Jak rozpoznać Kormoran zwyczajny

Aby poprawnie rozpoznać Kormoran zwyczajny (Phalacrocorax carbo), sprawdź każdą z tych cech. Ptaki bywają trudne: zachowanie, siedlisko i głos często potwierdzają to, czego jedno zdjęcie nie może.

Rozmiar na pierwszy rzut oka

Długość

80-100 cm

Rozpiętość skrzydeł

130-160 cm

Waga

1.5-3.5 kg (samce zazwyczaj większe)

Cechy fizyczne do sprawdzenia

1. 1

   Upierzenie

   Ogólny kolor i wzór upierzenia.

   Dorosłe ptaki mają lśniąco czarne upierzenie z zielonkawym lub brązowawym połyskiem. W okresie godowym na głowie i szyi pojawiają się białe pióra nitkowate, a na udach biała plama. Podgardle i boki głowy są żółtawe, otoczone białym obrzeżeniem.

2. 2

   Kształt dzioba

   Kształt i kolor dzioba: kluczowy znak terenowy.

   Długi, smukły, ciemny, z wyraźnie haczykowatym końcem, idealny do chwytania śliskich ryb.

3. 3

   Kolor oczu

   Kolor tęczówki i charakterystyczne oznaczenia oczu.

   Szmaragdowozielone u dorosłych, u młodych ciemniejsze.

4. 4

   Kolor nóg

   Kolor nóg i stóp.

   Czarne, z błonami pławnymi między wszystkimi czterema palcami (stopa wiosłowa).

5. 5

   Cechy wyróżniające

   Wyróżniające cechy odróżniające ten gatunek.

   Charakterystyczna sylwetka z długą szyją, haczykowatym dziobem, żółtawa plama na podgardlu, białe pióra godowe (u dorosłych). Często widywany z rozpostartymi skrzydłami, suszący pióra.

6. 6

   Wygląd młodego

   Jak młode różnią się od dorosłych.

   Młode ptaki mają brązowo-czarny grzbiet i jaśniejszy, często białawy lub szarawy brzuch. Dziób jest jaśniejszy, a żółta plama na podgardlu mniej wyraźna. Stopniowo ciemnieją, osiągając pełne upierzenie dorosłe w wieku 3-4 lat.

7. 7

   Zmiany sezonowe

   Zmiany upierzenia między okresem lęgowym a pozalęgowym.

   W okresie godowym (wiosna) dorosłe ptaki rozwijają białe pióra nitkowate na głowie i szyi oraz białą plamę na udach. Poza sezonem lęgowym te ozdobne pióra zanikają, a biała plama na udach jest mniej widoczna lub nieobecna.

8. 8

   Dymorfizm płciowy

   Różnice między samcami a samicami.

   Niewielki, samce są zazwyczaj nieco większe i cięższe od samic, ale upierzenie jest identyczne.

Kluczowe znaki terenowe

• Sylwetka w locie. Długa szyja wyciągnięta do przodu, nogi wystające poza ogon, lot prosty z szybkimi uderzeniami skrzydeł.
• Sylwetka na wodzie. Często pływa z zanurzonym ciałem, tak że widoczna jest tylko szyja i głowa. Po nurkowaniu często stoi z rozpostartymi skrzydłami.
• Upierzenie. Lśniąco czarne z zielonkawym połyskiem, żółtawa plama na podgardlu. W okresie godowym białe pióra nitkowate na głowie i biała plama na udach.
• Dziób. Długi, ciemny, z wyraźnie haczykowatym końcem.
• Zachowanie. Charakterystyczne suszenie skrzydeł w pozycji stojącej, nurkowanie w poszukiwaniu ryb.

Poznaj Kormoran zwyczajny