Jak rozpoznać Aleksandretta obrożna

Aby poprawnie rozpoznać Aleksandretta obrożna (Psittacula krameri), sprawdź każdą z tych cech. Ptaki bywają trudne: zachowanie, siedlisko i głos często potwierdzają to, czego jedno zdjęcie nie może.

Rozmiar na pierwszy rzut oka

Długość

38-42 cm (w tym ogon 15-20 cm)

Rozpiętość skrzydeł

42-48 cm

Waga

95-140 g

Cechy fizyczne do sprawdzenia

1. 1

   Upierzenie

   Ogólny kolor i wzór upierzenia.

   Dominujące jaskrawozielone upierzenie. Spód ciała jaśniejszy, żółtawo-zielony. Lotki ciemniejsze, z niebieskawym odcieniem na końcówkach. Spodnia strona ogona żółtawa.

2. 2

   Kształt dzioba

   Kształt i kolor dzioba: kluczowy znak terenowy.

   Duży, mocny, zakrzywiony dziób. Górna szczęka czerwona z czarnym końcem, dolna szczęka czarna.

3. 3

   Kolor oczu

   Kolor tęczówki i charakterystyczne oznaczenia oczu.

   Żółtawa tęczówka z pomarańczową obwódką

4. 4

   Kolor nóg

   Kolor nóg i stóp.

   Szaro-różowe

5. 5

   Cechy wyróżniające

   Wyróżniające cechy odróżniające ten gatunek.

   Długi, stopniowany ogon, charakterystyczna obroża u samców, czerwony dziób z czarnym końcem.

6. 6

   Wygląd młodego

   Jak młode różnią się od dorosłych.

   Młode ptaki przypominają samice, ale mają krótszy ogon, bledsze upierzenie i różowawo-szary dziób. Obroża u samców zaczyna pojawiać się po około 18 miesiącach życia, a pełne ubarwienie dorosłego ptaka osiągają w wieku 2-3 lat.

7. 7

   Zmiany sezonowe

   Zmiany upierzenia między okresem lęgowym a pozalęgowym.

   Brak znaczących sezonowych zmian w upierzeniu.

8. 8

   Dymorfizm płciowy

   Różnice między samcami a samicami.

   Wyraźny dymorfizm płciowy u dorosłych ptaków. Samiec posiada czarną obrożę biegnącą od nasady dzioba do karku, z różowym pasem na karku. Samica ma obrożę słabo zaznaczoną lub brak jej w ogóle, czasem widoczny jest ciemniejszy, szarozielony cień na karku.

Kluczowe znaki terenowe

• Rozmiar i sylwetka. Średniej wielkości papuga (ok. 40 cm z ogonem), smukła, z bardzo długim, stopniowanym ogonem.
• Ubarwienie. Jaskrawozielone upierzenie, jaśniejsze na spodzie ciała.
• Dziób. Duży, czerwony dziób z czarnym końcem na górnej szczęce i czarną dolną szczęką.
• Obroża (u samców). Czarna obroża biegnąca od nasady dzioba do karku, z różowym pasem na karku. U samic obroża jest niewidoczna lub słabo zaznaczona.
• Głos. Głośne, ostre, przenikliwe okrzyki 'kriik-kriik' lub 'kree-kree', często słyszalne w locie.
• Zachowanie. Często widywana w stadach, zwłaszcza rano i wieczorem, gdy przemieszcza się między żerowiskami a noclegowiskami.

Poznaj Aleksandretta obrożna