสียงเตือนภัยจะแหลมและดังขึ้น 'แคร๊ก-แคร๊ก' หรือ 'ชรี๊ค'
- เมื่อใดส่งเสียง
- ร้องได้ตลอดทั้งวัน โดยเฉพาะช่วงเช้าตรู่และเย็น และจะส่งเสียงดังเป็นพิเศษเมื่อรวมฝูงเกาะนอน
การสืบพันธุ์
- ฤดูผสมพันธุ์
- ในประเทศไทยมักอยู่ในช่วงเดือนมีนาคมถึงกันยายน แตกต่างกันไปตามภูมิภาคและสภาพอากาศ
- พฤติกรรมการทำรัง
- สร้างรังในโพรงต้นไม้ ซอกอาคาร ช่องว่างใต้หลังคา หรือกล่องรังเทียม รังทำจากกิ่งไม้เล็กๆ ใบไม้ เศษผ้า และวัสดุอื่นๆ ที่หาได้
- จำนวนไข่ในรัง
- 2-5 ฟอง โดยเฉลี่ย 3-4 ฟอง
- ลักษณะของไข่
- ไข่มีสีฟ้าอ่อนหรือฟ้าอมเขียว ไม่มีลวดลาย ขนาดประมาณ 2.9 x 2.1 ซม.
- ระยะการฟักไข่
- 17-18 วัน
- ระยะการออกจากรัง
- ลูกนกจะออกจากรังเมื่ออายุประมาณ 22-24 วัน
- การดูแลของพ่อแม่
- ทั้งพ่อและแม่ช่วยกันกกไข่และเลี้ยงดูลูกนก
พบที่ใด
เขตเมืองและชานเมือง
สวนสาธารณะ สนามหญ้า ลานจอดรถ ตลาด และบริเวณที่มีอาคารบ้านเรือน
พื้นที่เกษตรกรรม
ทุ่งนา ไร่นา สวนผลไม้ และบริเวณที่มีปศุสัตว์
พื้นที่เปิดโล่ง
ทุ่งหญ้า ป่าโปร่ง และริมถนน
เคล็ดลับภาคสนาม
- สังเกตตามพื้นดิน. นกเอี้ยงสาลิกามักหากินบนพื้นดิน เดินไปมาเพื่อหาแมลง
- ฟังเสียงร้อง. เสียงร้องที่หลากหลายและดังของพวกมันมักเป็นตัวบ่งชี้ที่ดีในการค้นหา
- มองหาฝูง. ในช่วงเย็น นกเอี้ยงสาลิกามักรวมฝูงใหญ่เพื่อเกาะนอนตามต้นไม้ใหญ่หรืออาคาร
- สังเกตตามสายไฟและเสา. พวกมันชอบเกาะพักตามสายไฟ เสาไฟฟ้า หรือยอดไม้สูงๆ
ชนิดที่คล้ายกัน
นกเอี้ยงหงอน
Acridotheres cristatellus
นกเอี้ยงหงอนมีหงอนขนสีดำตั้งขึ้นที่หน้าผาก และมีแถบสีขาวที่โคนขนปลายปีก (primary feathers) ไม่ใช่แถบขาวขนาดใหญ่ที่ปีกเหมือนนกเอี้ยงสาลิกา
นกเอี้ยงควาย
Acridotheres grandis
นกเอี้ยงควายมีขนาดใหญ่กว่าเล็กน้อย มีขนสีดำสนิททั่วทั้งตัว ไม่มีแถบสีขาวที่ปีก และมีจะงอยปากสีเหลืองอมส้มที่โคนปากมีสีแดง
นกเอี้ยงดำ
Acridotheres javanicus
นกเอี้ยงดำมีขนสีดำสนิททั่วตัวเช่นกัน แต่มีขนาดเล็กกว่านกเอี้ยงควายเล็กน้อย และมีขนคลุมใต้ปีกสีขาวที่เห็นได้ชัดเจนขณะบิน
ข้อเท็จจริงด่วน
- สถานะการอพยพ:
- นกประจำถิ่น
- อาหารหลัก:
- แมลง ผลไม้ เมล็ดพืช
- ถิ่นกำเนิด:
- เอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
- สถานะการรุกราน:
- จัดเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่นที่รุกรานในหลายประเทศ
ข้อเท็จจริงน่าสนใจ
- นกเอี้ยงสาลิกาเป็นหนึ่งในนกที่แพร่กระจายไปทั่วโลกมากที่สุด และถูกจัดให้เป็นหนึ่งใน 100 ชนิดพันธุ์ต่างถิ่นที่รุกรานที่เลวร้ายที่สุดของโลกโดย IUCN
- พวกมันมีความสามารถในการเลียนแบบเสียงต่างๆ ได้ดี รวมถึงเสียงของนกชนิดอื่นและเสียงจากสิ่งแวดล้อม
- นกเอี้ยงสาลิกาเป็นนกที่ฉลาดและปรับตัวได้ดี ทำให้สามารถอยู่รอดและขยายพันธุ์ได้ในสภาพแวดล้อมที่หลากหลาย
- ในบางวัฒนธรรม นกเอี้ยงสาลิกาถูกมองว่าเป็นสัญลักษณ์ของความโชคดีหรือความอุดมสมบูรณ์
การจำแนกทางวิทยาศาสตร์
- อาณาจักร
- Animalia
- ไฟลัม
- Chordata
- ชั้น
- Aves
- อันดับ
- Passeriformes
- วงศ์
- Sturnidae
- สกุล
- Acridotheres
- ชนิด
- Acridotheres tristis
สำรวจ นกเอี้ยงสาลิกา
ระบุชนิดนกได้ทุกที่
ฟรีบน iOS, Android และเว็บ ระบุชนิดด้วยภาพและเสียง ฐานข้อมูลครบถ้วนและรายการส่วนตัวของคุณ