นกเขาเศร้า

เกี่ยวกับ

นกเขาเศร้าเป็นนกพิราบขนาดกลางที่มีหางยาวเรียว พบได้ทั่วไปและแพร่หลายในทวีปอเมริกาเหนือ อเมริกากลาง และแคริบเบียน มีชื่อเสียงจากเสียงร้องที่โหยหวนคล้ายเสียงคร่ำครวญและเป็นนกที่ปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมที่หลากหลายได้ดี

ขนาดและอายุขัย

ความยาว

22-34 เซนติเมตร

ระยะปีกกาง

37-45 เซนติเมตร

น้ำหนัก

96-170 กรัม

อายุขัย

เฉลี่ย 1.5 ปีในป่า แต่สามารถมีชีวิตอยู่ได้ถึง 19 ปี

อาหาร

กินพืชเป็นหลัก (Granivore) โดยเฉพาะเมล็ดพืช

ลักษณะทางกายภาพ

ขน

ลำตัวส่วนใหญ่เป็นสีน้ำตาลอมเทาอ่อนถึงสีน้ำตาลอมชมพูจางๆ บริเวณหน้าอกและท้องมีสีอ่อนกว่า ปีกมีจุดสีดำเล็กๆ กระจายอยู่ ปลายขนหางด้านนอกมีสีขาวโดดเด่น

รูปร่างจะงอยปาก

จะงอยปากสั้น สีดำอมเทา

สีตา

ตาสีดำ ล้อมรอบด้วยวงแหวนสีฟ้าอ่อนที่ไม่มีขน

สีขา

สีแดงอมชมพู

ลักษณะที่โดดเด่น

หางยาวเรียวเป็นลักษณะเด่น มีจุดสีดำเล็กๆ บนปีก และมีจุดสีดำเล็กๆ ใต้ตา

ลักษณะของวัยอ่อน

นกวัยอ่อนมีลักษณะคล้ายนกเต็มวัยแต่มีสีทึมกว่า ขนมีขอบสีอ่อนทำให้ดูเป็นเกล็ด และไม่มีสีชมพูอมม่วงหรือสีฟ้าอมเทาที่เด่นชัดเท่าตัวเต็มวัย

การเปลี่ยนแปลงตามฤดูกาล

ไม่มีการเปลี่ยนแปลงของสีขนตามฤดูกาลที่ชัดเจน

ความแตกต่างทางเพศ

ตัวผู้มักจะมีสีชมพูอมม่วงที่หน้าอกและคอ และมีสีฟ้าอมเทาที่กระหม่อมมากกว่าตัวเมียเล็กน้อย แต่โดยรวมแล้วความแตกต่างทางเพศมีน้อยมาก

วิธีระบุชนิด

1. 1

   รูปร่างและขนาด

   นกพิราบขนาดกลาง ลำตัวเพรียว หางยาวเรียวเป็นลักษณะเด่น

2. 2

   สีขน

   สีน้ำตาลอมเทาอ่อนถึงสีน้ำตาลอมชมพูจางๆ มีจุดสีดำเล็กๆ บนปีก

3. 3

   หาง

   หางยาวเรียว ปลายขนหางด้านนอกมีสีขาวชัดเจน มองเห็นได้ดีเมื่อบิน

4. 4

   เสียงร้อง

   เสียง 'coo-OO-oo, coo, coo' ที่โหยหวนเป็นเอกลักษณ์

5. 5

   พฤติกรรมการบิน

   บินเร็วและตรง มีเสียงหวีดหวิวจากปีกเมื่อบินขึ้น

ถิ่นที่อยู่และการกระจาย

ไบโอม

ป่าเปิด, ทุ่งหญ้า, พื้นที่เกษตรกรรม, ชานเมือง, สวนสาธารณะ, ทะเลทราย, ป่าละเมาะ

การกระจายทางภูมิศาสตร์

แพร่กระจายอย่างกว้างขวางทั่วทวีปอเมริกาเหนือ ตั้งแต่แคนาดาตอนใต้ไปจนถึงเม็กซิโกและแคริบเบียน รวมถึงบางส่วนของอเมริกากลาง

ระดับความสูง

ตั้งแต่ระดับน้ำทะเลไปจนถึงความสูงประมาณ 3,000 เมตร

สิ่งแวดล้อมที่ชอบ

ชอบพื้นที่เปิดโล่งที่มีต้นไม้หรือพุ่มไม้สำหรับทำรังและหลบภัย รวมถึงแหล่งน้ำและแหล่งอาหารที่เป็นเมล็ดพืช

พฤติกรรม

เวลาที่ใช้กิจกรรม

หากินในเวลากลางวัน (Diurnal)

พฤติกรรมการกิน

ส่วนใหญ่กินเมล็ดพืชที่หาได้จากพื้นดิน เช่น เมล็ดหญ้า เมล็ดพืชไร่ เมล็ดวัชพืช และเมล็ดพืชจากต้นไม้ต่างๆ อาจกินผลไม้เล็กๆ หรือหอยทากขนาดเล็กบ้างในบางครั้ง

