Jak rozpoznać Żołna zwyczajna

Aby poprawnie rozpoznać Żołna zwyczajna (Merops apiaster), sprawdź każdą z tych cech. Ptaki bywają trudne: zachowanie, siedlisko i głos często potwierdzają to, czego jedno zdjęcie nie może.

Rozmiar na pierwszy rzut oka

Długość

27-29 cm (w tym 2-3 cm wydłużone sterówki ogonowe)

Rozpiętość skrzydeł

44-49 cm

Waga

55-70 g

Cechy fizyczne do sprawdzenia

1. 1

   Upierzenie

   Ogólny kolor i wzór upierzenia.

   Wyjątkowo barwne upierzenie. Wierzch głowy i górny płaszcz kasztanowo-brązowe, przechodzące w żółto-zielony kark. Grzbiet złocisto-żółty, piersi intensywnie turkusowo-niebieskie, brzuch jaśniejszy, zielonkawo-niebieski. Garda jaskrawożółta, ograniczona czarną obwódką. Czarna maska przez oko. Skrzydła mieszanka zieleni, błękitu i turkusu z rdzawymi lotkami. Ogon zielono-niebieski z wydłużonymi środkowymi sterówkami.

2. 2

   Kształt dzioba

   Kształt i kolor dzioba: kluczowy znak terenowy.

   Długi, smukły, lekko zakrzywiony do dołu dziób, czarny.

3. 3

   Kolor oczu

   Kolor tęczówki i charakterystyczne oznaczenia oczu.

   Czerwone lub ciemne.

4. 4

   Kolor nóg

   Kolor nóg i stóp.

   Ciemnoszare lub czarne.

5. 5

   Cechy wyróżniające

   Wyróżniające cechy odróżniające ten gatunek.

   Jaskrawe kolory (żółty, turkusowy, kasztanowy), czarny pasek przez oko, wydłużone środkowe sterówki, charakterystyczny przelot i polowanie na owady w powietrzu.

6. 6

   Wygląd młodego

   Jak młode różnią się od dorosłych.

   Młode ptaki są ogólnie bledsze i bardziej zielonkawe niż dorosłe. Brak kasztanowego koloru na wierzchu głowy i grzbiecie (cały zielonkawy), gardło jest jasnożółte, często bez wyraźnej czarnej obwódki, a wydłużone sterówki ogonowe są krótkie lub nie występują wcale. Brak też czerwonego koloru w tęczówce.

7. 7

   Zmiany sezonowe

   Zmiany upierzenia między okresem lęgowym a pozalęgowym.

   Brak znaczących zmian w upierzeniu między sezonami. Upierzenie młodociane przechodzi w dorosłe po pierwszym pierzeniu.

8. 8

   Dymorfizm płciowy

   Różnice między samcami a samicami.

   Niewielki. Samice są zazwyczaj nieco bledsze, z mniej intensywnymi kolorami, szczególnie czerwień na grzbiecie może być mniej wyraźna, a wydłużone sterówki ogonowe nieco krótsze.

Kluczowe znaki terenowe

• Upierzenie. Szukaj jaskrawych kolorów: kasztanowego wierzchu głowy i grzbietu, żółtego gardła, turkusowego spodu ciała i czarnej maski. Na skrzydłach rdzawy odcień lotek.
• Kształt ciała i dziób. Smukła sylwetka, długi, zakrzywiony dziób i wydłużone środkowe sterówki ogonowe.
• Głos. Charakterystyczne, melodyjne i płynne 'prr-uit' lub 'plik-plik', często słyszane podczas lotu i w koloniach.
• Zachowanie. Polowanie na owady w locie, wibrujący lot z krótkimi przerwami, oraz kolonijny tryb życia, zwłaszcza w okresie lęgowym.

Poznaj Żołna zwyczajna