Jak rozpoznać Szlacharz

Aby poprawnie rozpoznać Szlacharz (Sturnus vulgaris), sprawdź każdą z tych cech. Ptaki bywają trudne: zachowanie, siedlisko i głos często potwierdzają to, czego jedno zdjęcie nie może.

Rozmiar na pierwszy rzut oka

Długość

19-22 cm

Rozpiętość skrzydeł

31-44 cm

Waga

60-90 g

Cechy fizyczne do sprawdzenia

1. 1

   Upierzenie

   Ogólny kolor i wzór upierzenia.

   Dorosłe szpaki w szacie godowej mają czarne upierzenie z silnym metalicznym połyskiem, który w zależności od kąta padania światła mieni się na zielono, fioletowo lub niebiesko. Całe ciało pokryte jest licznymi, drobnymi, jasnymi plamkami, które są bardziej widoczne poza okresem lęgowym. W szacie spoczynkowej plamki są znacznie wyraźniejsze, a połysk mniej intensywny. Lotki i sterówki są ciemnobrązowe z jaśniejszymi obrzeżeniami.

2. 2

   Kształt dzioba

   Kształt i kolor dzioba: kluczowy znak terenowy.

   Dziób jest stożkowaty, ostro zakończony. W okresie lęgowym (wiosna-lato) jest jaskrawożółty, natomiast poza okresem lęgowym (jesień-zima) staje się ciemniejszy, często czarniawy lub brązowawy u nasady.

3. 3

   Kolor oczu

   Kolor tęczówki i charakterystyczne oznaczenia oczu.

   Ciemnobrązowe.

4. 4

   Kolor nóg

   Kolor nóg i stóp.

   Czerwonawo-brązowe do różowo-czerwonych.

5. 5

   Cechy wyróżniające

   Wyróżniające cechy odróżniające ten gatunek.

   Metaliczny połysk upierzenia, drobne jasne plamki (szczególnie poza okresem lęgowym), żółty dziób w okresie lęgowym, krótki ogon, charakterystyczny chód (raczej chodzi niż skacze).

6. 6

   Wygląd młodego

   Jak młode różnią się od dorosłych.

   Młode szpaki są jednolicie brązowe, bez metalicznego połysku i plamek. Mają jaśniejszy spód ciała, często z delikatnym prążkowaniem. Dziób jest ciemny, brązowo-czarny. Pierzą się wczesnym latem, stopniowo uzyskując upierzenie dorosłych ptaków.

7. 7

   Zmiany sezonowe

   Zmiany upierzenia między okresem lęgowym a pozalęgowym.

   W szacie godowej (wiosna-lato) upierzenie jest bardziej jednolicie czarne z silnym metalicznym połyskiem, a jasne plamki są mniej widoczne, często starte. Dziób jest jaskrawożółty. W szacie spoczynkowej (jesień-zima) upierzenie jest gęściej pokryte jasnymi, kremowymi plamkami, a połysk jest mniej intensywny. Dziób staje się ciemniejszy, często czarniawy.

8. 8

   Dymorfizm płciowy

   Różnice między samcami a samicami.

   Płeć jest trudna do rozróżnienia na podstawie upierzenia. Samce mają zazwyczaj nieco dłuższe i bardziej błyszczące pióra na piersi, a ich plamki są mniej liczne i mniej wyraźne w szacie godowej. U samców tęczówka oka jest ciemniejsza, a u samic wokół źrenicy często widoczna jest jasna obwódka. U samców nasada dzioba jest niebieskawa, u samic różowawa w okresie lęgowym.

Kluczowe znaki terenowe

• Rozmiar i sylwetka. Średniej wielkości ptak wróblowy, krępa budowa, krótki ogon. W locie skrzydła trójkątne, ostro zakończone.
• Upierzenie. Czarne z metalicznym połyskiem (zielonym, fioletowym, niebieskim) i licznymi jasnymi plamkami, szczególnie poza okresem lęgowym. Plamki są mniej widoczne w szacie godowej.
• Dziób. Jaskrawożółty w okresie lęgowym, ciemny (czarniawy/brązowawy) poza nim. Stożkowaty, ostro zakończony.
• Chód. Na ziemi raczej chodzi, niż skacze, z charakterystycznym, kołyszącym ruchem.
• Głos. Bardzo zróżnicowany śpiew, pełen gwizdów, zgrzytów i naśladowanych dźwięków. Ostre 'czirr' jako zawołanie.
• Zachowanie stadne. Poza okresem lęgowym tworzy ogromne, widowiskowe stada (murmuracje).

Poznaj Szlacharz