พฤติกรรมทางสังคม

มักพบอยู่เป็นคู่หรือเป็นฝูงเล็กๆ นอกฤดูผสมพันธุ์อาจรวมฝูงใหญ่ขึ้นเพื่อหาอาหารและอพยพ

รูปแบบการบิน

บินเร็วและตรง มีการกระพือปีกที่รวดเร็วและมีเสียงหวีดหวิวเล็กน้อยเมื่อบินขึ้นหรือลงจอด

การอพยพ

ประชากรทางตอนเหนือของอเมริกาเหนือเป็นนกอพยพ โดยจะอพยพลงใต้สู่เม็กซิโกและอเมริกากลางในช่วงฤดูหนาว ส่วนประชากรทางตอนใต้เป็นนกประจำถิ่น

การหวงอาณาเขต

ตัวผู้จะแสดงอาณาเขตในช่วงฤดูผสมพันธุ์ โดยการส่งเสียงร้องและแสดงท่าทางข่มขู่คู่แข่ง

การสืบพันธุ์

ฤดูผสมพันธุ์

ยาวนานและแตกต่างกันไปตามภูมิภาค ตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ถึงตุลาคมในพื้นที่ส่วนใหญ่

พฤติกรรมการทำรัง

สร้างรังแบบง่ายๆ ด้วยกิ่งไม้เล็กๆ และรากพืช มักจะวางรังบนต้นไม้ พุ่มไม้ หรือบางครั้งก็บนโครงสร้างที่มนุษย์สร้างขึ้น เช่น ชายคาบ้านหรือกระถางดอกไม้

จำนวนไข่ในรัง

โดยทั่วไป 2 ฟอง

ลักษณะของไข่

ไข่สีขาวล้วน ไม่มีลวดลาย ขนาดประมาณ 2.5 x 2 เซนติเมตร

ระยะการฟักไข่

ประมาณ 14 วัน

ระยะการออกจากรัง

ลูกนกออกจากรังประมาณ 11-15 วันหลังฟัก

การดูแลของพ่อแม่

ทั้งพ่อและแม่ช่วยกันกกไข่และเลี้ยงดูลูกนก โดยจะป้อน 'นมพิราบ' (crop milk) ให้ลูกนก

พบที่ใด

เคล็ดลับภาคสนาม

1. ฟังเสียงร้อง. เสียงร้องที่โหยหวนเป็นวิธีที่ดีที่สุดในการระบุนกชนิดนี้ แม้จะมองไม่เห็นตัว
2. สังเกตพฤติกรรมการหาอาหาร. มักจะหาอาหารบนพื้นดิน โดยเดินคุ้ยเขี่ยหาเมล็ดพืช
3. มองหาที่แหล่งน้ำ. นกเขาเศร้าต้องการน้ำเป็นประจำ มักจะพบได้ตามแหล่งน้ำต่างๆ
4. ติดตั้งเครื่องให้อาหารนก. หากต้องการดึงดูดนกเขาเศร้ามาที่สวนหลังบ้าน ให้วางเมล็ดพืชบนพื้นหรือในถาดให้อาหารนก

ชนิดที่คล้ายกัน

ข้อเท็จจริงด่วน

สถานะการอนุรักษ์:

สิ่งมีชีวิตที่มีความเสี่ยงต่ำต่อการสูญพันธุ์

อาหารหลัก:

เมล็ดพืช

เสียงร้อง:

โหยหวนคล้ายเสียงคร่ำครวญ 'coo-OO-oo, coo, coo'

ลักษณะเด่น:

หางยาวเรียว จุดดำบนปีก

การอพยพ:

ประชากรทางเหนืออพยพ, ประชากรทางใต้เป็นนกประจำถิ่น

ข้อเท็จจริงน่าสนใจ

• นกเขาเศร้าเป็นหนึ่งในนกที่พบมากที่สุดในทวีปอเมริกาเหนือ โดยมีประชากรประมาณ 350 ล้านตัว
• เป็นนกที่ถูกล่าเพื่อการกีฬามากที่สุดในอเมริกาเหนือ
• สามารถผลิต 'นมพิราบ' (crop milk) ซึ่งเป็นสารอาหารที่อุดมด้วยโปรตีนและไขมันจากกระเพาะพักอาหารเพื่อป้อนลูกนก
• ชื่อ 'Mourning Dove' มาจากเสียงร้องที่โหยหวนคล้ายเสียงคร่ำครวญ
• สามารถดื่มน้ำได้โดยการดูดน้ำขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง ไม่ต้องเงยหน้าขึ้นเหมือนนกส่วนใหญ่

การจำแนกทางวิทยาศาสตร์

อาณาจักร

Animalia

ไฟลัม

Chordata

ชั้น

Aves

อันดับ

Columbiformes

วงศ์

Columbidae

สกุล

Zenaida

ชนิด

Zenaida macroura

สำรวจ นกเขาเศร้า